სალომე ზურაბიშვილის ცნობით, მიუნხენში კაია კალასს შეხვდა

შეიძლება, სააკაშვილი გააჩუმოთ ან მოკლათ კიდეც, რაც უკვე ერთხელ თითქმის გამოგივიდათ, მაგრამ ჩემს ერთხელ გამოშვებულ ჯინს უკვე ვერაფერს უზამთ. განსხვავებით ზვიადისგან, მე დიდი დაბრკოლებებით, მაგრამ მაინც დამცალდა საქართველოს წარმატების ისტორიული პრეცედენტის შექმნა, – ამის შესახებ საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი სოციალურ ქსელში წერს.როგორც სააკაშვილი წერს, იმის გასაგებად, თუ რატომ ვერ იტანს მას „თვითგამოცხადებული ქართული „ელიტა“ დღემდე“, წარსულში უნდა ჩავიხედოთ.„ეს მნიშვნელოვანია! რატომ ვერ მიტანს თვითგამოცხადებული ქართული „ელიტა“ დღემდე მე, რატომ ებრძოდნენ საპროტესტო აქციებზე ჩემს პლაკატებს, ზოგადად ჩემს სახელს და რატომ უნდათ ასე ძლიერ დღეს ჩემი ხმის ჩახშობა, ქვეყნიდან გაძევება და საერთოდ აღიზიანებთ ჩემი არსებობა?ეს რომ გავიგოთ, წარსულში უნდა ჩავიხედოთ. საქართველოს დაპყრობის შემდეგ მე-19 საუკუნეში რუსები ეგრევე მიხვდნენ, რომ ქართველებს, მხოლოდ ბრუტალური ძალით ვერ გააკონტროლებდნენ, ამიტომაც მიატარეს ქართულ არისტოკრატიას ბევრი ფული და ჩინ მედლები და მათი მეშვებოდით არა მხოლოდ ქართველები, არამედ მთელი სამხრეთ და ჩრდილო კავკასია აიყვანეს კონტროლ ქვეშ. პრაქტიკულად მათ გამოზარდეს კოლონიური ქართული ელიტა, უსაქმური, გატყლარჭული, მაგრამ მორჩილი  და სუფრის პატრიოტიზმით შემოფარგლული. ეს ამბავი გაგრძელდა საბჭოთა კავშირშიც.მე გავიზარდე ოთხ-თაობიან და ძალიან მშრომელ ოჯახში და ბავშვობიდან ვერ ვიტანდი თბილისის „სცევკი“ შემადგენლობას. ძალიან საშუალო ნიჭის ან საერთოდ უნიჭო მუქთახორა არსებებს, რომლებსაც რატომღაც მუდმივად ჰქონდათ პრივილეგიები, სხვა მშრომელი ადამიანების ხარჯზე.ეს იყო ჩაკეტილი წრე, რომელსაც უყვარდა ერთმანეთში რუსულად საუბარი და ყველა დანარჩენს ზემოდან ქვემოთ უყურებდა. რატომღაც მათ ჰქონდათ ყოველთვის ფული, ჰყავდათ კარგი მანქანები, ეცვათ სხვებზე უკეთესად, დადიოდნენ უცხოეთის „პაეზდკებში“, მათი შვილები ხვდებოდნენ პრესტიჟულ ფაკულტეტებზე და კომუნისტური ნომენკლატურაც მათ პატივისცემით ეკიდებოდა.შემდეგ საბჭოთა კავშირი დაიშალა და მოვიდა ზვიად გამსახურდია, რომელმაც მოიყვანა ბევრი არაელიტური ადამიანი ხელისუფლებაში და ღიად დაუპირისპირდა „ელიტას“. ეს უკანასკნელიც უმალ აჯანყდა (როგორც შევარდნაძემ მოგვიანებით თქვა „ინტელიგენციამ ავტომატი აიღო ხელში“) და სისხლიანი გზით დაამხო გამსახურდიას ხელისუფლება.საქართველო ჩაეშვა წყვდიადში, სამაგიეროდ შევარდნაძემ ისევ აგრძნობინა მათ თავი გამორჩეულად. ასე მაგალითად, დენი არ იყო, მაგრამ მათ ისიც უხაროდათ, რომ მხოლოდ მათ ედგათ გენერატორი.