ხუთშაბათი, თებერვალი 12, 2026

რუსეთის წინააღმდეგ ქართველების უძველესი პეტიციის ორიგინალი იპოვეს

ოქსფორდის უნივერსიტეტის მიწვეულმა მკვლევარმა და პროფესორმა ბექა კობახიძემ და უნივერსიტეტის ბოდლიანის ბიბლიოთეკის ორიენტალური განყოფილების უფროსმა ჯილიან ევისონმა ქართველი ხალხის საუკუნოვან პეტიციას მიაგნეს, რომელიც რუსეთის მხრიდან 1783 წლის გიორგიევსკის ტრაქტატის დარღვევასა და ანექსიას ეხება.

დეტალურად უნიკალური აღმოჩენის შესახებ პროფესორი თავის Facebook-გვერდზე წერს.

„1907 წელს გაიმართა ჰააგის საერთაშორისო კონფერენცია. მან ბევრი ისეთი საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმა დაადგინა, რომელიც დღემდე ძალაშია. ამ კონფერენციისთვის ანარქისტმა და ქართველმა ნაციონალისტმა, თავადმა ვარლამ ჩერქეზიშვილმა დაიწყო “ქართველი ხალხის პეტიციის” შედგენა. პეტიცია ბრალს სდებდა რუსეთს 1783 წლის გიორგიევსკის ტრაქტატის დარღვევაში, ანექსიაში, 1905-1906 წლებში პოგრომების მოწყობაში გურიის ტერიტორიაზე და ითხოვდა ტრაქტატის მუხლების საფუძველზე საქართველოსთვის პოლიტიკური ავტონომიის მინიჭებას. საჯაროდ ასე იყო ცნობილი, რომ ტექსტი შეადგინა მომავალში ეროვნულ-დემოკრატმა, იურისტმა გოგიტა გვაზავამ.

ჯერ კიდევ 5 წლის წინ ვნახე ოქსფორდის ბოდლიანის ბიბლიოთეკაში, რომ ტექსტის რედაქტირებაზე და მისთვის საბოლოო სახის მიცემაზე მუშაობდა ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს თანამშრომელი ოლივერ უორდროპი. მან ისიც მოახერხა, რომ ტექსტი მოხვედრილიყო კონფერენციის მონაწილეთა მაგიდაზე, მაგრამ საკუთარ მონაწილეობას, გასაგებ მიზეზთა გამო, ბოლომდე ასაიდუმლოებდა.
ვარლამ ჩერქეზიშვილმა ასე შეაფასა ეს მოვლენა: “ასი წლის შემდეგ პირველად იყო, რომ ქვეყნიერებამ საქართველოზე დაილაპარაკა.”

სამიათასამდე ხელმოწერა ჰქონდა ტექსტსო, გადმოცემით ვიცოდით, მაგრამ სად იყო ეს ხელმოწერები არ გვენახა. 2013 წელსაც ვეძებდი და ვერ ვიპოვე ოქსფორდში. როგორც ხდება ხოლმე, არასწორი სახელით აღმოჩნდა კატალოგიზირებული. ახლა კიდევ ერთხელ მოძებნა მთხოვა ბატონმა ოთარ ჯანელიძემ და ისევ ვერ მოვძებნიდი, რომ არა გილიან ევისონი, რომელიც ამ კოლექციას კურირებს და იცის სად რა ეშმაკი შეიძლება იყოს დამალული. თავიდან ვერც მან მოძებნა, მაგრამ განმეორებითი და განმეორებითი ძებნის შემდეგ მივაკვლიეთ”, – წერს ბექა კობახიძე.

