შაბათი, აპრილი 4, 2026

აკაკი ზოიძე პარლამენტს ტოვებს

ორი კვირის წინ ვთქვი, რომ პრაგმატული პოლიტიკის გონებით მესმის, მაგრამ გულით არა. ხოლო უგულოდ არცერთი საქმის კეთება კარგად არ გამოსდის ადამიანს, მათ შორის პოლიტიკის. მით უმეტეს, როდესაც პოლიტიკური პრიცესი მკვეთრად პოლარიზებულია, რაშიც ჩემ წილ პასუხისმგებლობასაც ვგრძნობ. პასუხისმგებლობას უპირველეს ყოვლისა იმის გამო, რომ ვერ შევძელით კოლეგების ნაწილის დარწმუნება, რომ მიუხედავად გარკვეული რისკებისა, 2020 წელსვე პროპორციულ საარჩევნო სისტემაზე გადასვლა პოლიტიკის კონსტრუქციულ კალაპოტში გადასვლას და ქვეყნის სტაბილურობის შენარჩუნებას უზრუნველყოფდა, ისევე როგორც მტკიცედ მჯერა, რომ ამავე შედეგს მოგვიტანდა ამ თემაზე რეფერენდუმის, ან პლებისციტის ჩატარება, რაშიც ასევე ვერ შევძელი ჩემი თანაგუნდელების დარწმუნება.

იმის გათვალისწინებით, რომ პოლიტიკა ჩემთვის ყოველთვის იყო მხოლოდ საშუალება მიზნის მისაღწევად – ანუ ქვეყნისთვის და ჩვენი მოქალაქეებისთვის სასიკეთო საქმეების საკეთებლად, ხოლო ნეგატიური პოლიტიკური დღის წესრიგის პირობებში პოზიტიური რეფორმების გატარება ჩემი აზრით, ნაკლებ სავარაუდოა, – ჩემს ადგილს დღევანდელ საჯარო, პარტიულ პოლიტიკაში და შესაბამისად პარლამენტში ვეღარ ვხედავ.

დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო თოთოეულ ჩემს კოლეგას და მეგობარს, ვისთანაც ერთად ჩემი ცხოვრების სამი წელი გავატარე საქართველოს პარლამენტში და ერთად შევძელით ძალიან მნიშვნელოვანი საკანონმდებლო რეფორმების გატარება, რომელთაგან სამი ჭეშმარიტად საშვილიშვილოა: ახალი კონსტიტუცია, რომლითაც შეუძლია იამაყოს ნებისმიერმა ევროპულმა ქვეყანამ, თამბაქოს კონტროლის კანონი, რომლის წყალობითაც გავთავისუფლდით კვამლისგან საჯარო სივრცეებში და რომელმაც უკვე გადაარჩინა ასეულობით ადამიანი და მომავალში გადაარჩენს ათეულობით ათას ადამიანს ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის დაკარგვისგან და დაგროვებითი საპენსიო სისტემის ამუშავება, რომელიც ჩვენი შვილებისთვის იქნება ღირსეული სიბერის გარანტია, რომ მათ საპენსიო ასაკში აღარ მოუწიოთ დღევანდელი პენსიონერების დიდი ნაწილის მსგავსად არსებობისათვის ყოველდღიური ბრძოლა. ასევე მადლობას ვუხდი ყველა გულშემატკივარს და მხარდამჭერს, რომელთაც შემიმსუბუქეს პოლიტიკოსის ტვირთი, რომელიც განსაკუთრებით მძიმეა ქართულ რეალობაში.

ცუდია, რომ მიუხედავად დიდი სურვილისა და ძალისხმევისა, რიგი ბარიერების გამო, ვერ შევძელით თანამოაზრეებთან ერთად ნარკოპოლიტიკის ძირეული რეფორმის გატარება, რომელიც ჩემი ღრმა რწმენით, აუცილებლად ბოლომდე მისაყვანია, რათა ათეულ ათასობით ახალგაზრდის საზოგადოებაში ინტეგრაცია ვუზრუნველყოთ.

