საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორი, აკადემიკოსი დავით გურგენიძე, საუნივერსიტეტო საზოგადოების სახელით, ღრმა მწუხარებას გამოთქვამს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულის, პოეტ ალექსანდრე (საშა) გველესიანის გარდაცვალების გამო და სამძიმარს უცხადებს მის ოჯახს, ახლობლებს, მეგობრებს, კოლეგებსა და მისი შემოქმედების თაყვანისმცემლებს.
სამძიმრის წერილს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ავრცელებს.
„ალექსანდრე (საშა) გველესიანის გარდაცვალებით ქართულმა საზოგადოებამ დაკარგა შემოქმედი, რომლისთვისაც პოეზია იყო შინაგანი სამყაროს, ადამიანური განცდების, სულიერი ფასეულობებისა და ცხოვრებისეული გამოცდილების გამოხატვის განსაკუთრებული საშუალება. მისი შემოქმედება, პოეტური სიტყვა და პიროვნული დამოკიდებულება კულტურისა და ლიტერატურისადმი იმ შემოქმედებითი მემკვიდრეობის ნაწილია, რომელიც მკითხველთა მეხსიერებაში დარჩება.
განსაკუთრებით ემოციური და სიმბოლური დატვირთვა აქვს იმ გარემოებას, რომ პოეტის ბოლო პოეზიის საღამო მის ალმა-მატერში – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თეატრ-სტუდია „მოდინახეში“ გაიმართა. ეს იყო ერთგვარი სულიერი დაბრუნება იმ აკადემიურ და შემოქმედებით გარემოში, რომელიც მისი ცხოვრების, შემოქმედებითი გზისა და პიროვნული მოგონებების განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენდა. მშობლიური უნივერსიტეტის სცენაზე წარმოთქმული მისი პოეტური სიტყვა, შეხვედრა მსმენელთან, შემოქმედების გაზიარება და ის ემოციურად სისხლსავსე ატმოსფერო, რომელიც თან ახლდა ამ საღამოს, საუნივერსიტეტო საზოგადოების მეხსიერებაში განსაკუთრებულ მოგონებად დარჩება.
დღეს, პოეტის გარდაცვალების შემდეგ, ეს უკანასკნელი შეხვედრა, უკანასკნელი პოეზიის საღამო კიდევ უფრო მეტ მნიშვნელობას იძენს. თითქოს მისმა პოეზიამ თვითონ აირჩია სიმბოლური დასასრული – დაბრუნება მშობლიურ უნივერსიტეტში, იმ სივრცეში, სადაც ცოდნა, მეცნიერება, საინჟინრო აზროვნება, სახელოვნებო ტრადიციები თაობებს აერთიანებს.
ამ მძიმე წუთებში თანავუგრძნობთ განსვენებულის ოჯახს, ახლობლებსა და მეგობრებს. ვიზიარებთ მათ ტკივილს და ვუსურვებთ გამძლეობას ამ უდიდესი დანაკარგის გადასატანად.
ალექსანდრე (საშა) გველესიანის ხსოვნა დაივანებს მის პოეზიაში, მის მიერ დატოვებულ სიტყვაში და იმ ადამიანების გულებში, რომელთათვისაც მისი შემოქმედება ძვირფასი იყო; მისი უკანასკნელი პოეზიის საღამო კი, სამუდამოდ დარჩება იმ თბილ და ემოციურ მოგონებად, რომელიც პოეტსა და მის ალმა-მატერს შორის არსებულ სულიერ კავშირს განსაკუთრებული სიმძაფრით წარმოაჩენს“, – აღნიშნულია სამძიმრის წერილში.
ცნობისთვის, ალექსანდრე გველესიანის ავტორობით გამოიცა ხუთი პოეტური კრებული – „ქარის წისქვილები“ „სულ ცოტა…“, „ლექსები“, „ასათიანის 22“ და „მე – დიდი დათვი“.