„25 ფურცელი, ხელმოწერებით სავსე. ეს არის ქართველი ხალხის პეტიცია, ნამდვილად, ამ პრინციპითაც შედგა ის:

1. არც ერთი პოლიტიკოსის და პოლიტიკურად აქტიური ადამიანის ხელმოწერა ზედ არ არის;

2. საზოგადო და კულტურულ მოღვაწეთა უმრავლესობა (ოცხელი, ვუკოლ ბერიძე, მიხეილ ჯავახიშვილი, კოტე მაყაშვილი და ა.შ.), მღვდლები (კარბელაშვილები), მუშები, გლეხები, მასწავლებლები, თავადაზნაურობა ლამის სრული შემადგენლობით, მრეწველები და “ახალშობილი” ქართული ბურჟუაზია;

3. სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ფურცლებზეა ხელმოწერები გაკეთებული, რეგიონული პრინციპით. ცალკეა კახეთის ხელმოწერები, ცალკე იმერეთის და ა.შ.

წარმოიდგინეთ რამხელა შრომა და რისკია ამ ყველაფერში ჩადებული:

1. ცარისტული რუსეთის პირობებში ეს ხალხი დადიოდა მთელი საქართველოს გარშემო და აგროვებდნენ ხელმოწერებს;

2. გლეხს და მუშას თუ ცოტა რამ ჰქონდა დასაკარგი, აი თავადაზნაურები და მრეწველები, მასობრივად, რისკის ქვეშ აყენებდნენ საკუთარ სოციალურ სტატუსსა და პრივილეგიებს, რადგან მათი ხელმოწერები უნდა წარედგინათ რუსეთის წინააღმდეგ, საერთაშორისო კონფერენციისთვის; (ახლა რობიკო სტურუა და სხვა ინტელიგენტნი აგროვებენ ხელმოწერებს რუსეთის სასარგებლოდ, მაგრამ ეს ცალკე საკითხია);

3. ვინც ფრანგულად ან ინგლისურად საუბრობდა (ასეთი ძალიან ცოტა იყო), მათ ხელი ლათინური ანბანით მოაწერეს, დანარჩენებმა ქართულად. არც ერთი რუსულენოვანი ხელმოწერა არ არის;

4. ამ ტექსტს უკეთებდნენ ინტერნაციონალიზაციას: ჩართეს უორდროპი, ჩართეს დასავლური პრესა და თქვენ წარმოიდგინეთ მაშინდელი საერთაშორისო ფემინისტური მოძრაობა ნანი დრაიჰარსტის მეთაურობით.

ხომ არაფერი ყოფილა შედეგი, ამას საქართველოს გათავისუფლება არც მოჰყოლია და ვერც მოყვებოდა, მაგრამ თვითონ კმაყოფილები იყვნენ, რომ მაქსიმუმი გააკეთეს და “ასი წლის შემდეგ პირველად იყო, რომ ქვეყნიერებამ საქართველოზე დაილაპარაკა.”

ეს ხელმოწერები გვეუბნება, რომ ეროვნული თავისუფლებების მნიშვნელობა, ელიტურ ჯგუფებში მაინც, იმაზე მაღლა იყო, ვიდრე ხშირად გვგონია. სოციალური ისტორიის შესასწავლადაც საინტერესო აღმოჩენაა.

მაგრამ, ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი მაინც მეხსიერების პოლიტიკისა და მუზეუმისთვის არის ეს დოკუმენტი:

1. მასზე ყველა მეორე ქართველს შეუძლია საკუთარი გვარის ამოკითხვა და მერე იმ ამბავში ჩაძიება, რომ მისი ესა და ეს წინაპარი 111 წლის წინ ჰააგის კონფერენციისთვის წარსადგენ პეტიციას აწერდა ხელს და ამით დიდ რისკს სწევდა;

2. კარგი იქნებოდა ოკუპაციის მუზეუმში ერთი დიდი მემორიალური კედლის გაკეთება, სადაც ამ სახელებს და გვარებს ჩამოვწერდით. ხალხი მოვიდოდა და კედელზევე დაიწყებდა თავიანთი წინაპრების ძიებას, გადმოცემული ამბების მოყოლას… აქ შეიძლება ბევრი სხვა ინფორმაციაც წამოვიდეს ოჯახებიდან, რომელსაც ისინი დღემდე ყურადღებას არ აქცევდნენ”, – აცხადებს ბექა კობახიძე.

