შაბათი, ნოემბერი 14, 2026

ბავშვს სახლში ვამეცადინებ, მეშინია, ვინმემ არ მომიკლას ან არ გააუპატ­იუროს

“ომის სამშობლოში” ომი არასდროს დასრულდება”
“ცხოვრება ომში” – ამ ორ სიტყვაში­ შეიძლება ჩატიო ის უბედურება, რომელზეც ავღანელი სამხედრო თარჯიმანი სამი აბდულ ჯაფარი გვიამბობს. “ჯოჯოხეთი მიწაზე” – ასე უწოდებს ამ საშინელებას უცხოური მედია, რასაც ჩვენი რესპონდენტიც ეთანხმება. ის ქართველ სამხედროებთან­ დიდი ხნის განმავლობაში­ მუშაობდა და სწორედ მათი დახმარებით გავიცანი. ახალგაზრდა ავღანელი თავის სამშობლოში მიმდინარე უსასრულო ომის უმძიმეს შედეგებზე გვიამბობს.
სამი აბდულ ჯაფარი:
– როდესაც ჩემი უცხოელი მეგობრები მირეკავენ, რა ხდება ავღანეთშიო, ვეუბნები,

რა უნდა ხდებოდეს “ომის სამშობლოში”, ომია და არა მგონია, ოდესმე დასრულდეს-მეთქი. ეს არის ქვეყანა, სადაც სახლშიც კი ვერ გრძნობ თავს უსაფრთხოდ. წლებია, დამოუკიდებელი სამხედრო თარჯიმანი ვარ. უამრავი ქვეყნის წარმომადგენელთან მომიწია ურთიერთობამ­ და როდესაც მათი თვალით ვუყურებ ავღან­ეთს, არც მიკვ­ირს, გიჟები რომ ვგონივართ.

ავღანეთში, კუნდუზის პროვინციაში

დავიბადე. მამა ჩვენს ქალაქში სკოლის დირექტორი იყო. როდესაც ტაჯიკეთსა­ და ავღანეთს შორის შეტაკება მოხდა, ბასმაჩებმა (შუა აზიაში საბჭოთა ხელისუ­ფლების წინააღმდეგ მებრძოლი ნაციონალისტური ბანდების მეომრები) მოკლეს, რადგან სწავლა ავღანური ტრადიციებისთვის კატეგორიულად მიუღებელია. იმ ომსა და უბედურებაში დედას ორი პატ­არა შვილი დავრჩით, რაც, ფაქტობრივად, უპატრონოდ დარჩენას ნიშნავდა. ჩვენი­ ტრადიციით, კაცის გარეშე ქალს დიდხანს არავინ დატოვებს. დედა ნერვიულობისგან ავად გახდა და მამას სიკვდილს გადაჰყვა. მე და ჩემი უმცროსი ძმა რაფი დავობლდით… 1985 წელს ხელისუფლებამ ორივე­ რუსეთში, ვოლგოგრადის სკოლა-ინტერნატში გაგვგზავნა. ეს იყო ავღანეთის მაშინდელი სახელმწიფოს პროგრამა დევნილი ბავშვებისთვის. ავღანეთის ომის, შიმშილისა და მუდმივი­ საფრთხის შემდეგ­ მე და ჩემი ძმა იქ საოც­რად მშვიდად ვგრძნობდით თავს. სკოლა-ინტერნატში ჩვენთან ერთად 250-ზე მეტი ავღანელი ბავშვი იყო. ვოლგოგრადის ბავშვთა სახლი ჩემს ცნობიერებას ტკბილად შემორჩა. კარგად გვაცმევდნენ და კარგად გვაჭმევდნენ, ზაფხულობით კი სხვადასხვა კურორტზე დავყავდით.
აქ, ავღანეთში, გადარჩენისთვის ბრძოლა უფროა, ვიდრე – ცხოვრება. ძალიან ძნელია, მუდმივ ჯოჯოხეთში ადამიანის სახე არ დაკარგო. როდესაც განსაცდელის წინაშე ვდგებოდი, ბავშვთა სახლში გატ­არებულ დღეებს ვიხსენებდი – კარგი ადამიანებიც ხომ არსებობენ დედამიწაზე, ვისაც სიკეთის კეთება შეუძლიათ-მეთქი.

 

– ავღანეთში დაბრუნდით?
– ავღანეთიდან საბჭოთა ჯარების გამოსვლიდან სამი წლის შემდეგ – 1992 წელს შეიარაღებულმა ოპოზიციამ პრეზიდენტ ნაჯიბულას მმართველობა დაამხო. ქვეყნის სათავეში მოჯაჰედები მოვიდნენ. რუსეთის სკოლა-ინტერნატებსა და ბავშვთა სახლებში განაწილებულ ავღანელებს გამოგვიცხადეს, აქ ყოფნას ვეღარ შეძლებთ, თქვენს ქვეყანაში უნდა დაბრუნდეთ, ვინც არ დაბრუნდება, ქუჩაში აღმოჩნდება, ჩვენი სახელმწიფო ვეღარ გარჩენთო!.. ეს ტრაგედია იყო, რადგან ჯერ პატარები­ ვიყავით. იყვნენ ისეთებიც, ვინც უკვე კოლეჯში სწავლობდნენ და თავსაც ირჩენდნენ – რუსეთიდან ავღანეთში ჩატანილი ნივთებით ვაჭრობდნენ, თუმცა ბევრმა ავღანეთში დაბრუნებას ვოლგოგრადის ქუჩებში ცხოვრება არჩია და მათხოვრობით, ქურდობით ირჩენდნენ თავს. ბევრი დაიღუპა კიდეც…
მეცხრე კლასში ვიყავი. მეც სხვებივით გამრიცხეს სკოლიდან. ძმა ჩემზე პატარა იყო. დამოუკიდებელი ცხოვრებისთვის ორივე მოუმზადებელი ვიყავით. მე ქუჩაში ყოფნას ავღანეთში დაბრუნება ვარჩიე, ჩემი ძმა კი რუსეთში დარჩა…
– ავღანეთში ვისთან დაბრუნდით?