ბოდიშს ვუხდი ყველა იმ ადამიანს, ვისაც სურვილის მიუხედავად ვერ დავეხმარე, ან უნებურად (მიზანმიმართულად და შეგნებულად არასდროს) გული ვატკინე სიტყვით ან საქმით.

და ბოლოს, ვრჩები რა ერთგული იმ ფასეულობებისა, რომლის გამოც შევუერთდი ქართულ ოცნება 2016 წელს, ასევე ვუსურვებ ჩემს თანაგუნდელებს, რომ ბოლომდე შეინარჩუნონ ეს ფასეულობები და მზად ვარ გვერდში ამოვუდგე მათ ქვეყნისთვის სასიკეთო ნებისმიერ საქმეში, განსაკუთებით კი ჯანმრთელობისა და სოციალური პოლიტიკის რეფორმებში, რომლებშიც მჯერა, რომ ჩემი ექსპერტული წვლილის შეტანა შემიძლია ახალ (ძველ) ამპლუაში.

ქეთევან ნინუაhttp://tiflisnews.ge
საინფორმაციო სააგენტო tiflisnews.ge კონტაქტი- ☎️ 555 100 929

ზვიად შალამბერიძე – ყველა არჩევნების წინ ოპოზიციის გაერთიანების ილუზია იქმნებოდა, მათ არანაირი პოლიტიკური მომავალი არ აქვთ

ოპოზიციაში, საბედნიეროდ, თავიანთ წარსულს და იმ წყენებს ვერ ივიწყებენ, რაც ერთმანეთის მიმართ აქვთ, – ამის შესახებ საპარლამენტო უმრავლესობის წევრმა, ზვიად შალამბერიძემ განაცხადა.მისი თქმით, ყველა არჩევნების წინ ოპოზიციის გაერთიანების ილუზია იქმნებოდა.„გვახსოვს, როგორი ილუზია იქმნებოდა ყველა არჩევნების წინ ოპოზიციის გაერთიანების. ისიც კარგად გვახსოვს, მათი გაერთიანების პროცესი თუ როგორ სრულდებოდა – არჩევნებამდე ან ერთად ვერ მიდიოდნენ, ან არჩევნების შემდეგ იშლებოდნენ. არქივია იმის, ცოტა ხნის წინ ერთამანეთს როგორ მოიხსენიებდნენ. ქართულმა საზოგადოებამ მათი ერთიანობის ეფექტი კარგად დაინახა. გაერთიანდებიან თუ არა, არანაირი პოლიტიკური მომავალი არ აქვთ, რაც არ უნდა იძახონ, მომავალი მთავრობა არიან და რაც არ უნდა ასეთი ზღაპრები მოჰყვნენ. შეუძლიათ, ასეთი ზღაპრები თავიანთ პარტნიორებს მოუყვნენ“, – განაცხადა ზვიად შალამბერიძემ.

სამი თვე საქართველოში დიპლომატიის გზა…დიპლომატია არ არის პრივილეგია…ეს არის პასუხისმგებლობა ხალხის წინაშე- ირანის ელჩი სოციალურ ქსელში პოსტს აქვეყნებს

