,,გუშინ მომეცა შესაძლებლობა, მენახა ისტორიული შენობა — თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია — დედაქალაქის გულში; ადგილი, რომელიც მხოლოდ საგანმანათლებლო ცენტრი კი არა, არამედ ამ ქალაქისა და მთელი რეგიონის მრავალშრიანი ისტორიის ცოცხალი მოწმეა.
ეს შენობა, რომლის ფესვებიც მე-19 საუკუნემდე მიდის, თავდაპირველად არისტოკრატული საცხოვრებელი სახლი იყო და მოგვიანებით, მეოცე საუკუნეში, საქართველოში ხელოვნების ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საგანმანათლებლო ცენტრად იქცა. მისი არქიტექტურა, ისევე როგორც თავად თბილისი, აერთიანებს ევროპულ დახვეწილობას, კავკასიურ სულს და აღმოსავლური ხელოვნების თვალწარმტაც ელემენტებს. ამ მრავალფეროვნებაში განსაკუთრებით თვალშისაცემია სარკეებიანი დარბაზები და დახვეწილი დეკორაციები — სადაც აშკარად იკითხება ირანული ხელოვნების კვალი.
მაგრამ ჩემთვის ყველაზე გამორჩეული სწორედ ამ შენობის „ირანული ფანჯარა“ აღმოჩნდა — ფანჯარა, რომელიც მხოლოდ არქიტექტურული დეტალი კი არა, არამედ ღრმა ისტორიული კავშირის მაჩვენებელია.
ამ ფანჯრიდან შეგიძლია გახედო საქართველოს ხელოვნებისა და კულტურის სამყაროს — ლამაზ ქვეყანას თბილი ადამიანებით, რომელმაც თავისი იდენტობა იზოლაციაში კი არა, ურთიერთობებში ჩამოაყალიბა.
ეს ფანჯარა, უფრო ფართო მნიშვნელობით, ორი ცივილიზაციის შეხების წერტილია — ორი სამყაროსი, რომლებიც სულ მცირე სამი ათასი წლის განმავლობაში სხვადასხვა ფორმით იყვნენ დაკავშირებულნი ერთმანეთთან: უძველესი მეზობლობიდან დაწყებული, საუკუნეების განმავლობაში მიმდინარე კულტურული და ხალხთა შორის კონტაქტებით დამთავრებული.
აქ, თბილისის გულში, ისტორია არა მხოლოდ ცოცხლობს, არამედ ხელოვნების ენით კვლავაც გვესაუბრება”-წერს ირანის ელჩი საქართველოში ალი მოჯანი