– უბრალოდ, ჩემს ქვეყანაში დავბ­რუნდი. მეგონა, ცხოვრების ნორმალურად გაგრძელებას შევძლებდი. ჩემი ნათესავებ­იდან ზოგი გაქცეული იყო, ზოგიც – მოკლული… ამ დაწყევლილ და ღვთისგან დავიწყებულ მიწაზე მაშინაც ომი იყო. ჩემი ჩამოსვლიდან ერთი თვის განმავლობაში ხელისუფლება სამ-ოთხჯერ შეიცვალა. მშობლიურ კუნდუზის პროვინციაში აღარ დავბრუნებულვარ, ქაბულში დავრჩი. ქუჩაში ვცხოვრობდი. ვიღაცის ფარდულს შევაფარე თავი. საჭმელს მათხოვრობით ვშოულობდი, ხანდახან ვიპარავდი­ კიდეც. თუმცა შემიძლია დავიფიცო, რომ ამას მხოლოდ მაშინ­ ვაკეთებდი, როცა გამოუვალ მდგომარეობაში ვიყავი… ომი სხვა რამეა, აქ კი ავღანელები­ ერთმანეთს ხოცავდნენ, ტაჯიკები ავღანელებს ებრძოდნენ, პუშტუნები – აზარებს,­ აზარები კიდევ – სხვებს… ყოველდღე თავბედს ვიწყევლიდი, ამ დანაღმულ მიწაზე­ რომ დავბრუნდი, მაგრამ გვიანი იყო. მხოლოდ პაკისტანში შემეძლო წასვლა და წავედი კიდეც. შავი სამუშაოს შოვნას ძლივს ვახერხებდი. ვმუშაობდი ყველგან, სადაც კი პურის ფულსა და ღამის გასათევს მომცემდნენ. ასე გაგრძელდა წლები. მერე მივხვდი, რაღაც უნდა მეღონა. მხოლოდ იმდენს მიხდიდნენ, რომ შიმშილით არ მოვმკვდარიყავი…­ დღემდე ასეა – მდიდრები მაღაზიებს ხსნიან­ და მუშახელს ისე ცოტას უხდიან, რომ არ დაიხოცონ. შავ მუშად მოწყობაც­ სანატრელია. სწავლა-განათლებისთვის ვის სცალია, ან სად არის სასწავლებლები?! ყველაფერი, რაც ვიცი – ხელობა თუ ენები, თვითონ ვისწავლე.

 

– რამდენი ენა იცით?
– შვიდი – ორი ავღანური სახელმწიფო ენა (პუშტუ და დარი), სპარსული, რუსული, ინგლისური, ურდუ (ინდურის ნაირსახეობა) და ფრანგული… ინდური პაკისტანში ვისწავლე (იქ ოთხი ენაა გავრცელებული: ურდუ, პენჯაბური, სინდური და სირაიკი). აქაურების უმეტესობამ რამდენიმე უცხო ენა იცის და მაინც ერთ-ერთი ყველაზე ღატაკი, ჩამორჩენილი და განუვითარებელი ქვეყანა ვართ.

 

თავდაპირველად მცირე გასამრჯელოზეც თანახმა ვიყავი. უცხოელებისთვის­ ავღანელი გაჭირვებული ქვეყნის შვილია და მიზერულ თანხას მიხდიდნენ, არადა,­ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან ვთან­ა­მშრომლობ, რომლებსაც თალიბებსა და “ისლამური სახელმწიფოს” წევრებთანაც უწევთ ურთიერთობა და ერთ არასწორ სიტყვას შეიძლება­ რამდენიმე ადამიანი, ან სულაც პროვინცია შეეწიროს. მნიშვნელობა აქვს ინტონაციასაც. მოკლედ, მერე მივხვდი, რომ ჩემი შრომა უფრო ძვირი ღირდა… თარჯიმნობის წყალობით გავიცანი ქართველი სამხედროებიც, რომლებიც ჩვენი ქვეყნის ყველაზე საშიშ პროვინციაში – ჯალალაბადში ავღანელ ჯარისკაცებს სამხედრო ინსტრუქტაჟს უტარებდნენ. სხვა უცხოელებისგან განსხვავებით, ისინი სულსა და გულს დებდნენ საქმეში. თავიდან ძალიან მიკვირდა, მერე მივხვდი, რომ ჩვენი ეროვნული სატკივარი­ გულთან ახლოს მიჰქონდათ. ავღანეთში­ ყველა ფულის საკეთებლად ჩამოდის. ზოგს აწყობს კიდეც ომი, რადგან საქმე ექნება, ქართველებისთვის კი ასე არ იყო. ისინი განიცდიდნენ ჩვენს პრობლემებს, მშიერი ბავშვების გასაჭირს, რომლებიც ძალიან უბრალო ავადმყოფობის დროსაც კი პანტაპუნტით იხოცებიან. იმ ქართველებთან დღემდე მეგობრული ურთიერთობა მაქვს, რადგან ძალიან ძვირფასები არიან ჩემთვის.
 

– მანამდე არაფერი გსმენიათ ქართველების შესახებ?
– ვოლგოგრადის სკოლა-ინტერნატში “გრუზინებს” ეძახდნენ და ცნობილი იყო, რომ ძალიან თბილები და მეგობრულები­ იყვნენ, ბავშვები კი – ძალიან ჯიუტები­. მე მათთან ურთიერთობა არასდროს მქონია…

როდესაც ავღანეთში დავბრუნდი, შევიტყვე, რომ ჩვენი ქვეყნის სამხრეთით არსებობს საუკუნეების წინ ჩამოსული გურჯების დასახლება და იმ ტერიტორიაზე შესვლას თალიბებიც ერიდებიან, თუმცა მე იქ არასდროს ვყოფილვარ.

 

ჩვენ არ გვაქვს შესაძლებლობა, საკუთარი ქვეყანა მოვინახულოთ და შვილებს გავაცნოთ. აქ ომია და უნდა გადარჩე… ვინც მოახერხა და გამდიდრდა, თანა­მდებობები იყიდეს, უცხოეთში ვილები აქვთ, იარაღისა და ნარკოტიკების ბიზნესს­ მართავენ და ქაბულში უზარმაზარი სასახლეები აქვთ. კორუფცია ყველა სფეროში ყვავის.