,,დიპლომატები, როგორც წესი, სტუმრობენ სამინისტროებს — განსაკუთრებით საგარეო საქმეთა სამინისტროს — ასევე სახელმწიფო უწყებებსა და სამთავრობო ოფისებს, ეკლესიებს, მეჩეთებს, სამეცნიერო და საგანმანათლებლო ცენტრებს, სამედიცინო დაწესებულებებს, კვლევით და კულტურულ ორგანიზაციებს, უცხოურ საელჩოებს, მუნიციპალიტეტებს, პარტიათა ოფისებს, ოპერებს, თეატრებს, სასაფლაოებს, კინოთეატრებს, მუზეუმებს, სტადიონებს, ტურისტულ ცენტრებს, ბაზრებსა და სავაჭრო ზონებს, ქარხნებსა და სამრეწველო-სასოფლო-სამეურნეო კომპლექსებს და ბევრ სხვა ადგილსა და რეგიონს.მათი მიზანი დროის გატარება არ არის; იქ იმისთვის მიდიან, რომ გაიცნონ და ესაუბრონ სახელმწიფო მოხელეებს, სასულიერო პირებს, პარტიათა წარმომადგენლებს, მერებს, ჟურნალისტებს, ბიზნესმენებს, ინვესტორებს, სამხედროებს, მწერლებს, პოეტებს, ხელოვანებს, მუსიკოსებს, არქიტექტორებს, ფერმერებს, რეჟისორებს, მკვლევრებს, მეცნიერებს, ბანკირებს, სპორტსმენებს, მებაღეებს, გრაფიკოსებს, მოქანდაკეებს, ხელოვნების წარმომადგენლებს, სასტუმროების მფლობელებს და საბოლოოდ იმ ქვეყნის ფართო საზოგადოებას, სადაც ისინი მსახურობენ. დიპლომატებს ევალებათ, ღრმად შეიცნონ ის ქვეყანა, სადაც არიან მივლინებულნი; და ამავე დროს, წარმოაჩინონ საკუთარი ქვეყნის პოლიტიკა, კულტურა, ისტორია, საზოგადოება, ხელოვნება, ეკონომიკა, რელიგია, სპორტი, მრეწველობა და სოციალური ცხოვრება. მათ უნდა დაამყარონ სამეცნიერო და საგანმანათლებლო, რელიგიური და სოციალური, პოლიტიკური და ეკონომიკური, კულტურული და ხელოვნების, სპორტული, სამრეწველო, სავაჭრო და ლიტერატურული ურთიერთობები ორ ერს შორის. დიპლომატები საელჩოში არ სხედან მხოლოდ იმისთვის, რომ ჩაი ან ყავა მიირთვან და ფანჯრიდან ქუჩას უყურონ.ასევე ისინი არ არიან მივლინებულნი მხოლოდ იმისთვის, რომ ისარგებლონ დიპლომატიური პრივილეგიებით. მათ არ უნდა მოახდინონ საზოგადოების დაყოფა, არ უნდა ჩაერთონ ქვეყნის შიდა პოლიტიკურ საკითხებში.დიპლომატებმა უნდა ისაუბრონ გამჭვირვალედ საკუთარი ქვეყნის მდგომარეობაზე, მის შესაძლებლობებსა და საფრთხეებზე. საელჩო უნდა იყოს დიალოგისა და ურთიერთობების განვითარების გზების ძიების ადგილი. დიპლომატი ვალდებულია, მუდმივად იყოს კავშირში იმ ქვეყნის საზოგადოებასთან, სადაც ის იმყოფება, და იყოს მათთვის ინფორმაციის გამზიარებელი. ის უნდა იყოს ხალხისა და ხელისუფლების გვერდით როგორც სიხარულში, ისე მწუხარებისას. სწორედ ამ საფუძველზე მსურს აღვნიშნო, რომ ამ სამი თვის განმავლობაში, რაც მაქვს პატივი ვიმყოფებოდე საქართველოში, ვეცადე მრავალი ასეთი ადგილი მომენახულებინა და ეს პასუხისმგებლობა პრაქტიკაში განმეხორციელებინა. ჩემი ჩამოსვლის პირველივე დღეს, კოლეგებთან ერთად მივედი პროფესორ ჯემშიდ გიუნაშვილის საფლავზე, რომელიც იყო საქართველოს პირველი ელჩი ირანში. ცნობილი ქართველი ირანისტის — პროფესორ ნომადი ბართაიას გარდაცვალების შესახებ ინფორმაციის მიღებისთანავე, მის სახლში მივედი და ოჯახს გულწრფელი სამძიმარი გამოვუცხადე. მისი უწმინდესობის, ილია მეორის გარდაცვალების შემდეგ, ზღვა ხალხთან ერთად ავედი სამების საკათედრო ტაძრის კიბეებზე. მისი გარდაცვალების პირველივე საათებში, ამ დიდი სულიერი ლიდერის ნეშტთან, სამძიმარი გამოვუცხადე როგორც ეკლესიის ოფიციალურ წარმომადგენლებს — მათ შორის საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრეს, მის მაღალყოვლადუსამღვდელოესობას, მიტროპოლიტ შიო მუჯირს — ასევე საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებს: პრეზიდენტს, პრემიერ-მინისტრს, პარლამენტის თავმჯდომარეს, საგარეო საქმეთა მინისტრსა და სხვა ოფიციალურ პირებს. ამ სამი თვის განმავლობაში ვესტუმრე ეკლესიებსა და მეჩეთებს, ვესაუბრე მედიას ჩემი კომპეტენციისა და ინფორმაციის ფარგლებში. იმ საკითხებზე, რომლებიც არ ვიცოდი ან რომლებიც ირანის სახელმწიფოს პასუხისმგებლობას არ წარმოადგენდა, დუმილი ვარჩიე. არაერთხელ ვიყავი საგარეო საქმეთა სამინისტროში და სხვა უწყებებში, ასევე ბაზრებსა და მუზეუმებში, შევხვდი ბიზნესმენებსა და ხელოვანებს, ვეწვიე უნივერსიტეტებსა და სამეცნიერო ცენტრებს, ასევე მეურნეობებსა და სამრეწველო ზონებს და მქონდა დიალოგი საზოგადოების სხვადასხვა ფენასთან. რატომ? იმიტომ, რომ მჯერა — დიპლომატმა ხალხთან ერთად უნდა იცხოვროს. ირანის ისლამური რესპუბლიკის საელჩოს კარი დღესაც გავაღეთ, რათა ქართველ ხალხს ჰქონდეს შესაძლებლობა, ჩვენთან ერთად პატივი მიაგოს წარმოშობით ქართველი ირანელებისა და სხვათა ხსოვნას, რომლებიც თავდასხმებსა და აგრესიას ემსხვერპლნენ. ეს არ ყოფილა ოფიციალური მოწვევა — ეს გახლდათ საერთო ადამიანური მომენტი. ისევე როგორც ირანელი ხალხი და სახელმწიფო იდგნენ საქართველოს გვერდით დამოუკიდებლობის შემდეგ მძიმე წლებში, ან როდესაც 2006 წლის მძიმე ზამთარში საქართველოს გაზის მიწოდებით დაეხმარნენ. ჩვენ სამი ათასი წლის განმავლობაში ერთად ვცხოვრობდით,და მომავალშიც ერთად ვიქნებით. გეოგრაფიამ და ისტორიამ ჩვენი ბედი ერთმანეთთან დააკავშირა''-წერს ირანის ელჩი საქართველოში ალი მოჯანი