ქეთევან ნინუაhttp://tiflisnews.ge
საინფორმაციო სააგენტო tiflisnews.ge კონტაქტი- ☎️ 555 100 929

ეუთო-ში აცხადებენ, რომ საქართველოსთან მიმართებით „მოსკოვის მექანიზმის“ ექსპერტთა მისია მუშაობას დღეიდან იწყებს

ეუთო-ს ინფორმაციით, საქართველოსთან დაკავშირებით „მოსკოვის მექანიზმის“ ექსპერტთა მისია მუშაობას დღეიდან იწყებს.„საქართველოსთან დაკავშირებით ეუთო-ს „მოსკოვის მექანიზმის“ ექსპერტთა მისია დღეს იწყებს მუშაობას. 24 თებერვლამდე ნებისმიერი შესაბამისი ინფორმაციის წარდგენა შესაძლებელია moscowmechanism-georgia@odihr.pl-ზე“, – აღნიშნულია ეუთო-ს გვერდზე გავრცელებულ განცხადებაში.ცნობისთვის, 29 იანვარს საქართველოსთან მიმართებით „მოსკოვის მექანიზმი“ ეუთო-ს წევრმა 24-მა ქვეყანამ გაააქტიურა და ექსპერტთა მისიის შექმნა მოითხოვა.

ოლესია ვართანიანი – “ქართული ოცნების“ წევრებმა უნდა გაიგონ, რომ ისინი არასტაბილურობის წინაშე იქამდე იქნებიან, ვიდრე სამართლიანი პოლიტიკური პროცესისთვის მზადყოფნას არ გამოხატავენ

"ქართული ოცნების“ წევრებმა უნდა გაიგონ, რომ ისინი არასტაბილურობის წინაშე იქამდე იქნებიან, ვიდრე სამართლიანი პოლიტიკური პროცესისთვის მზადყოფნას არ გამოხატავენ, - ამის შესახებ ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტის მკვლევარმა, ოლესია ვართანიანმა ჰელსინკის კომისიის ბრიფინგზე განაცხადა. მან საკუთარ გამოსვლაში ისაუბრა საქართველოში სამოქალაქო საზოგადოების აქტიურობაზე და განაცხადა, რომ რთულ პერიოდებში ის ძლიერი გამოდიოდა. „საქართველო პატარა ქვეყანაა, ძალიან აქტიური საზოგადოებით, რომელმაც მრავალი მძიმე პერიოდი გადაიტანა, მათ შორის, სამოქალაქო ომი, რუსეთის შეჭრა, რევოლუცია და სხვა. როგორი რთულიც არ უნდა ყოფილიყო ეს პერიოდები, ქართული საზოგადოება ყოველთვის უფრო ძლიერი გამოდიოდა მათგან, რათა თავისი დამოუკიდებლობა კიდევ უფრო გაეძლიერებინა“, - განაცხადა ვართანიანმა. მისი თქმით, საქართველოში არსებული „ამჟამინდელი კრიზისი ქვეყნის თანამედროვე ისტორიისთვის უნიკალური მოვლენა არ არის“. „ბოლო ათწლეულების განმავლობაში არაერთხელ ყოფილა შემთხვევა, როდესაც პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსასვლელად დიალოგი გახდა აუცილებელი. ეს ხდებოდა რიგგარეშე არჩევნების ან ქვეყნის შიგნით მოქმედ პოლიტიკურ ჯგუფებს შორის მოლაპარაკებების შედეგად, ასევე, ყოფილა შემთხვევები, როდესაც უცხოური შუამავლების ჩარევა გახდა საჭირო, როგორც ეს წინა საარჩევნო კრიზისის დროს მოხდა და ევროკავშირის ჩართვა ვნახეთ. მიუხედავად იმისა, რომ წარსული გამოცდილება მნიშვნელოვან გაკვეთილებს გვაძლევს, ერთ-ერთი მთავარი გაკვეთილი ის არის, რომ არცერთი ეს პროცესი არ იქნება წარმატებული, თუ ყველა პოლიტიკურ ჯგუფს ძალაუფლებაზე თანაბრად წვდომის ნამდვილი პერსპექტივა არ ექნება. პოლიტიკოსებმა შეიძლება უსასრულოდ იმსჯელონ საარჩევნო რეფორმებზე, მაგრამ ამას აზრი არ ექნება, თუ მმართველი ხელისუფლება ძალაუფლების გაზიარების სურვილს არ გამოიჩენს, ან არჩევნებში დამარცხების შემთხვევაში გადადგომის მზადყოფნას. პოლიტიკურ პროცესში ჩართვას აზრი არ ექნება, თუ ხელისუფლების მშვიდობიანი გზით შეცვლის რეალური გზა არ იარსებებს“, - აღნიშნა ოლესია ვართანიანმა.