 

კანონს ის ქმნის, ვისაც ფული აქვს. ბოდიშს გიხდით თქვენც და ქართველ მკითხველსაც, მაგრამ აქ ფულიანმა კაცმა შეიძლება მცირეწლოვანი­ ბავშვი (სქესს მნიშვნელობა არა აქვს) გააუპატიუროს და დაუსჯელი დარჩეს, რადგან კანონი არ არსებობს, მოძალადე ბავშვის მშობლებს დასცინის, ისინი კი ვერაფერს ეუბნებიან. მოსახლეობა ამ ტრაგიზმს ვერ აცნობიერებს…

 

ავღანური არმია თალიბების წინააღმდეგ ბრძოლაში ნადგურდება, არმიაში წასვლით მთელ ოჯახს საფრთხეს უქმნიან, ჩვენი ხელისუფლება და თალიბები კი გარიგებული არიან…

 

მოსახლეობის 97%-ს ელემენტარული განათლება არა აქვს, მთავრობა კი ამ უბედური, ცხოველებს დამსგავსებული ხალხის ხარჯზე მდიდრდება. ყველა სახელმწიფო უწყებას ამერიკა უხდის ფულს, მაგრამ ამ თანხას ავღანეთის ხელისუფლება ჯიბეში იდებს.
ვიღაცებმა დაიწყეს კორუფციული სქემის­ ჟურნალისტური გამოძიება, მაგრამ ზოგი მოკლეს, ზოგი კი იძულებული გახდა, ქვეყნიდან წასულიყო. მეც ცალკე თალ­იბები მდევნიან და ცალკე ხელისუფლება,­ მეუბნებიან, რომ ქვეყნის შიდა პრობლემებზე უცხოელებს ვუყვები, რითაც, თურმე, ტრადიციებს ვაყენებ შეურ­აცხყოფას… აქ ფული ყველაფერს წყვეტს. ამას წინათ თალიბი გაათავისუფლეს, რომელმაც სკოლა დაბომბა და ბავშვები­ დაიხოცნენ. ზოგს ლამის მთელი ბატალიონი ჰყავს ამოწყვეტილი. ნარკოტიკების წინააღმდეგ სახელმწიფო პროგრამაა შემუშავებული, მაგრამ ხელისუფლების პირველი პირები ამ ბიზნესით დღემდე მდიდრდებიან…
რამდენიმე წლის წინ ავსტრალიურ სამშენებლო კომპანიასთან ვმუშაობდი თარჯიმნად. კანადის საელჩოს აშენებდნენ. მშენებლობაზე ადგილობრივებიც იყვნენ დასაქმებული. ფეხსაცმელი არ ეცვათ. ზამთარი იყო, თოვდა. კანადელები ფეხშიშველა, ველურ ავღანელებს უცხოპლანეტელებივით უყურებდნენ და ფოტოებს უღებდნენ. უამრავი ასეთი ფაქტი არსებობს, ამიტომაც საერთაშორისო საზოგადოებისთვის ავღანეთი მხოლოდ ომსა და ტერორიზმთან ასოცირდება…

– საერთაშორისო ორგანიზაციებს აქვთ მუშაობის შესაძლებლობა?
– შეიძლება რამის შეცვლის სურვილი­ ჰქონდეთ, მაგრამ სიცოცხლეს არავინ სწირავს და არც გაემტყუნება, ამიტომ წერენ პროექტებს, რათა მიიღონ გრანტები და ავღანელი მაღალჩინოსნების ჯიბეებში მილიონობით დოლარი წავიდეს… რას ვერჩი ამერიკელს, ფრანგს ან ხორვატს, როდესაც ავღანელი ღუპავს თავის ქვეყანას?!
არსებობს პროვინციები, სადაც დენის შესახებ არაფერი სმენიათ. ვერ წარმოუდგენიათ, რომ არსებობს ღილაკი, რომელსაც თითს მიაჭერ და ნათურა აინთება, არც ტელევიზორის და მაცივრის შესახებ იციან…
ასეთ ადგილებს ხელისუფლება ვერ აკონტროლებს. ის თალიბანის ხელშია, რომელიც ასეთ სიბნელეს სათავისოდ იყენებს. მან იცის ავღანელებში რელიგიის ძალა და ამ უბედურებაში მოლებსაც რთავს.
შემუშავებული აქვთ იდეოლოგია, როგორ მოახდინონ გავლენა ამ უბედურ ადამიანებზე. “თალიბანის” ლიდერები ან მოლები მათ ეუბნებიან, ამერიკას ჩვენგან განსხვავებული რელიგია აქვს და მუსლიმებს ებრძვის, ამიტომ უნდა გავანადგუროთო!
პაკისტანში მოქმედებს სამხედრო, კარგად დაფინანსებული ორგანიზაცია “აისაი”, რომელიც ამაში დიდ ფულს იხდის.
– თქვენს ოჯახზეც გვიამბეთ…

– მეუღლე და ორი ბიჭი მყავს… მეუღლეს ჩაცმაშიც არ ვზღუდავ, ამიტომაც მერჩიან, ჩვენს ქალებს ცუდ მაგალითს აძლევო. აქ შეიძლება კაცი იმიტომ მოკ­ლან, რომ მან ქალიშვილს განათლება მისცა. ტრადიციას ებრძვისო, იტყვიან.

აქაურებს, თითოეულს შვიდი ცოლი ჰყავს. ფულიან ხალხს შეუძლია, 12-13 წლის გოგონა “იყიდოს”. 20 წლის ქალს 4-5 შვილი ჰყავს, უბედურები, დაავადებული არიან და 40 წლის ასაკში 70-ისას ჰგვანან. 45 წლამდე თუ მიაღწიეს, გაუმართლათ… მონებივით ცხოვრობენ, რადგან ცნება “ქალის უფლება” არ არსებობს.

– ქვეყნიდან წასვლაზე არ გიფიქრიათ?

