ანზორ ჩუბინიძე განმარტავს, ილია მეორის დაკრძალვის დღეს რა ზომები იქნება მიღებული სამების ტაძრის ტერიტორიაზე და რა სახის შეზღუდვები იმოქმედებს

გულისტკივილით შევიტყვე ცნობა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის გარდაცვალების შესახებ, გამოვთქვამ ჩემს გულწრფელ სამძიმარს, – ამის შესახებ ნათქვამია რომის პაპის, ლეო XIV-ის სამძიმრის წერილში, რომელსაც კათოლიკე ეკლესიის საინფორმაციო სააგენტო ავრცელებს.როგორც რომის პაპი წერილში აღნიშნავს, ილია მეორე თავისი მსახურებით გვერდში ედგა ქართველ ხალხს ძნელბედობისა და ძირეული ეპოქალური ცვლილებების პერიოდში.„მის მაღალ ყოვლადუსამღვდელოესობას, სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტ შიოს, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის თანამოსაყდრეს, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდს. დიდი გულისტკივილით შევიტყვე ცნობა მისი უწმიდესობის და უნეტარესობის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის გარდაცვალების შესახებ.გამოვთქვამ ჩემს გულწრფელ სამძიმარს და ვუდასტურებ თქვენს მაღალ ყოვლადუსამღვდელოესობას ჩემს ძმურ თანადგომას. თქვენი ერისათვის ამ მწუხარე ჟამს, გიერთდებით ლოცვაში და თქვენთან ერთად მადლიერებით ვიხსენებ მწყემსსა და მამას, რომელიც მრავალი წლის მანძილზე წინ მიგიძღოდათ სიკეთით, სიბრძნით  და სახარებისეული ძლიერებით.თავისი ხანგრძლივი ცხოვრების მანძილზე პატრიარქი ილია II გახლდათ ღვთისმოსავი მოწმე მკვდრეთით აღმდგარი უფლის რწმენისა. იგი თავისი მსახურებით გვერდში ედგა ქართველ ხალხს ძნელბედობისა და ძირეული ეპოქალური ცვლილებების პერიოდში, სიყვარულით მფარველობდა ტრადიციებსა  და იმედით აღავსებდა ადამიანთა გულებს და მთელ საზოგადოებას. მსურს, განსაკუთრებით აღვნიშნო მისი სიყვარული მუსიკისადმი, რომელიც წარმოგვიჩენს უფლისეულ მშვენიერებას და რომელსაც ძალუძს, გააერთიანოს ხალხები, დააახლოვოს ეკლესიები, მიუხედავად მათი კულტურული და თეოლოგიური განსხვავებებისა.უამრავი ადამიანისთვის პატრიარქი ილია II იყო ხმა შერიგებისა, დაუღალავი შემოქმედი ერთობისა. იგი გულთბილი და ძმური სულისკვეთებით შეხვდა ჩემს ორ წინამორბედს – წმიდა იოანე პავლე მეორეს და პაპ ფრანცისკეს.და ახლა, როცა უფალს ანდობთ ამ ერთგულ მსახურს, კვლავაც ჩაგვესმის პავლე მოციქულის სიტყვები, დასტურად იმისა, რომ იესოს აღდგომა ჩვენი რწმენის საფუძველი და იმედის წყაროა, რადგან, თუ იესო არ აღმდგარა, ჩვენი რწმენაც ფუჭი ყოფილა (შდრ, 1 კორ 15:14). ამიტომაც მწყემსის სიკვდილმა გულები სასოწარკვეთით კი არა, იმის რწმენით უნდა აგვივსოს, რომ სიცოცხლე არ ქრება, არამედ გარდაიქმნება.ამ გრძნობებით აღსავსე ჩემს ძმურ სიახლოვეს ვუდასტურებ თქვენს მაღალ ყოვლადუსამღვდელოესობას, რომელსაც თანამოსაყდრეობის მძიმე ტვირთი აკისრია. დაე, უფალმა მოგმადლოთ სინათლე, სიბრძნე და ძალა, რათა თქვენც იმგვარივე მწყემსისეული სიყვარულით წარუძღვეთ საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიას, როგორითაც გარდაცვლილი პატრიარქი მიუძღოდა.  შევთხოვ ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს, ნუგეშისა და სიყვარულის მოსასხამით დაიფაროს თქვენი მაღალი ყოვლადუსამღვდელოესობა, წმიდა სინოდი  და მთელი ქართველი ერი. ვატიკანიდან, 18 მარტი, 2026“, – ნათქვამია სამძიმრის წერილში, რომლითაც რომის პაპმა კათოლიკოს-პატრიარქის თანამოსაყდრეს, სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტ შიოს და წმინდა სინოდს მიმართა.