კახა კალაძე – 2008 წლის ომის დროს ბერლუსკონისთან მოვითხოვე შეხვედრა, მას ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა პუტინთან, დამპირდა, რომ მაქსიმუმს გააკეთებდა, უბრალოდ, მოვყევი ფაქტი

დედაქალაქის მერმა, კახა კალაძემ განმარტება გააკეთა იტალიის ყოფილ პრემიერ-მინისტრ, გარდაცვლილ სილვიო ბერლუსკონისთან 2008 წელს, საქართველოში რუსეთის შემოჭრის დროს კომუნიკაციის შესახებ, რაზეც საუბარია იტალიური La Gazzetta dello Sport-სთვის მიცემულ ინტერვიუში.კალაძის თქმით, ეს არის სიმართლე და ერთი ფაქტი, რომელიც დაკავშირებული იყო იმ ტრაგედიასთან, რაც 2008 წელს საქართველოში  ხდებოდა.„სააკაშვილის დროინდელმა თანამდებობის პირებმა აღნიშნულთან დაკავშირებით ქილიკი დაიწყეს, თითქოს მე გამიჩერებია ომი, თანაც ქილიკობს ის, ვინც უდიდესი წვლილი შეიტანა იმაში, რაც ომთან იყო დაკავშირებული, მათ მშვიდობიანი მოსახლეობა მიატოვეს. იმ პოლიტიკით, რასაც კონკრეტული პარტია და კონკრეტული პოლიტიკოსები აკეთებდნენ საქართველოს ძალიან დიდი უბედურება მოუტანეს. ჯერ საქილიკო რა არის? არსებობს ვიდეოები ომის დღეებში, რა დამოკიდებულება ჰქონდათ, როგორ იცინოდნენ მთავრობის სხდომებზე და აქ გვაზეიმეს რუსთაველზე, მაშინ, როდესაც ჯერ კიდევ ცხედრები არ გვყავდა გამოსვენებული. ვფიქრობ, ამ ადამიანებს საქილიკო არაფერი აქვთ, ჩვეულებრივი დამნაშავეები არიან“, – განაცხადა კახა კალაძემ „იმედის“ ეთერში.სილვიო ბერლუსკონისთან შეხვედრაზე საუბრისას, თბილისის მერმა აღნიშნა, რომ ეს შეხვედრა მის სახლში შედგა და მან სთხოვა პრემიერ-მინისტრს, თუ რაიმე რესურსი გააჩნდა, ჩართულიყო, რათა ომი შეჩერებულიყო.„რაც შეეხება კონკრეტულ ფაქტს, ეს არის სიმართლე. მაშინ პატარა ბიჭი ვიყავი, „მილანში“ ვთამაშობდი, რა თქმა უნდა, უმძიმესი იყო ჩემთვის იმ კადრების ყურება, რაც დაკავშირებული იყო ომთან, გარდაცვლილ ადამიანებთან, ჩემს ქვეყანასთან, დაღუპულ ჯარისკაცებთან.მე, ჩემი შესაძლებლობის ფარგლებში, პირველი, რაც გავაკეთე, იყო ის, რომ მოვიწვიე პრესკონფერენცია და ვისაც ჰქონდა შესაძლებლობა, მოვუწოდებდი, შეჩერებულიყო ის უბედურება და ტკივილი, რაც ხდებოდა. მეორე, მაშინ ბერლუსკონი გახლდათ იტალიის პრემიერ-მინისტრი და მარტივი არ იყო ქვეყნის პრემიერ-მინისტრთან ყოველდღიური შეხვედრა, ამიტომ ვითხოვე მასთან შეხვედრა. ეს შეხვედრა მის სახლში მოხდა, მივედი და ვთხოვე, რომ თუკი რაიმე რესურსი გააჩნდა, ჩართულიყო ომის შესაჩერებლად. მას ძალიან ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა პრეზიდენტ პუტინთან. ის დამპირდა, რომ აუცილებლად მაქსიმუმს გააკეთებდა.რამდენიმე დღის შემდეგ, მართლაც, მოხდა აღნიშნული შეთანხმება და ეს ფაქტი გავიხსენე, როდესაც ვსაუბრობდი მის ადამიანობაზე. ის დიდი ადამიანი იყო, არა მხოლოდ როგორც პრემიერ-მინისტრი, არამედ პირველ რიგში, იყო ადამიანი და კაცი. ამ ყველაფერს ძალიან ვაფასებ. მე არ ვახსენე, როგორ დამიდგა გვერდით, როდესაც ჩემი პირადული, ოჯახური ტრაგედია მოხდა, უბრალოდ, მოვყევი ერთი ფაქტი, რომელიც დაკავშირებული იყო ჩემს სამშობლოსთან და იმ ტრაგედიასთან, რომელიც 2008 წელს ხდებოდა“, – განაცხადა კახა კალაძემ.