– ერთი პროცენტი მაინც რომ მქონდეს აქედან წასვლის შანსი, მოვკიდებდი ხელს ჩემს შვილებს და ნებისმიერ ისეთ ქვეყანაში წავიდოდი, სადაც ომი არ იქნებოდა. მათ ვეტყოდი, დაივიწყეთ ავღანეთი, აქ არის თქვენი სამშობლო და შეიყვარეთ, იცხოვრეთ ისე, რომ ამ ქვეყნის ღირსეული მოქალაქეები იყოთ-მეთქი!.. უფროსი ბიჭი მეხუთე კლასშია. უმეტესად სახლში ვამეცადინებ, რადგან მეშინია, ვინმემ არ მომიკლას ან არ გააუპატ­იუროს. მისი თანატოლები უკვე ჰაშიშს ეწევიან, ქურდობენ, იარაღით დადიან… აქ სურსათის მაღაზიაში, შაქრისა და პურის გვერდით, ჰეროინი, ოპიუმი და ჰაშიში იყიდება. იარაღიც ქუჩაში იყიდება. თუ ოდესმე ქვეყნიდან წასვლა გვეღირსა, 20 წლისაც რომ იყოს, პირველ კლასში შევიყვან, რათა სრულფასოვანი განათლება მიიღოს, მაგრამ სხვა ქვეყანაში ლეგალური თავშესაფრის მიღება ძალიან ძნელია. ავღანელებს მთელი მსოფლიო კამიკაძეებად და ტერორისტებად გვიცნობს. ვიზაზე ოცნებაც სისულელეა, უკეთესობის პერსპექტივა კი არ ჩანს.
როდესაც ავღანელს ეუბნებიან, თუ შაჰიდის ქამარს გაიკეთებ და ურჯულოების გარემოცვაში თავს აიფეთქებ, სამოთხეში მოხვდებიო, ის თვალისდაუხამხამებლად მიდის სიკვდილზე… “თალიბები” რელიგიურ ფანატიზმს განსაკუთრებული წარმატებით იყენებენ. ერთხელ პოლიციაში ატირებული 12 წლის გოგონა მოვიდა, ძმამ შაჰიდის ქამარი ჩამაცვა და ერთ-ერთი სახელმწიფო დაწესებულების მისაღებში თავის აფეთქება მიბრძანა, მე კი ჯერ სიკვდილი არ მინდა, მაგრამ სახლში რომ დავბრუნდე, ძმა მომკლავსო.
ჩვენს ხალხს პროტესტის გრძნობა არა აქვს. ის მცირე განათლებული ნაწილი სახელმწიფო სამსახურშია და იმის შიშით, ესეც არ დაკარგოს, ხმას არ იღებს. აქ ქალს ოჯახის წევრები იმიტომ კლავენ, რომ ქმრის სისასტიკე ვერ აიტანა და გაიქცა.
– ძმასთან ურთიერთობა თუ გაქვთ?

– ტელეფონითა და ინტერნეტით ვეხმიანებით ერთმანეთს. როსტოვში ცხოვრობს. როდესაც ავღანეთში ვბრუნდებოდი, ვფიქრობდი, რომ ის არასწორად იქცეოდა, ახლა კი ვხვდები, ჩემზე ჭკვიანი აღმოჩნდა.

 

ქეთევან ნინუაhttp://tiflisnews.ge
საინფორმაციო სააგენტო tiflisnews.ge კონტაქტი- ☎️ 555 100 929

სოსო ბარათაშვილი – ირაკლი ღარიბაშვილს გასაუბრების მიზნით პროკურორი შეხვდება – თუ მის საჯარო განცხადებებთან დაკავშირებით გამოძიება დაიწყო, ის მზად არის მაგისტრატი მოსამართლის თანდასწრებით ჩვენება...

კორუფციული დანაშაულისთვის მსჯავრდებულ ყოფილ პრემიერ-მინისტრს, ირაკლი ღარიბაშვილს მის მიერ საჯაროდ გაკეთებულ განცხადებებთან დაკავშირებით ციხეში პროკურორი გასაუბრების მიზნით შეხვდება, - აღნიშნულის შესახებ „ინტერპრესნიუსს“ ღარიბაშვილის ადვოკატმა სოსო ბარათაშვილმა განუცხადა.ის ცოტა ხნის წინ, კიდევ ერთ ადვოკატთან, ნათია თამაზაშვილთან ერთად სახალხო დამცველს, ლევან იოსელიანს შეხვდა.„სახალხო დამცველს, ლევან იოსელიანს და მის მოადგილეს, ელენე ღუდუშაურს შევხვდით. მათ გამოთქვეს დაინტერესება ირაკლი ღარიბაშვილის სისხლის სამართლის საქმით, ეს შეეხება როგორც მიმდინარე საქმეს, ასევე, მის მიერ გაკეთებულ საჯარო განცხადებებს მის მიმართ განხორციელებულ დანაშაულის ფაქტთან დაკავშირებით. ისინი ამ საქმეებს შეისწავლიან, რასაკვირველია, ჩვენი მხარე ხელს შეუწყობს მათ ამ საქმის შესწავლაში.ლევან იოსელიანმა გამოთქვა მზადყოფნა, ირაკლი ღარიბაშვილს შეხვდეს, ეს საკითხი უახლოეს დღეებში მოგვარდება“, - განაცხადა ბარათაშვილმა.მისივე თქმით, ღარიბაშვილს პენიტენციურ დაწესებულებაში პროკურორიც შეხვდება.„გუშინ ღამით დამიკავშირდა პროკურორი, რომელმაც მითხრა, რომ ირაკლი ღარიბაშვილთან გასაუბრების სურვილი აქვს მის მიერ საჯაროდ გაკეთებულ განცხადებებთან დაკავშირებით. გადავწყვიტეთ, რომ პროკურორი ჩვენი თანდასწრებით ორშაბათს შეხვდება ირაკლი ღარიბაშვილს. უნდა გავერკვეთ, დაიწყო თუ არა გამოძიება. თუკი, გამოძიება დაწყებულია, ის მზად არის გამოძიებასთან ითანამშრომლოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსით დადგენილი ნორმების ფარგლებში. მისი სურვილია ჩვენება მაგისტრატი მოსამართლის თანდასწრებით მისცეს.არაერთი განცხადება გავრცელდა, რომელიც ირაკლი ღარიბაშვილის მიმართ განხორციელებულ ფსიქოლოგიური და მორალური ზემოქმედების ფაქტს შეეხებოდა, რომელიც ჩვენი სისხლის სამართლის კანონმდებლობის შესაბამისად წამებასთან არის გათანაბრებული“, - განაცხადა ბარათაშვილმა.ცნობისთვის, საქართველოს სახალხო დამცველმა საქართველოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრის, ირაკლი ღარიბაშვილის საჯარო განცხადებაში მითითებული საკითხების შესწავლა 10 ნოემბერს დაიწყო.ომბუდსმენის აპარატის ცნობით, სახალხო დამცველი შესაბამის საგამოძიებო უწყებებს მიმართავს, რათა განცხადებაში აღწერილი სავარაუდო ზეწოლის, შანტაჟისა და იძულების ფაქტებზე გამოძიების დაწყებისა და განხორციელებული რეაგირების შესახებ ინფორმაცია მიიღოს.

საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტს, კომპანია „ბორუსან კატ საქართველოსა“ და სამთო-მომპოვებელ საწარმო „RMG“-ს შორის სამმხრივი თანამშრომლობის მემორანდუმი გაფორმდა

საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტს, სამთო ტექნიკის წამყვან მომწოდებელ კომპანია „ბორუსან კატ საქართველოსა“ (Borusan Cat Georgia) და სამთო-მომპოვებელ საწარმო „RMG“-ს შორის ურთიერთთანამშრომლობის სამმხრივი მემორანდუმი გაფორმდა. შეთანხმება მიზნად ისახავს უმაღლეს განათლებასა და შრომის ბაზარს შორის ინსტიტუციური კავშირების გაძლიერებას, სამთო ინდუსტრიის საჭიროებებზე მორგებული საგანმანათლებლო შესაძლებლობების განვითარებას და მაღალკვალიფიციური, თანამედროვე პროფესიული სტანდარტების შესაბამისი კადრების მომზადებას.ინფორმაციას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ავრცელებს.მისივე ცნობით, სამმხრივი შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოაწერეს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ვიცე-რექტორმა პროფესორმა თამარ წერეთელმა, „ბორუსან კატ საქართველოს“ დირექტორმა ნიჰათ ბერქ ოზთურქმა და „RMG“-ის კორპორაციულმა დირექტორმა კახაბერ მჭედლიშვილმა, წარმოადგენს აკადემიური სექტორისა და ინდუსტრიის წარმომადგენელთა ერთობლივ ინიციატივას, რომლის ძირითადი ამოცანაა საგანმანათლებლო პროცესის პრაქტიკულ საწარმოო გამოცდილებასთან დაახლოება და სამთო დარგში პროფესიული კომპეტენციების განვითარების ხელშეწყობა.სტუ-ის სამთო-გეოლოგიური და მთის მდგრადი განვითარების ფაკულტეტის დეკანის, პროფესორ ნოე ხოზრევანიძის თქმით, თანამშრომლობის ფარგლებში განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმობა თეორიული ცოდნის, სიმულაციური სწავლებისა და უშუალო საწარმოო პრაქტიკის ერთიან საგანმანათლებლო სისტემაში ინტეგრირებას.„მნიშვნელოვანი კომპონენტი იქნება სწავლების პროცესის უშუალოდ საწარმოო გარემოში გაგრძელება. „RMG“-ის საწარმოო ტერიტორიაზე დაგეგმილია ინსტრუქტაჟისა და პრაქტიკული მეცადინეობების ორგანიზება, რაც სასწავლო პროცესს რეალურ სამუშაო გამოცდილებასთან დააკავშირებს. სტუდენტებსა და გადამზადების პროგრამებში ჩართულ სპეციალისტებს შესაძლებლობა ექნებათ, პრაქტიკულად გაეცნონ სამთო-მოპოვებითი საქმიანობის სპეციფიკას, მძიმე ტექნიკის ექსპლუატაციის პირობებსა და საწარმოო პროცესების ორგანიზების თანამედროვე მიდგომებს. მემორანდუმი ასევე ითვალისწინებს პროფესიული კვალიფიკაციის ამაღლებისა და გადამზადების ერთობლივი პროგრამების შემუშავებას. მხარეები ითანამშრომლებენ სასწავლო კურსებისა და მეთოდური რესურსების შექმნის მიმართულებით, რომლებიც განკუთვნილი იქნება არა მხოლოდ მძიმე ტექნიკის ოპერატორებისთვის, არამედ ინჟინრების, ტექნიკური ზედამხედველებისა და სერვისის პერსონალისთვისაც. აღნიშნული მიდგომა ხელს შეუწყობს სხვადასხვა პროფესიული მიმართულების წარმომადგენელთა კომპეტენციების სისტემურ განვითარებას და მათთვის თანამედროვე ტექნოლოგიურ მოთხოვნებთან შესაბამისი ცოდნისა და უნარების მიწოდებას. თანამშრომლობის პროცესში აქტიურად ჩაერთვებიან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის აკადემიური პერსონალი, Borusan Cat-ის ტექნიკური ექსპერტები და „RMG“-ის პრაქტიკოსი სპეციალისტები. მათი ერთობლივი საქმიანობა გამოცდილების გაზიარებას, დარგის აქტუალური საჭიროებების იდენტიფიცირებასა და პრაქტიკაზე ორიენტირებული საგანმანათლებლო მიდგომების განვითარებას დაეფუძნება. ამასთანავე, დაგეგმილია მასტერკლასების, ტექნიკური დემონსტრაციების, გამოყენებითი კვლევებისა და საპილოტე პროექტების განხორციელება, რაც უნივერსიტეტსა და საწარმოო სექტორს შორის ცოდნისა და ტექნოლოგიური გამოცდილების გაცვლის დამატებით შესაძლებლობებს შექმნის“, - აცხადებს ნოე ხოზრევანიძე.სტუ-ის ვიცე-რექტორის თქმით, უნივერსიტეტს, „ბორუსან კატ საქართველოსა“ და „RMG“-ს შორის გაფორმებული მემორანდუმი მნიშვნელოვანია როგორც პროფესიული განათლებისა და სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობის განვითარების, ისე სამთო მრეწველობის ტექნოლოგიური მოდერნიზაციის თვალსაზრისით. პროფესორ თამარ წერეთლის განცხადებით, აკადემიური ცოდნის, ტექნიკური ექსპერტიზისა და საწარმოო გამოცდილების გაერთიანება ქმნის საფუძველს, რომ სასწავლო პროგრამები უფრო მეტად დაუახლოვდეს ინდუსტრიის რეალურ მოთხოვნებს, ხოლო მომზადებული სპეციალისტების პროფესიული კომპეტენციები თანამედროვე სამუშაო გარემოს საჭიროებებს შეესაბამებოდეს.„საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტისთვის განათლების, მეცნიერებისა და რეალური ეკონომიკური სექტორის ურთიერთკავშირის გაძლიერება ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სტრატეგიული პრიორიტეტია. ჩვენი მთავარი ამოცანაა, უნივერსიტეტში მიღებული აკადემიური ცოდნა მაქსიმალურად დავუახლოვოთ თანამედროვე საწარმოო პროცესებს, ტექნოლოგიურ განვითარებასა და შრომის ბაზრის მოთხოვნებს. სწორედ ამ მიდგომას ეფუძნება საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტს, კომპანია „ბორუსან კატ საქართველოსა“ და სამთო-მომპოვებელ საწარმო „RMG“-ს შორის გაფორმებული სამმხრივი თანამშრომლობის მემორანდუმი, რომელიც პროფესიული განათლების, პრაქტიკული სწავლებისა და დარგობრივი კომპეტენციების განვითარების თვალსაზრისით მნიშვნელოვან შესაძლებლობებს ქმნის. მიმაჩნია, რომ აღნიშნული თანამშრომლობის განსაკუთრებული ღირებულება იმაში მდგომარეობს, რომ სამი განსხვავებული, თუმცა ურთიერთშემავსებელი მიმართულების მქონე ინსტიტუცია ერთიან საგანმანათლებლო და პროფესიული განვითარების სივრცეს ქმნის. უნივერსიტეტს აქვს აკადემიური, სამეცნიერო და საინჟინრო განათლების მრავალწლიანი გამოცდილება, „ბორუსან კატ საქართველო“, როგორც Caterpillar-ის ოფიციალური წარმომადგენელი საქართველოში, ფლობს მძიმე ტექნიკის, თანამედროვე საინჟინრო სისტემებისა და ტექნიკური მომსახურების მიმართულებით მნიშვნელოვან საერთაშორისო გამოცდილებას, ხოლო „RMG“ წარმოადგენს რეალურ საწარმოო გარემოს, სადაც სამთო-მოპოვებითი საქმიანობა, თანამედროვე ტექნოლოგიები, საინჟინრო პროცესები და უსაფრთხოების სტანდარტები ყოველდღიურ პრაქტიკაში ხორციელდება. ამ სამი კომპეტენციის გაერთიანება საშუალებას გვაძლევს, სტუდენტებსა და მოქმედ სპეციალისტებს შევთავაზოთ არა მხოლოდ თეორიული ცოდნა, არამედ მისი პრაქტიკაში გამოყენების სრულყოფილი შესაძლებლობა. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტისთვის ინდუსტრიასთან თანამშრომლობა ახალი მიმართულება არ არის. ჩვენ წლების განმავლობაში ვმუშაობთ საწარმოო სექტორის წარმომადგენლებთან, რათა საინჟინრო განათლება მუდმივად განახლებადი ტექნოლოგიური მოთხოვნების შესაბამისი იყოს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია უნივერსიტეტისა და „RMG“-ის მრავალწლიანი პარტნიორობა, რომლის ფარგლებშიც არაერთი მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო და ტექნოლოგიური ინიციატივა განხორციელდა. თანამშრომლობა ჯერ კიდევ 2017 წლიდან ვითარდება და მოიცავს საინჟინრო მიმართულების სტუდენტების მხარდაჭერას, სტაჟირებას, სტიპენდიებს, პროფესიულ მომზადებასა და თანამედროვე ტექნოლოგიებზე დაფუძნებული სასწავლო გარემოს განვითარებას. ამ პარტნიორობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი შედეგია უნივერსიტეტში სამთო-გეოლოგიური ტექნოლოგიების ცენტრის შექმნა, რომელიც თანამედროვე ტექნიკური და პროგრამული რესურსებით არის აღჭურვილი. ცენტრის განვითარებამ სტუდენტებს შესაძლებლობა მისცა, გაცნობოდნენ სამთო-გეოლოგიური მოდელირების, სასარგებლო წიაღისეულის რესურსების შეფასებისა და გეოტექნიკური კვლევების თანამედროვე მეთოდებს. ახალი მემორანდუმი ამ თანამშრომლობას კიდევ უფრო ფართო და პრაქტიკულ განზომილებას სძენს. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „ბორუსან კატ საქართველოს“ ჩართულობა, რადგან თანამედროვე სამთო ინდუსტრია წარმოუდგენელია მაღალტექნოლოგიური მძიმე ტექნიკის, მისი მართვის, ტექნიკური მომსახურებისა და უსაფრთხო ექსპლუატაციის სათანადო ცოდნის გარეშე. Caterpillar-ის ტექნიკა მსოფლიო მასშტაბით გამოიყენება სამთო-მოპოვებით და სხვა მძიმე ინდუსტრიებში, შესაბამისად, ამ ტექნოლოგიების შესწავლა სტუდენტებს საერთაშორისო პრაქტიკასთან და თანამედროვე საინჟინრო მიდგომებთან დააკავშირებს“, - აცხადებს თამარ წერეთელი.