შემდეგ მოხდა ვარდების რევოლუცია. ის მოახდინა პროვინციებიდან ჩამოსულმა, უბრალო, მშრომელმა, განათლებულმა ხალხმა, ვერა-ვაკის „სვეცკი სასტავი“ მხოლოდ რევოლუციის გამარჯვების დღეს მოვიდა მიტინგზე და მოვიდა ვარდების ხელისუფლება.ჩვენ თავიდანვე გამოვაცხადეთ მერიტოკრატია – ე.ი. ადამიანის წარმატება ნიჭის, შრომის, დამსახურებების და არა წარმომავლობის და ნათესაური კლანური კავშირების მიხედვით ჩემი მინისტრების უმეტესი ნაწილი სოფლიდან ჩამოსული ან დევნილი და კარგი განათლება მიღებული ხალხი იყო“, – წერს სააკაშვილი.სააკაშვილის თქმით, მისი მთავარი მიღწევები სწორედ ამ უახლოეს მომავალში წარმოჩნდება პროგრესის დაბრუნებასთან ერთად, რადგან „საქართველოს საუკეთესო დღეები არის წინ“.„მე ყველას გავუხსენი გზა წარმატებისკენ, ნებისმიერ ქართველს შეეძლო, თუ მას მიიღებდნენ კარგ უცხოურ უნივერსიტეტში, სახელმწიფო დაფინანსების მიღება. უმაღლესში ჩაბარება მოხდა ერთიანი ეროვნული გამოცდით, რომლის ინიციატორი იყო სოფელ ნარაზენიდან ჩამოსული კახა ლომაია, რამაც ძალიან გაანაწყენა ძველი „ელიტა“, რომლის დიდი ნაწილი უნივერსიტეტში ჩამჯდარი მექრთამეებისგან შედგებოდა.სრულიად ახალმა ხალხმა დაიწყო წარმატების მიღწევა ბიზნესში, განათლებაში, პოლიტიკაში, ხელოვნებაში. ამან ეგრევე ააჯანყა კოლექტიური რობერტ სტურუები. ხაინდრავები და ნიკუშა შენგელიები. შედგა მათი ალიანსი პატარკაციშვილთან, გაგდებულ პოლიციელებთან და მებაჟეებთან, ქრთამის გარეშე დარჩენილ ლექტორებთან. თავიდან მათი ლოზუნგი იყო „დაგვიბრუნეთ ღირსება“, შემდეგ კი კონკრეტულ გამონაკლის ფაქტებზე დაფუძნებით, ადამიანის უფლებების დაცვა.სინამდვილეში, როგორც დღეს უკვე საბოლოოდ დადასტურდა, მათ საერთოდ არ ანაღვლებთ ადამიანის უფლებები. მათთვის პრობლემა იყო მათივე პრივილეგიების გაუქმება და სხვებთან გათანაბრება. ხოდა ამ ხალხმა მოაწყო 2007 წლის ნოემბერი, როცა მე გადავდექი და შემდეგ უბრალო ხალხის – თბილისის გარეუბნების და რეგიონების ხმებით დავბრუნდი ხელისუფლებაში.ამ ხალხმა მოიყვანა საკუთარი კალმისტრებით ივანიშვილი, რომელიც ჩემგან განსხვავებით (მე თბილისის ცენტრში დავიბადე და გავიზარდე) ძალიან შორს იყო მათგან სოციალურად, მაგრამ ჩათვალეს, რომ ის უფრო აწყობდათ და ახლა ვართ სრულ ჭაობში, მაგრამ სტურუებმა და ნიკუშა შენგელიებმა ამ ჭაობში „გახოდეს“ ბიძინასთან და უკიდურესად კმაყოფილები არიან.ერთადერთი ისევ მე ვაღიზიანებ ჩემი აქტიურობით, ჩართვებით სასამართლოდან და სვამენ კითხვებს ლალი მაროშკინების და „სვეცკების“ პირით – კი მაგრამ რით ვეღარ გააჩუმეს ეს სააკაშვილი, რით ვერ ამოუქოლეთ „საინფორმაციო ღრუ“?