ლორა თორნტონი – სამწუხაროდ, საკუთარი თვალით ვნახე საქართველოს დაცემა

ბევრი ფიქრობს, რომ საქართველოს დემოკრატიული დაცემა ბოლოდროინდელი და სწრაფი პროცესია, მაგრამ მე ვამტკიცებ, რომ ამის ნიშნები საკმაოდ დიდი ხნის წინ გამოჩნდა, – ამის შესახებ „მაკკეინის ინსტიტუტის“ გლობალური დემოკრატიის პროგრამების დირექტორმა, ლორა თორნტონმა ჰელსინკის კომისიაში საქართველოსთან დაკავშირებით გამართულ მოსმენაზე განაცხადა.მისი თქმით, საბედისწერო ხარვეზები „ქართული ოცნების“ მმართველობის დასაწყისიდანვე იყო.„სამწუხაროდ, საკუთარი თვალით ვნახე საქართველოს დაცემა. 2014 წელს გადავედი საქართველოში, რათა „ეროვნული დემოკრატიული ინსტიტუტის“ ოფისის ხელმძღვანელი ვყოფილიყავი. ეს იყო წარმატებული და დემოკრატიული ხელისუფლების ცვლილების ცოტა ხნის შემდეგ ყოფილი მთავრობიდან, „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობიდან“, „ქართული ოცნების“ კოალიციისკენ, რომელიც იყო „ენმ“-ს დასამარცხებლად გაერთიანებული მრავალფეროვანი კოალიცია. ეს იყო ნამდვილად საინტერესო დრო, სავსე რეფორმებისა და განახლების დაპირებებით. საქართველო მასპინძლობდა და ხელმძღვანელობდა ღია მმართველობის პარტნიორობას. ჩვენ პარლამენტში ვმუშაობდით დემოკრატიული რეფორმების მთელ სერიაზე, ქვეყანა სწრაფად მიისწრაფოდა ევროკავშირისა და ნატო-ში გაწევრიანების პროცესისკენ.უნდა ვთქვა, რომ ეს პერიოდი იყო ხანმოკლე. ბევრი ფიქრობს, რომ საქართველოს დემოკრატიული დაცემა ბოლოდროინდელი და სწრაფი პროცესია, მაგრამ მე ვამტკიცებ, რომ ამის ნიშნები საკმაოდ დიდი ხნის წინ გამოჩნდა. პირველ რიგში, „ქართული ოცნების“ მმართველობის დასაწყისიდანვე იყო საბედისწერო ხარვეზი. ეს ხარვეზი არის რუსი ოლიგარქი ბიძინა ივანიშვილი. ის არის ადამიანი, რომელმაც დააფინანსა „ქართული ოცნების“ შექმნა და მან იმსახურა პირველი პრემიერ-მინისტრის პოსტზე. ივანიშვილი არასდროს ყოფილა ერთგული დემოკრატიული პრინციპებისა თუ პროცესებისადმი, რაც უფრო მნიშვნელოვანია, ყოველთვის დაკავშირებული იყო რუსეთთან – ქვეყანასთან, რომელმაც ის გაამდიდრა. მეორე, იმ ფართო კოალიციამ, რომელიც აღვწერე, დაიწყო ნგრევა 10 წლის წინ, 2015 წელს, როდესაც უფრო დემოკრატიულმა და დასავლეთზე ორიენტირებული პარტიებმა დაიწყეს გამოყოფა. მესამე, თითქმის დაუყოვნებლივ დავინახეთ ლიბერალური გრავიტაცია, რომელიც იწყება, როგორც ეს ხშირად ხდება, რუსული ნარატივებითა და დეზინფორმაციით უმცირესობებზე, ქალებზე, ეთნონაციონალიზმსა და ანტიდასავლურ რიტორიკაზე. ეს სწრაფად გადავიდა თავდასხმებზე სამოქალაქო საზოგადოებაზე, სახელმწიფოს მტრებზე, მედიასა და ინსტიტუტებზე, რომლებიც მთავრობას ამოწმებენ“, – განაცხადა თორნტონმა.