სტუ-ის რექტორი პროფესორ ლევან ჯაფარიძეს 90 წლის იუბილეს და სამეცნიერო-პედაგოგიური მოღვაწეობის 65-ე წლისთავს ულოცავს

საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტის რექტორი, აკადემიკოსი დავით გურგენიძე ცნობილი ქართველი მეცნიერს, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსს, საქართველოს საინჟინრო, რუსეთის სამთო მეცნიერებათა და რუსეთის საინჟინრო აკადემიების ნამდვილი წევრს, ინფორმატიზაციის საერთაშორისო და ამერიკის საბუნებისმეტყველო აკადემიების წევრს, საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერს, თბილისის საპატიო მოქალაქეს, სტუ-ის სადისერტაციო საბჭოს წევრს, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორს, პროფესორ ლევან ჯაფარიძეს 90 წლის იუბილეს და სამეცნიერო, პედაგოგიური, საზოგადოებრივი მოღვაწეობის 65-ე წლისთავს ულოცავს.ინფორმაციას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ავრცელებს.როგორც რექტორის მილოცვაშია აღნიშნული, განსაკუთრებულ პატივისცემას იმსახურებს პროფესორ ლევან ჯაფარიძის მრავალწლიანი სამეცნიერო და პედაგოგიური საქმიანობა, მისი მნიშვნელოვანი წვლილი ქართული საინჟინრო მეცნიერებისა და სამთო დარგის განვითარებასა და უმაღლესი განათლების სფეროში. რექტორი პროფესორ ლევან ჯაფარიძეს საიუბილეო თარიღს ულოცავს და ქართული მეცნიერების განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის მადლობას უხდის.„ბატონო ლევან,გილოცავთ დაბადებიდან 90 წლის იუბილესა და სამეცნიერო, პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობის 65 წლისთავს!მეცნიერების უმთავრესი დანიშნულება ადამიანის, საზოგადოების და ქვეყნის განვითარებისთვის აუცილებელი ინტელექტუალური საფუძვლის მომზადებაა. მეცნიერის ღვაწლი განსაკუთრებით ფასეულია მაშინ, როდესაც მისი კვლევები პრაქტიკულ მნიშვნელობას იძენს და ქვეყნის ეკონომიკურ, ტექნოლოგიურ და საზოგადოებრივ განვითარებას ემსახურება.თქვენი მრავალწლიანი სამეცნიერო მოღვაწეობა სწორედ ამ პასუხისმგებლობის გააზრებისა და მეცნიერებისადმი ერთგულების მაგალითია. განსაკუთრებულად მინდა აღვნიშნო თქვენი წვლილი სამთო მეცნიერებისა და სამთო საქმის განვითარების მიმართულებით. ეს დარგი საქართველოსთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა. ჩვენი ქვეყნის ბუნებრივი რესურსები, სამთო-გეოლოგიური პოტენციალი და ამ რესურსების რაციონალური გამოყენება უშუალოდ უკავშირდება ეკონომიკურ განვითარებას, სამრეწველო შესაძლებლობებს, ტექნოლოგიურ პროგრესსა და ქვეყნის გრძელვადიან ინტერესებს. ამ პოტენციალის სწორად შესწავლა, თანამედროვე სამეცნიერო მიდგომებით შეფასება და პასუხისმგებლიანი ათვისება მაღალკვალიფიციურ სამეცნიერო ცოდნასა და პროფესიულ გამოცდილებას მოითხოვს.თქვენი საქმიანობა ამ მიმართულებით ქართული სამთო მეცნიერების განვითარების მნიშვნელოვანი ნაწილია. განსაკუთრებით დასაფასებელია, რომ ათწლეულების განმავლობაში თქვენი ცოდნა და გამოცდილება სამეცნიერო კვლევასთან ერთად პედაგოგიურ საქმიანობასაც დაუკავშირეთ და არაერთი თაობის პროფესიულ ჩამოყალიბებაში შეიტანეთ წვლილი.ბატონო ლევან, თქვენი სამეცნიერო ავტორიტეტი, საერთაშორისო აღიარება და მრავალწლიანი საქმიანობა ქართული მეცნიერების მნიშვნელოვანი მონაპოვარია. მადლობას გიხდით იმ შრომისთვის, ცოდნისთვის და პროფესიული ერთგულებისთვის, რომლითაც ემსახურებით მეცნიერებასა და ქვეყანას.მრავალჟამიერ თქვენ, ბატონო ლევან! გისურვებთ, დღევანდელი შემართებით, ენერგიითა და ცხოვრებისეული სიბრძნით კიდევ მრავალი წელი გაგეგრძელებინოთ საქმიანობა, თქვენი ცოდნა და გამოცდილება გაგეზიარებინოთ სამეცნიერო საზოგადოებისა და მომავალი თაობებისთვის. გისურვებთ ჯანმრთელობას, მხნეობასა და დღეგრძელობას“, – აღნიშნავს დავით გურგენიძე.

შიო მესამე – ვფიქრობთ ჩვენი ერის მომავალზე, მხოლოდ უფლისადმი ერთგულების გზა მიგვიყვანს სასუფევლამდე, გვმართებს ამ გზით სვლა, რომ მომავალშიც ჩვენი ერი და ქვეყანა გაძლიერდეს,...