მე მათთვის ცუდი ამბავი მაქვს, შეიძლება, სააკაშვილი გააჩუმოთ ან მოკლათ კიდეც (რაც უკვე ერთხელ თითქმის გამოგივიდათ), მაგრამ ჩემს ერთხელ გამოშვებულ ჯინს უკვე ვერაფერს უზამთ. განსხვავებით ზვიადისგან, მე დიდი დაბრკოლებებით, მაგრამ მაინც დამცალდა საქართველოს წარმატების ისტორიული პრეცედენტის შექმნა. ამას წამოჰყვა სრულიად სხვა მენტალობის ახალი თაობა, რომლებიც თავისუფალია ძველი კლიშეებისგან და რომელთაც მოსწონთ დამოუკიდებელი, წარმატებული ქართული სახელმწიფოს და მერიტოკრატიის იდეა, მათთვის სრულიად უცხოა კორუფცია და „ქართულ-ჯიგრული პონტი“.ჩემი ძირითადი მემკვიდრეობაც არის არა შუქი გზები, ახალი ქალაქები, არამედ სწორედ ეს ახალგაზრდული მენტალური გარღვევა მომავლისკენ და ჩემი მთავარი მიღწევები სწორედ ამ უახლოეს მომავალში წარმოჩნდება, პროგრესის დაბრუნებასთან ერთად, ვინაიდან ზუსტად ვიცი – საქართველოს საუკეთესო დღეები არის წინ!“ – წერს სააკაშვილი.

თუმცა ამ ანალიზში მეორე კადრიც არსებობს და ის სრულიად განსხვავებულ ამბავს გვაუწყებს – გული, თურმე, ისევ ფეთქავს, თანაც საკმაოდ კარგად. ევროკავშირი „შფოთვებით აღსავსე მსოფლიოში სტაბილურობის კუნძულად“ ასე ბევრ ევროპელს 2018 წლის შემდეგ არ მიუჩნევია. მოკლედ რომ ვთქვათ, მსოფლიოს მიმართ შიში ევროპელებს უფრო ევროპელებად აქცევს.თუ საკითხს სიღრმისეულად შევხედავთ, ეს შეფასება გასაკვირი სულაც არ არის. ევროპა ომის შიშისგან იშვა და მშვიდობის დაპირებაზე აშენდა. როდესაც მსოფლიო კვლავ საშიში ხდება, მოქალაქეები ამ საწყის დაპირებას ინსტინქტურად უბრუნდებიან. ევროპა, როგორც თავშესაფარი მოქალაქეები ევროკავშირისგან დაცვას ელიან. მათი სურვილია, რომ ევროკავშირმა ერთ ხმაში ისაუბროს და მეტი სამოქმედო რესურსი ჰქონდეს.თუმცა, მაშინ როცა მოქალაქეები ხელისუფლებებს „მეტი ევროპისკენ“ მოუწოდებენ, თავად მთავრობები გადასახდელ თანხაზე ვაჭრობენ. მომავალი ბიუჯეტისთვის, რომელიც 2028 წლიდან 2034 წლამდე პერიოდს მოიცავს, მაგიდაზე ორი ტრილიონი ევრო დევს და დედაქალაქებმა უკვე მოიმარჯვეს „ცული“ ხარჯების შესაკვეცად. უფრო ამბიციური ევროპა ყველას სურს, ოღონდ იმ პირობით, თუ ხარჯებს მეზობელი ქვეყნები დაფარავენ.იგივე ვითარებაა საერთაშორისო ასპარეზზეც. მოქალაქეები ითხოვენ ევროპას, რომელსაც საერთაშორისო სამართლის დაცვა შეუძლია. ამ საკითხში წინააღმდეგობა განსაკუთრებით თვალშისაცემია, როდესაც საქმე ახლო აღმოსავლეთს ეხება. ოცდაშვიდი წევრი ქვეყანა კვლავ ვერ თანხმდება ისრაელთან ასოცირების შეთანხმების თუნდაც ნაწილობრივ შეჩერებაზე. ისინი ასევე გაყოფილნი არიან ისრაელის დასახლებებიდან შემოსული პროდუქციის წინააღმდეგ სანქციების საკითხშიც. ამ ყველაფერს ისიც ემატება, რომ ისრაელმა ევროპული დიპლომატიის ხელმძღვანელი „პერსონა ნონ გრატად“ გამოაცხადა და ამაზე რეაგირება არავის მოუხდენია.