საქართველოს პრეზიდენტს, მიხეილ ყაველაშვილს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესი ილია II-ის გარდაცვალებასთან დაკავშირებით არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტმა, მოჰამედ ბინ ზაიედ ალ ნაჰაიანმა მიუსამძიმრა.პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ცნობით, არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტი წერილში ქართველ ხალხს უდიდესი დანაკარგის გამო გულწრფელ სამძიმარს და თანაგრძნობას უცხადებს.„ღრმა მწუხარებითა და ტკივილით შევიტყვეთ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქის, მისი უწმინდესობის, ილია II-ის გარდაცვალების შესახებ. თქვენს აღმატებულებას, მეგობარ ქართველ ხალხს და გარდაცვლილის ოჯახს ვუცხადებთ გულწრფელ სამძიმარს და თანაგრძნობას ამ უდიდესი დანაკარგის გამო“, – აღნიშნულია არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტის წერილში, რომელსაც საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაცია ავრცელებს.

"კირიე ელეისონ", "დავიღალე, მოდი ჩეთან უფალო", "ალილუია", "ავე მარია", "წმინდაო ღმერთო" - პატრიარქის შემოქმედება მისი სულიერი მსახურების გაგრძელება იყო, სხვა ენით, მაგრამ იმავე არსით.60-იან წლებში, პრაღაში, საერთაშორისო რელიგიურ კონფერენციაზე, ახალგაზრდა სასულიერო პირმა ორღანთან ექსპრომტად შეთხზა საგალობელი. მაშინ არავინ იცოდა, რომ ეს ნაწარმოები ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი "წმინდაო ღმერთო" იქნებოდა, ახალგაზრდა ეპისკოპოსი კი საქართველოს მომავალი პატრიარქი გახდებოდა.პატრიარქი თავად ქმნიდა მელოდიებს - გალობდა, მღეროდა, ეს მელოდიები ნოტებზე მის თანამოაზრეებს გადაჰქონდათ. შემდეგ კი მუსიკალური დამუშავება და არანჟირება ხდებოდა. თუმცა, მთავარი სათავე ყოველთვის თავად უწმინდესი იყო.ილია მეორე არა მხოლოდ შემოქმედი, არამედ პროცესის აქტიური მონაწილეც გახლდათ - ჩაწერისა და დამუშავების თითოეულ ეტაპს ყურადღებით აკვირდებოდა, ასწორებდა და სრულყოფდა. მასთან მუშობის სურვილს კი თან უდიდესი პასუხისმგებლობა ახლდა.მისი შემოქმედების ერთ-ერთი მწვერვალი და მსოფლიო საეკლესიო მუსიკის გამორჩეულ ქმნილებაა "ავე მარია", რომელიც სხვადასხვა დროს ქვეყნის თითქმის ყველა თაობის წარმომადგენელმა შეასრულა.საქართველოს ისტორიის ყველაზე რთულ დროს, სამოქალაქო ომის პერიოდში დაიწერა - "დავიღალე, მოდი ჩემთან უფალო". მაშინ ვედრებად ქცეული სიტყვები პატრიარქის შინაგან განცდებს გადმოსცემდა.სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა არა მხოლოდ ახალი შექმნა, ძველიც აღადგინა.აღსაყდრების პირველივე წლებში მან უდიდესი როლი შეასრულა იმ უმნიშვნელოვანესი ტრადიციის დაბრუნებაში, რომელიც მეფის რუსეთისა და საბჭოთა დიქტატურის პერიოდში შეზღუდული იყო - ქართული წირვა-ლოცვა და საგალობლები აღადგინა. მისი კურთხევით, თავდაპირველად სიონისა და ანჩისხატის ტაძრებში, ხოლო შემდეგ უკვე მთელ საქართველოში, კვლავ გაისმა ტრადიციული მრავალხმიანი გალობა, რაც ერის სულიერი მეხსიერების აღდგენა იყო.საგალობლები მისთვის სულიერი აღმაფრენის და ღმერთთან შემოქმედებითი ურთიერთობის მომენტი იყო, რასაც სულიერი მამა საკუთარ ხალხს უზიარებდა იმ მთავარი მიზეზით, რომ მრევლი ღმერთთან უფრო ახლოს მისულიყო.ადამიანმა, რომელსაც ღვთით ბოძებული ნიჭი ჰქონდა, თუმცა არ ჰქონდა პროფესიული მუსიკალური განათლება, თანამედროვე საზოგადოებისთვის გასაგებ ენაზე დაწერა სიყვარულის, იმედის, რწმენის და ერთიანობის ჰიმნი."ქართული გალობა არის სიყვარული უფლისადმი" - ამბობდა პატრიარქი და სწორედ ამ სიყვარულით შექმნილი მისი მუსიკალური მემკვიდრეობა სამების საკათედრო ტაძარში ამ მძიმე წუთებშიც ჟღერს.