ვფიქრობთ ჩვენი ერის მომავალზე, მხოლოდ უფლისადმი ერთგულების გზა მიგვიყვანს სასუფევლამდე, გვმართებს ამ გზით სვლა, რომ მომავალშიც ჩვენი ერი და ქვეყანა გაძლიერდეს, გამთლიანდეს, - ამის შესახებ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა შიო მესამემ ასი ათასი მოწამის ხსენების დღეს პარაკლისის შემდეგ ქადაგებისას განაცხადა.კათოლიკოს-პატრიარქმა ქადაგებისას მოწამეობის მნიშვნელობაზე გაამახვილა ყურადღება და განაცხადა, რომ მოწამეები არიან ქრისტეს აღდგომის შესახებ ყველაზე დიდი მქადაგებლები.„გილოცავთ ასი ათასი ქართველი მოწამის ხსენებას. ეს დღე განსაკუთრებულია ჩვენი ეკლესიისთვის და სრულიად საქართველოსთვის. როგორც უთქვამს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია მეორეს, ეს დღე არის ქართველი ერის სულიერი გაბრწყინების და ზეიმის დღე. წმინდა ასი ათასი მოწამე ისევე, როგორც სხვა მოწამეები, არიან დიდება და მშვენება ქრისტიანული ეკლესიის. ისინი არიან ყველაზე ძლიერი ქადაგება მკვდრეთით აღდგომილ ქრისტეზე.მოწამე ნიშნავს მოწმეს და აი, წმინდა მოწამეები სწორედ ამას მოწმობენ, რომ ქრისტეში სიკვდილს არ აქვს არანაირი ძალა, რომ ქრისტეში ჩვენ გვეძლევა მარადიული სიცოცხლე და უკვე აქ, ეკლესიაში, ეკლესიურ საიდუმლოებებში, ლოცვებით ჩვენ ვხდებით მარადიული ცხოვრების მიმღებნი და თანაზიარნი, მონაწილენი. წმინდა მოწამეები კვდებოდნენ ქრისტესთვის, რომ სიკვდილზე მისი გამარჯვების თანაზიარნი გამხდარიყვნენ. წმინდა მამები ამბობენ, რომ მოწამეობა მიწაში ჩავარდნილი მარცვალივით, ქრისტიანობისთვის იქცა იმ თესლად, რომელმაც შემდგომ უხვი ნაყოფი გამოიღო. მართლაც, მიუხედავად სასტიკი დევნისა, აკრძალვების, სიკვდილით დასჯის, ქრისტიანული ეკლესია მაინც მრავლდებოდა, სწავლება ქრისტესი ვრცელდებოდა. ამას პირველი ბიძგი მისცა წმინდა მოციქულთა ქადაგება, რომელთა უმრავლესობამაც, როგორც ქრისტეს ერთგულმა მოწმეებმა, სიცოცხლე დაასრულეს მოწამებრივად. შემდგომ პერიოდებშიც, მიუხედავად სასტიკი დევნისა, სიკვდილით დასჯისა, უფალი ყოველთვის ამრავლებდა ეკლესიაში და მფარველობდა ეკლესიას და ამაში ფასდაუდებელია მოწამეების დამსახურება. მათი ერთგულებით, სიყვარულით შთაგონებული იყო მრავალი ადამიანი. მათი ღვაწლის წყალობით ეკლესიამ შეძლო ამა სოფლისგან მომდინარე სიძულვილის და წარმართობის დამარცხება. ასე იყო წმინდა კეთილმსახური, მოციქულთასწორი მეფე კონსტანტინე დიდის პერიოდშიც, ასე იყო შემდგომ პერიოდებშიც, მეოცე საუკუნეშიც, როდესაც ათეისტური ხელისუფლება დამარცხდა ეკლესიასთან ბრძოლაში, ჩამოიშალა და წავიდა.დღეს ჩვენ, მთელი ეკლესია, მთელი ერი, სამღვდელოება, ჩვენი ხელისუფლება, ერთად ვზეიმობთ და აღვნიშნავთ სრულიად საქართველოს გაქრისტიანების 1700 წლის თავს და ეკლესია დგას და არსებობს. ღრმად გვწამს, რომ ეკლესია იარსებებს ვიდრე ქვეყნის აღსასრულამდე, რადგან დამყარებულია უფალ იესო ქრისტეს უტყუარ სიტყვებზე, მე ავაშენებ ჩემს ეკლესიას და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ მოერევიან მას. ჩვენ გვწამს, რომ წმინდა მოწამეების ლოცვით უფალმა ჩვენ შეგვიწყალა, მოგვიყვანა წმინდა ეკლესიაში სულის გადასარჩენად, საცხონებლად და ჩვენი ვალია შევძლოთ ვიყოთ ღირსნი ამ დიდი მოწამეების, წმინდანების ხსენებისა, ვისაც დღეს ჩვენ ვადიდებთ და ვიყოთ მემკვიდრენი მისნი უფლისადმი სიყვარულში და ერთგულებაში“, - განაცხადა კათოლიკოს-პატრიარქმა.

ირაკლი კობახიძე – მერაბ დვალიშვილმა და საბა ლაზიშვილმა დღეს დატოვეს თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულება არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, მადლობა მერაბს და საბას ღირსებისთვის

საქართველოს პრემიერ-მინისტრი ირაკლი კობახიძე ქართველი სპორტსმენების, მერაბ დვალიშვილისა და საბა ლაზიშვილის გათავისუფლებას სოციალურ ქსელში ეხმაურება.როგორც ირაკლი კობახიძე წერს, არაბთა გაერთიანებული საამიროების ხელისუფლებამ და სასამართლომ მათ გათავისუფლებასთან დაკავშირებით სამართლიანი გადაწყვეტილება მიიღეს.„როგორც ცნობილია, მერაბ დვალიშვილმა და საბა ლაზიშვილმა დღეს დატოვეს თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულება არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. მინდა, მადლობა გადავუხადო საგარეო საქმეთა მინისტრს, მაკა ბოჭორიშვილს და შინაგან საქმეთა მინისტრს, სულხან თამაზაშვილს, რომლებიც მყისიერად ჩაერთნენ კოორდინაციაში მათი უფლებების სათანადოდ დაცვის უზრუნველსაყოფად. მადლობა მათ, ვინც მერაბისა და საბასთვის საადვოკატო მომსახურებისა და ჯარიმის ხარჯები სრულად დაფარეს. ასევე, მინდა, მადლობა გადავუხადო არაბთა გაერთიანებული საამიროების ხელისუფლებას გულისხმიერებისა და სამართლიანი მართლმსაჯულებისთვის. მათ მიიღეს სამართლიანი გადაწყვეტილება როგორც მერაბ დვალიშვილისა და საბა ლაზიშვილის გათავისუფლებასთან დაკავშირებით, ისე იმ პირთა მიმართ, რომლებიც მათ სრულიად უღირსი ფორმით დაესხნენ თავს. მერაბს და საბას ვუხდი მადლობას ღირსებისთვის და ვუსურვებ სამომავლო წარმატებებს სპორტულ კარიერაში!“ – წერს ირაკლი კობახიძე. 

ბოლო სიახლეები