პაციენტები ძლიერ ევროპას ითხოვენ, ექიმები კი მკურნალობის კურსზე კვლავ ვერ თანხმდებიან. დიდი პარადოქსი ეს არ არის ერთადერთი პარადოქსი ამ კვლევაში.ევროკავშირისადმი ევროპელების მხარდაჭერა ასეთი მაღალი არასოდეს ყოფილა და, ამის მიუხედავად, ევროსკეპტიკური პარტიები პოზიციებს მაინც იმყარებენ. ერთი შეხედვით, ეს დამაბნეველია. რეალურად კი, ეს აღარ არის ძველი ფორმისა და შინაარსის დებატები, რადგან ულტრამემარჯვენეებმა მიდგომა შეცვალეს. მარინ ლე პენის „ფრექსიტი“ (Frexit) და ხეერტ ვილდერსის „ნექსიტი“ (Nexit) წარსულს ჩაბარდა. ეს სლოგანები გაქრა, რადგან ისინი საზოგადოებას აშინებდა. ახალი მიზანი უფრო ფარული და დახვეწილია: საუბარი აღარ არის ევროკავშირიდან გასვლაზე, ამის ნაცვლად, აქცენტი მისი სტრუქტურის შეცვლაზე კეთდება – ულტრამემარჯვენეებს ევროპის შიგნიდან ტრანსფორმაცია სურთ.როდესაც საქმე იმიგრაციას ეხება, ეს სტრატეგია ამართლებს. ულტრამემარჯვენეებმა გაიტანეს მკაცრი პოზიცია, რომელიც სულ რაღაც ხუთი წლის წინ წარმოუდგენელი იქნებოდა, დღეს კი დომინანტურ ხაზად არის ქცეული. ევროპა იქცა სათამაშო მოედნად მათთვის, ვისაც სულ ცოტა ხნის წინ მისგან დისტანცირება სურდა. რას გვეუბნება „ევრობარომეტრი“ „ევრობარომეტრის“ ეს ბოლო ანგარიში, მთლიანობაში, შესაძლოა, სიყვარულის ისტორიასაც გვიყვებოდეს. ეს არის ურთიერთობა, რომელიც თანაბრადაა დაფუძნებული როგორც შიშზე, ისე ნდობაზე. ეროვნული საზღვრების მიღმა არსებული საფრთხეების წინაშე მოქალაქეები ევროკავშირისგან ელიან დაცვას, რომელსაც ცალკე აღებული ვერცერთი სახელმწიფო დამოუკიდებლად ვეღარ უზრუნველყოფს. ეს ევროპისთვის ისტორიული შესაძლებლობაა.თუმცა, ეს ხაფანგიც არის: რაც უფრო დიდია მოლოდინი, მით უფრო სასტიკი იქნება იმედგაცრუება, თუ ევროპა ამ მოლოდინს ვერ გაამართლებს. სიყვარულის ისტორია შესაძლოა სწრაფად გადაიქცეს ტრაგედიად, რომლის დროსაც ულტრამემარჯვენეებს, ახალი ამომრჩევლების მოსაზიდად, საკუთარი ევროსკეპტიციზმის შენიღბვაც კი აღარ დასჭირდებათ. სტატიის ავტორი: ოლივერ ჰანრიონი, ბელგიის ფრანგულენოვანი ტელე-რადიომაუწყებელი (RTBF (Radio-télévisionbelgedelaCommunauté française)ფოტოს ავტორი: ბელგიის ფრანგულენოვანი ტელე-რადიომაუწყებელი (RTBF)  თავდაპირველად გამოქვეყნდა: 5 ივლისი 2026, 10:36 (ცენტრალური ევროპის ზაფხულის დრო)

საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციას თურქეთის რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საქართველოში, ბატონი მუსტაფა თურქერი ეწვია. ამის შესახებ ინფორმაციას ადვოკატთა ასოციაცია ავრცელებს.როგორც გავრცელებულ ინფორმაციაშია ნათქვამი, ელჩს საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის თავმჯდომარემ, ირაკლი ყანდაშვილმა, უმასპინძლა.“შეხვედრის ფარგლებში ელჩმა საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადმინისტრაციული სივრცე დაათვალიერა და ორგანიზაციის საქმიანობის ძირითად მიმართულებებს, პროფესიული განათლების პროგრამებსა და მიმდინარე პროექტებს გაეცნო.სამუშაო შეხვედრაზე მხარეებმა განიხილეს საქართველოსა და თურქეთის იურიდიული პროფესიის წარმომადგენლებს შორის თანამშრომლობის გაღრმავების შესაძლებლობები. საუბარი შეეხო პროფესიული გამოცდილების გაზიარებას, ერთობლივი კონფერენციების, ტრენინგებისა და სამუშაო შეხვედრების ორგანიზებას, ასევე სხვა ინიციატივების განხორციელებას, რომლებიც ორ ქვეყანას შორის პროფესიული კავშირების გაძლიერებას შეუწყობს ხელს”, - ნათქვამია ინფორმაციაში.

საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიური და მთის მდგრადი განვითარების ფაკულტეტის წარმომადგენლები, გამოყენებითი გეოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, პროფესორი ნოდარ ფოფორაძე და ასოცირებული პროფესორი ოლღა სესკურია, საერთაშორისო პროექტის – „გეომემკვიდრეობის ინვენტარიზაცია, ელექტრონული გზამკვლევი და მობილური აპლიკაცია მდგრადი ტურიზმისთვის (სომხეთი და საქართველო)“ ფარგლებში, სამუშაო ვიზიტით პოლონეთსა და ჩეხეთში იმყოფებოდნენ.ინფორმაციას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ავრცელებს.უნივერსიტეტის ცნობით, პროექტის დონორია საერთაშორისო ვიშეგრადის ფონდი (IVF), პროექტის გენერალურ კოორდინატორად ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (YSU) გვევლინება, ხოლო ევროპული პარტნიორები არიან სილეზიის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი (SUT, პოლონეთი) და ოსტრავას ტექნიკური უნივერსიტეტი (TUO, ჩეხეთი). ღონისძიებას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის წარმომადგენლებთან ერთად ესწრებოდნენ, სომხეთიდან (YSU): ასოცირებული პროფესორები გორ ალექსანიანი და სეირან სუვარიანი და პროფესორები კშიშტოფ ლაბუსი, მალგოჟატა ლაბუსი (პოლონეთი), მარტინ კლემპა და პეტრ სკუპიენი (ჩეხეთი).სტუ-ის გამოყენებითი გეოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელის, პროფესორ ნოდარ ფოფორაძის განცხადებით, პროექტი მიზნად ისახავს საქართველოსა და სომხეთის გეომემკვიდრეობის ობიექტების ინვენტარიზაციას, მათი პოპულარიზაციისთვის ელექტრონული გზამკვლევისა და მობილური აპლიკაციის შექმნას, ასევე მდგრადი ტურიზმის განვითარების ხელშეწყობას საერთაშორისო აკადემიური თანამშრომლობის გაძლიერების გზით.