შალვა პაპუაშვილი – გასაგებია ირანსა და აშშ-ს შორის ურთიერთობა, მაგრამ საქართველო არ არის მოედანი, სადაც შეიძლება, ქვეყნებმა ერთმანეთთან ურთიერთობები არკვიონ

საქართველო არ არის მოედანი, სადაც შეიძლება, ქვეყნებმა ერთმანეთთან ურთიერთობები არკვიონ, – ამის შესახებ პარლამენტის თავმჯდომარემ, შალვა პაპუაშვილმა განაცხადა.მისი თქმით, ყველასთვის ცხადია საქართველოს მშვიდობის პოლიტიკა.„საქართველო არ არის მოედანი, სადაც შეიძლება, ქვეყნებმა ერთმანეთთან ურთიერთობები არკვიონ. გასაგებია, რომ ამის სურვილი თუ ამოცანაცა, გასაგებია ირანსა და ამერიკას შორის არსებული დღევანდელი ურთიერთობაც, თუმცა ყველას მიმართ მოწოდება მექნებოდა, საქართველოს ტერიტორია და საქართველოში ყოფნა არ იყოს გამოყენებული ერთმანეთში ურთიერთობების გასარკვევად. ყველასთვის ცხადია საქართველოს მშვიდობის პოლიტიკა. ამ კრიზისულ სიტუაციაში, ისევე როგორც უკრაინასთან დაკავშირებით იქნებოდა თუ სხვა კრიზისებისა და ომების დროს, რომლებიც, სამწუხაროდ, ჩვენ გარშემო ხშირად ხდებოდა, ხდება და ისეთი პირი უჩანს, მომავალშიც იქნება, ჩვენთვის მთავარია, საქართველომ ყველა ეს პროცესი მშვიდობიანად გაიაროს. ხედავთ, რომ შესაბამისი ინსტრუმენტებით, პოლიტიკური გადაწყვეტილებებით, დიალოგით და საუბრებით ამას ვაღწევთ და დღეს წარმატებული ქვეყანა ვართ ეკონომიკურადაც და პოლიტიკურადაც“, – განაცხადა შალვა პაპუაშვილმა.