პოლონეთის პრეზიდენტის, კაროლ ნავროცკის სახელით, პოლონეთის პრეზიდენტის კანცელარიის სახელმწიფო მდივანმა, ვოიცეხ კოლარსკიმ პოლონეთში საქართველოს საელჩოში გახსნილ სამძიმრის წიგნში ჩანაწერი გააკეთა.„ვოიცეხ კოლარსკიმ საქართველოს საელჩოში სამძიმრის წიგნში ჩანაწერი გააკეთა ავტოკეფალური ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის მეთაურის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის გარდაცვალების გამო.მინისტრმა თანაგრძნობა გამოუცხადა ქართველ ხალხს სულიერი ავტორიტეტის დაკარგვის გამო, რომელიც თითქმის 50 წლის განმავლობაში პატრიარქად მსახურობდა“, – ნათქვამია პოლონეთის პრეზიდენტის კანცელარიის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

"საქართველოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების რექტორთა მუდმივმოქმედი კონფერენციის წევრი უნივერსიტეტების წარმომადგენლები განსაკუთრებული გულისტკივილითა და მადლიერების გრძნობით ქედს ვიხრით სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ნათელი ხსოვნის წინაშე, პატივს მივაგებთ მის უკვდავ სულს. ჩვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია ის, რომ სამების საკათედრო ტაძარში საქართველოს მომავალი თაობა პედაგოგებთან ერთად დგას, რათა სიღრმისეულად გაიაზროს ის განუზომელი ღვაწლი, რომელიც სულიერმა მამამთავარმა და განათლების, მეცნიერებისა და ეროვნული ცნობიერების გამორჩეულმა დამცველმა - ილია მეორემ სიყვარულითა და თავდადებით გასწია თავისი ხანგრძლივი მოღვაწეობისას“, - ამის შესახებ საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორმა, საქართველოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების რექტორთა მუდმივმოქმედი კონფერენციის თავმჯდომარემ, აკადემიკოსმა დავით გურგენიძემ სამებაში, საქართველოს სულიერი მამის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსის, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტის, უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორის სამოქალაქო პანაშვიდზე განაცხადა.ინფორმაციას საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ავრცელებს.მისივე ცნობით, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორი, საქართველოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების რექტორთა მუდმივმოქმედი კონფერენციის თავმჯდომარე, აკადემიკოსი დავით გურგენიძე კონფერენციის წევრი უნივერსიტეტების რექტორებთან, ადმინისტრაციის წარმომადგენლებთან და სტუდენტებთან ერთად სამების საკათედრო ტაძარში მსვლელობით მივიდა.„თანამედროვე სამყაროში, სადაც ტექნოლოგიური პროგრესი და ინფორმაციის სიჭარბე განსაზღვრავს განვითარების ტემპს, განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს განათლების ჰუმანური და ღირებულებითი განზომილება. პატრიარქის სწავლება დაფძნებულია პიროვნებად ჩამოყალიბების მთავარ პოსტულატზე - განათლება არის პროფესიული უნარების შეძენა, რომელიც ადამიანში აყალიბებს პასუხისმგებლობას, სამართლიანობის განცდას და თანაგრძნობის უნარს. ამდენად, აკადემიური სივრცე ვალდებულია იყოს არა მხოლოდ ცოდნის ტაძარი, არამედ ღირებულებათა ფორმირების ცენტრიც. სწორედ ასეთი განათლება, რომელიც აერთიანებს ინტელექტუალურ სიღრმეს, სულიერ სიმტკიცესა და ეთიკურ პასუხისმგებლობას, არის ის მყარი საფუძველი, რაზეც უნდა დაშენდეს ქვეყნის მომავალი განვითარება. ეს არის გზა, რომელიც პატრიარქმა ჩვენ, პედაგოგებს გაგვიკვალა, გზა, რომელიც უზრუნველყოფს პროფესიონალთა აღზრდას და ახალგაზრდების ღირსეულ მოქალაქეებად ჩამოყალიბებას, რაც თავისთავად, საბოლოოდ განსაზღვრავს სახელმწიფოს მდგრადობასა და პროგრესს. დღეს, როდესაც ერთად ვდგავართ, განსაკუთრებული სიმძაფრით ვგრძნობთ, რომ ჩვენი პატრიარქის დანატოვარი სულიერი და საგანმანათლებლო მემკვიდრეობა ცოცხალია და მომავალ თაობებში გაგრძელდება. სწორედ ამ ერთობაში, ამ თანაზიარებაში იკვეთება ერის სულიერი მამის ცხოვრებისეული მისიის მთავარი არსი - განათლებული, სულიერად ძლიერი და პასუხისმგებლიანი საზოგადოების ჩამოყალიბება. საქართველოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების რექტორთა მუდმივმოქმედი კონფერენციისა და საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სახელით სამძიმარს ვუცხადებ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდს, სამღვდელოებას, მრევლსა და თითოეულ მოქალაქეს საქართველოს სულიერი მამის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსის, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტის, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II გარდაცვალების გამო. საუკუნოდ იყოს ხსენება მისი!“, - განაცხადა აკადემიკოსმა დავით გურგენიძემ.სტუ-ის ინფორმაციით, მსვლელობაში მონაწილეობა მიიღეს საქართველოში აკრედიტირებული უნივერსიტეტების რექტორებმა, პროფესორ-მასწავლებლებმა და სტუდენტებმა. ხოლო პატრიარქის სულის მოსახსენიებელი პანაშვიდი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარმა, მანგლისისა და თეთრიწყაროს მიტროპოლიტმა, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის წევრმა, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თეოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო ცენტრის ხელმძღვანელმა, საპატრიარქოს რეალური ისტორიის დამდგენი მუდმივმოქმედი კომისიის თავმჯდომარემ, მეუფე ანანიამ გადაიხადა.