„პოლონეთსა და ჩეხეთში განხორციელებული სამუშაო-სასწავლო ვიზიტი მნიშვნელოვანი შესაძლებლობა იყო, გაგვეზიარებინა გამოცდილება და გაგვეცნო ევროპელი პარტნიორების საუკეთესო პრაქტიკა გეომემკვიდრეობის კვლევის, დაცვისა და მდგრადი ტურიზმის განვითარების მიმართულებით. პროექტის ფარგლებში მიღებული ცოდნა და გამოცდილება ხელს შეუწყობს საქართველოში გეომემკვიდრეობის ობიექტების ინვენტარიზაციის პროცესის სრულყოფას, თანამედროვე ციფრული რესურსების – ელექტრონული გზამკვლევისა და მობილური აპლიკაციის – შექმნას, ასევე საერთაშორისო აკადემიური თანამშრომლობის კიდევ უფრო გაღრმავებას. საერთაშორისო პროექტებში ჩართულობა მნიშვნელოვანია როგორც ჩვენი უნივერსიტეტის, ისე ქვეყნისთვის, რადგან მსგავსი პროექტები აძლიერებს სამეცნიერო თანამშრომლობას, ხელს უწყობს ინოვაციური მიდგომების დანერგვას და საქართველოს გეოლოგიური მემკვიდრეობის საერთაშორისო დონეზე წარმოჩენას“, - აცხადებს ნოდარ ფოფორაძე.სტუ-ის ინფორმაციით, დელეგაციის წევრები გაეცნენ პოლონეთისა და ჩეხეთის სასაზღვრო რეგიონებში არსებულ წარმატებულ ტურისტულ პროდუქტებსა და უნივერსიტეტების სამეცნიერო სივრცეებს. პროგრამის ფარგლებში მოეწყო გასვლითი ტურები უნიკალურ გეოტურისტულ ობიექტებზე, როგორიცაა „დედოფალ ლუიზას ქვანახშირის მაღარო“ (ზაბჟე, პოლონეთი) - ყოფილი მაღარო, რომელიც დღეს ინოვაციურ ტურისტულ სივრცედაა ქცეული.„ლანდეკ პარკი“ (ოსტრავა, ჩეხეთი) - ყოფილი მაღაროს ბაზაზე შექმნილი წარმატებული მუზეუმი და რეკრეაციული ცენტრი. პარტნიორებმა განიხილეს პროექტის მომდევნო ეტაპები, მათ შორის ივლისის ბოლოს დაგეგმილი ვიზიტი საქართველოსა და სომხეთში, სადაც საქართველოს ტერიტორიაზე გეოლოგიური მემკვიდრეობის 15 ობიექტი გამოიკვლევა.თანამშრომლობის ფარგლებში დაიგეგმა მუზეუმებს შორის მინერალების კოლექციების გაცვლა, სტუდენტებისა და პროფესორ-მასწავლებლების გაცვლითი პროგრამები, ხოლო 2027 წლის ხელახალი აკრედიტაციისთვის, „გეოლოგიის“ სამივე საფეხურის (ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა, დოქტორანტურა) სასწავლო კურსები განახლდება, დაიხვეწება და დაემატება ახალი თანამედროვე მოდულები.

წმინდა იოანე ნათლისმცემლის შობის დღესასწაულთან დაკავშირებით, სენაკის იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძარში საზეიმო წირვას სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი და მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი შიო მესამე აღავლენს.ღვთისმსახურებაში სხვადასხვა ეპარქიის მეუფეებიც მონაწილეობენ.წირვას მრევლთან ერთად ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებიც ესწრებიან.სრულიად საქართველოს კათოლიკოს- პატრიარქი სენაკისა და ჩხოროწყუს ეპარქიის მიტროპოლიტი იყო და პატრიარქის რანგში ის პირველ წირვას აღავლენს ეპარქიაში.