როგორც თორნტონმა აღნიშნა, მიიჩნევს, რომ რუსეთის სრულმასშტაბიანი შეჭრა წარმოადგენს საქართველოს საბოლოო გაყრას დასავლეთთან და სრულ ვარდნას ავტორიტარიზმში.„საქართველომ სწრაფად დაუჭირა მხარი არა უკრაინას, რუსეთს და ისინი ჯერ კიდევ არიან, როგორც მნიშვნელოვანი სანქციების თავიდან აცილების მარშრუტი რუსეთისთვის, რაც მართლაც ირონიულია, რადგან უკრაინასა და საქართველოს ბევრი რამ აქვთ საერთო. საქართველო რუსეთის მიერ 20%-ით არის ოკუპირებული. საქართველოს ლიდერები უწყვეტად ესხმიან თავს უკრაინასა და ზელენსკის, საკმაოდ მშვიდნი იყვნენ რუსეთთან დაკავშირებით. შემდეგ მათ თავდასხმები მიიტანეს  ევროპასა და შეერთებულ შტატებზე. გვადანაშაულებენ, რომ ვართ გლობალური ომის პარტიის ნაწილი, რომელიც საქართველოს მეორე ფრონტში ითრევს და ადანაშაულებენ ევროპას, კერძოდ, იმაში, რასაც მათ უწოდეს ლიბერალური ფაშიზმი. ამის საპირისპიროდ, „ქართულმა ოცნებამ“ ღიად უწოდა ჩინეთსა და ირანს მეგობრები, მოკავშირეები და პარტნიორები. არსებობს ფოტო, მაგალითად, პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძის „ჰამასთან“ ერთად თეირანში. ასე რომ, „ქართულმა ოცნებამ“ მართლაც შეცვალა სკრიპტი იმაზე, ვინ არიან საქართველოს მეგობრები და ვინ არიან მტრები“, – განაცხადა თორნტონმა.მისივე თქმით, საქართველოში იღებენ ახალ კანონებს, რომლებიც არღვევს საქართველოს საერთაშორისო ვალდებულებებსა და კონსტიტუციას.„მიხარია, რომ შემიძლია, 2024 წლის არჩევნებზეც ვისაუბრო. მე ვაკვირდებოდი ყველა არჩევნებს საქართველოში 10 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. მოდით, უბრალოდ ვთქვათ, არჩევნების დამკვირვებლის თვალით, ის იყო სავსე დაშინებითა და სხვა დარღვევებით, მაგრამ „ქართულმა ოცნებამ“ ძალით დაიკავა ხელისუფლება. დაუყოვნებლივ შეაჩერა ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესი და აკრძალა პოლიტიკური ოპოზიცია. ქართველები ამის შემდეგ ყოველდღე პროტესტს გამოხატავენ. მათ ძალადობით უპასუხეს, დააკავეს. სამოქალაქო ლიდერები, ჟურნალისტები და პოლიტიკოსები ციხეში არიან, მათ შორის ჟურნალისტი მზია ამაღლობელი, რომლის გათავისუფლებისთვისაც „მაკკეინის ინსტიტუტი“ იბრძვის. საქართველოში 121 პოლიტიკური პატიმარია. ბევრი ჩემი მეგობარია.