კახა კალაძე – უსამშობლო მოღალატეები გარედან ფინანსდებოდნენ, რომ საპატრიარქოს, ეკლესიის დისკრედიტაცია მოეხდინათ, მაგრამ არაფერი გამოუვიდათ

უსამშობლო მოღალატეები წლების განმავლობაში ფულს იღებდნენ, რომ საპატრიარქოს, პატრიარქის, ეკლესიის დისკრედიტაცია მოეხდინათ, მაგრამ არაფერი გამოუვიდათ, – ამის შესახებ თბილისის მერმა, კახა კალაძემ განაცხადა.მისი თქმით, საზოგადოება კარგად ხედავს და აფასებს, ვინ დგას ამ ყველაფრის უკან.„ხომ ხედავთ, ვისგან ისმის კრიტიკა – უსამშობლო მოღალეტეებისგან და აგენტურისგან, ადამიანებისგან, რომლებიც პირდაპირ ეწინააღმდეგებიან ჩვენს საპატრიარქოს. ამაში ჩართულები იყვნენ წლების განმავლობაში, ფულს იღებდნენ, გარედან ფინანსდებოდნენ, რომ საპატრიარქოს, პატრიარქის, ეკლესიის დისკრედიტაცია მოეხდინათ, მაგრამ, რა თქმა უნდა, არაფერი გამოუვიდათ. ხალხი ყველაფერს ძალიან კარგად ხედავს, გრძნობს და აფასებს. კარგად ვიცით, ვინ დგას ამ ყველაფრის უკან. ყველაფერი იქნება ისე, როგორც ჩვენს ქვეყანას და სარწმუნოებას სჭირდება“, – განაცხადა კახა კალაძემ.

კახა კალაძე – საქართველოსა და ქართველების ინტერესებთან არაფერი აქვთ საერთო ადამიანებს, რომლებიც ქვეყნის საწინააღმდეგო განცხადებებს აკეთებენ

საქართველოსა და ქართველების ინტერესებთან არაფერი აქვთ საერთო იმ ადამიანებს, რომლებიც ქვეყნის საწინააღმდეგო განცხადებებს აკეთებენ, – ამის შესახებ თბილსიის მერმა, კახა კალაძემ განაცხადა.კახა კალაძემ კომენტარი გააკეთა ნიდერლანდების პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტში „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ დირექტორის, ეკა გიგაურის სიტყვით გამოსვლასთან დაკავშირებით.„ეს ადამიანები ნომრიანი აგენტები და მოღალატეები არიან. ყველამ ვიცით, როგორ მუშაობს ეს სისტემა, ისინი ქვეყნის გარედან ფინანასდებიან, რომ თავიანთ პატრონებს ემსახურონ და იყვნენ მოღალატეები. არავის უკვირს, რომ ქვეყნის საწინააღმდეგო განცხადებებს აკეთებენ, ხან ვიზალიბერალიზაციის შეჩერებას ითხოვენ, ხან ევროკავშირის წევრობის კანდიდატის სტატუსის გაუქმებას და ა.შ. მათ ქართველებსაც ვერ ვუწოდებ. სწორედ ეს მოღალატეები ჩადიოდნენ ბრიუსელში, კაბინეტებში დარბოდნენ და თავადაც არ მალავდნენ, რომ ამით იყვნენ დაკავებული.შესაბამისად, ის, რომ მათ დღეს ქართულ საზოგადოებაში არანაირი რესურსი არ გააჩნიათ, განულებული და გაფარჩაკებულები არიან, თავიანთი გადადგმული ნაბიჯების შედეგად მიიღეს. ხალხი ძალიან კარგად ხედავს და აფასებს, ვინ ვის ემსახურება. ერთი რამ ცხადია, რომ საქართველოსთან და ქართველების ინტერესებთან ამ ადამიანებს არანაირი საერთო არ აქვთ“, – აღნიშნა დედაქალაქის მერმა.

ბოლო სიახლეები