ყოველ კვირას იღებენ ახალ კანონებს, რომლებიც არღვევს საქართველოს საერთაშორისო ვალდებულებებსა და კონსტიტუციას,  განსაკუთრებით, გამოხატვისა და შეკრების თავისუფლებას. მე შემიძლია, დეტალურად ვისაუბრო ამ კანონებზე, მაგალითად, „ტროტუარის კანონი“, რომელიც, ფაქტობრივად, ერთ ადამიანს აჯარიმებს 113 000 აშშ დოლარის ექვივალენტით ტროტუარზე დგომისთვის პროტესტის დროს. თქვენ არ შეგიძლიათ, სახეზე ნიღაბი გქონდეთ, რომ თავი დაიცვათ გაზისგან. მათ შეუძლიათ არასრულწლოვანების დაპატიმრება. მათ კრიმინალიზაცია მოახდინეს ან პირობას დებენ, რომ ნებისმიერის კრიმინალიზაციას მოახდენენ, ვინც მთავრობას არალეგიტიმურს უწოდებს. ხალხის აკავებენ სიტყვიერი შეურაცხყოფისთვის. მათ მისცეს პოლიციას უფლება, პრევენციულად დააკავოს ადამიანები, ვისზეც ფიქრობენ, რომ საეჭვო არიან.მათ შეცვალეს „გრანტების შესახებ“ კანონი, რომელიც აკრძალავს უცხოური ფულის მიღებას იმდენად, რომ მე თუ მინდა, დაბადების დღის საჩუქარი გავუგზავნო ჩემს ქართველ გერ შვილებს, ეს შეიძლება, იყოს კრიმინალური, რადგან ისინი ყოველ საღამოს გამოხატავენ პროტესტს. მხოლოდ ამ კვირას, კოლექტიური დევნა მოახდინეს რვა პოლიტიკურ ლიდერზე ძალიან ბუნდოვანი დივერსიის ბრალდებებით და უცხოელებთან საქართველოზე უარყოფითად საუბრისთვის.„ქართულმა  ოცნებამ“ იცის ერთი რამ, სამოქალაქო საზოგადოება, დამოუკიდებელი მედია და ქართველი ხალხი არის საქართველოს დემოკრატიის ერთადერთი დამცველი, სწორედ ამიტომ სურთ ეს ჩააქრონ. ყოველდღიური კანონები სწორედ ამას ემსახურება. მინდა,  შევაჯამო ეს უფრო ფართო კონტექსტში სამი პუნქტით: პირველი, საქართველო არის რუსეთის უფრო ფართო სტრატეგიის ნაწილი, რომ გაანადგუროს დემოკრატია და წინა ხაზის ერები თავის გავლენის სფეროში ჩაითრიოს. ეს არ არის ორიგინალური. ჩვენ ვნახეთ ეს სცენარი ადრეც. მეორე, საქართველოს აქვს დომინოს ეფექტი. საქართველო გავლენას მოახდენს შავი ზღვის უსაფრთხოებაზე. ეს გავლენას მოახდენს ისეთ ქვეყნებზე, როგორიცაა სომხეთი, რომელიც ახლა იბრძვის, გამოვიდეს რუსეთის ფრთებიდან ამდენი წლის შემდეგ. ეს აგზავნის შეტყობინებას არა მხოლოდ რუსეთისთვის, არამედ სხვა ავტოკრატებისთვისაც, რომ დასავლეთი არ იცავს დემოკრატიას. რა თქმა უნდა, ეს ამას არ ეხმარება აშშ-ის მიერ USAID-ის შემცირება. დაბოლოს, „ქართულმა ოცნებამ“ გააკეთა გათვლა უკრაინაში სრულმასშტაბიან ომზე, მათი გათვლა, სამწუხაროდ, შეიძლება, სწორი ყოფილიყო, რომ დასავლეთი არ მოვიდოდა დასაცავად და რუსეთი მოიგებდა. უკრაინაში რასაც ვაკეთებთ, ჰქონდა და ექნება გავლენა პოლიტიკურ რეჟიმებზე, როგორიც არის „ქართული ოცნება““, – აღნიშნა თორნტონმა.ჰელსინკის კომისიაში გამართულ მოსმენაზე ლორა თორნტონთან ერთად განცხადებები გააკეთეს ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტის მკვლევარმა, ოლესია ვართანიანმა და McLarty Associates-ის მმართველმა დირექტორმა, კლერ კაიზერმა.

კახა კალაძე – ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა ვარ, ვისაც 2012 წლიდან მოყოლებული ყველანაირად ესხმიან თავს, ეს მე ვერაფერს დამაკლებს

თბილისის მერი კახა კალაძე აცხადებს, რომ ბოლო წლების განმავლობაში პოლიტიკური ოპონენტებისგან თავდასხმის ობიექტი არაერთხელ გახდა, რომლის მთავარი მიზეზიც ქვეყნის სიყვარულია.როგორც მან ტელეკომპანია „იმედის“ ეთერში ოპონენტების მხრიდან გამოთქმულ ბრალდებებთან დაკავშირებით განაცხადა, ყველაზე დიდი სიმდიდრე, რაც გააჩნია, ოჯახი, შვილები და მის მიმართ ქართველი ხალხის დამოკიდებულებაა.„ეს არ არის ბოლო შემთხვევა. განსაკურებით ბოლო წლების განმავლობაში თავდასხმის ობიექტი ვარ და ბრალდებების სპექტრიც მრავალფეროვანია. 2012 წლიდან მოყოლებული ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა ვარ, ვისაც ყველანაირად თავს ესხმიან. თუ რაიმე სიბინძურე შეიძლება ადამიანმა მოიფიქროს, იკადროს, ყველაფერი გააკეთეს. არ არსებობს არანაირი „წითელი ხაზი“. ისინი ორ რამეს ვერ მპატიობენ – ქვეყნის მიმართ სიყვარულს და იმ გუნდთან ერთად დგომას, რომელსაც „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველო“ ჰქვია. ყველაფერ სიბიძურეს, თუ რაიმე მოაფიქრდებათ, შეთითხნილი და შეთხზული ჭორებით ავრცელებენ და ა.შ. ეს მე ვერაფერს დამაკლებს. მათ ყველაზე მეტად რისიც ეშინიათ, არის ის, რომ ქართველ ხალხს ჩემს მიმართ აქვს გარკვეული დამოკიდებულება, რაც ეს შემთხვევით არ მოსულა. ეს არის ის, რასაც მე წლების განმავლობაში ვაშენებ.  ბევრჯერ მითქვამს, რომ ყველაზე დიდი სიმდიდრე, რაც გამაჩნია, ეს არის ჩემი ოჯახი, შვილები, ქართველი ხალხის პატივისცემა და სიყვარული ჩემს მიმართ, რასაც ძალიან ვუფრთხილდები და ვამაყობ“, – განაცხადა კახა კალაძემ.

ბოლო სიახლეები