ორშაბათი, მარტი 30, 2026

სოზარ სუბარი: „ნაცმოძრაობის“ დროს პატიმრებს მკურნალობის ნაცვლად აწამებდნენ, დღეს კი იმაზე ვსაუბრობთ, რომ ხანგრძლივი პაემნების უფლება არა მხოლოდ მსჯავრდებულებს, უკვე ბრალდებულებსაც უნდა ჰქონდეთ

ოპოზიციიდან ზოგიერთს პენიტენციურ სისტემაზე საუბრის უფლება აქვს, თუმცა, საოცრებაა როცა ამაზე „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლები ლაპარაკობენ, – ამის შესახებ „ხალხის ძალის“ ერთ-ერთმა ლიდერმა, დეპუტატმა სოზარ სუბარმა პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე განაცხადა, სადაც „მინისტრის საათის“ ფორმატში იუსტიციის მინისტრს, რატი ბრეგაძეს მოუსმინეს.

სოზარ სუბარის თქმით, საქართველოს პენიტენციურ სისტემაში ბოლო 9 წლის განმავლობაში რამდენი პატიმარიც გარდაიცვალა, იმდენი „ნაციონალური მოძრაობის“ რეჟიმის დროს მხოლოდ ერთი წლის განმავლობაში კვდებოდა.

„მინდა იმ პრობლემატურ საკითხებს მივუბრუნდე, რომლებიც ჩვენმა კოლეგებმა წამოჭრეს. ერთ-ერთი საკითხი არის პატიმრების რაოდენობა საქართველოში. ნამდვილად, პატიმრების რაოდენობით ევროპაში ერთ-ერთი მძიმე მაჩვენებელი გვაქვს. დაახლოებით, 110 არის ევროპის საშუალო მაჩვენებელი და 125-მდე – საქართველოს მაჩვენებელი. ოპოზიციიდან ზოგიერთს ამ თემაზე საუბრის უფლება აქვს, თუმცა, საოცრებაა როცა ამაზე „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლები ლაპარაკობენ. როდესაც ისინი ხელისუფლებაში მოვიდნენ, 6000 კაცი იყო საქართველოს პენიტენციურ სისტემაში, 4 წელიწადში კი 400%-ით გაიზარდა ეს მაჩვენებელი – 24 000-ზე ავედით და საქართველო ამ მხრივ, აშშ-სა და რუსეთის შემდეგ, მსოფლიოში მესამე ადგილზე გავიდა. ასეთი სწრაფი ზრდა ამ მხრივ მსოფლიოს არცერთ ქვეყანას არ ჰქონია. ამ ზრდას, ბუნებრივია, საპატიმროების პირობები ვერ მიჰყვა. 24-საწოლიან საკანში 120-130 პატიმარი იყო და წარმოიდგინეთ, ამ საკანში მყოფი ხალხის მდგომარეობა როგორი იქნებოდა. ეს იყო საკანი, რომლის ფანჯარაც არ იღებოდა, რომლის კარსაც არ აღებდნენ და სადაც საპირფარეშო შიგნითვე იყო მოწყობილი. ამ საკანში, უბრალოდ, ჰაერი არ მოძრაობდა. ამიტომ იყო პატიმრებში სიკვდილიანობის მაღალი მაჩვენებელი. 144 პატიმარი გარდაიცვალა 2010 წელს, 140 – 2011 წელს. საქართველოს პენიტენციურ სისტემაში ბოლო 9 წლის განმავლობაში რამდენი პატიმარიც გარდაიცვალა, „ნაციონალური მოძრაობის“ რეჟიმის დროს, მხოლოდ ერთი წლის განმავლობაში კვდებოდა იმდენი. რატომ იყო სიკვდილიანობის ასეთი მაღალი მაჩვენებელი იმ დროს? იმიტომ, რომ აწამებდნენ პატიმრებს, არ მკურნალობდნენ მათ; როცა პატიმარი მკურნალობას ითხოვდა, ამის ნაცვლად ის მორგში ჩაჰყავდათ და უსასტიკესად აწამებდნენ. ამოწერილი მაქვს მაგალითები მოხსენებებიდან, რომლებიც ეკუთვნის გიორგი ტუღუშს, ადამიანს, რომელიც პარლამენტში „ნაციონალური მოძრაობის“ სიით შემოვიდა. მანაც კი ვერ დამალა ის უმძიმესი ფაქტები, თუ როგორ აწამებდნენ ადამიანებს იმის გამო, რომ ისინი ითხოვდნენ წამალს, ან იმიტომ, რომ მათი საქმეები სტრასბურგში მიჰქონდათ. პატიმრების წამების, ცუდი მოპყრობის, მკურნალობის არქონის ან ციხეში არსებული ცუდი მდგომარეობის გამო, არცერთი საქმე არ არის წასული სტრასბურგში 2012 წლის პირველი დეკემბრის შემდეგ.

წელიწადში იყო ტუბერკულოზის დაახლოებით 1500-2000 ახალი შემთხვევა, მაშინ, როდესაც ახლა ეს შემთხვევები ათეულის ფარგლებშიც აღარ არის და სულ რაღაც ასზე ნაკლებია იმ პატიმრების რაოდენობა, რომლებიც ამ დაავადებაზე მკურნალობენ. დაახლოებით 10-12-ჯერ შემცირდა სტრასბურგში მთლიანად ქვეყნიდან წასული საჩივრების რაოდენობა (და ეს იმის გამოკლებით, რაც რუსეთის წინააღმდეგ იყო გაგზავნილი), ვგულისხმობ ჩვეულებრივ, ხელისუფლების წინააღმდეგ გაგზავნილ საჩივრებს. დღეს კი რაზე ვსაუბრობთ ციხეებთან დაკავშირებით? მინისტრმა მოგვაწოდა ინფორმაცია, რამდენი სპორტული ღონისძიება ტარდება ციხეებში, საუბრობდა, რომ ხანგრძლივი პაემნების უფლება უკვე ბრალდებულებსაც უნდა ჰქონდეთ და არა მხოლოდ – მსჯავრდებულებს, რომლებიც ადმინისტრაციის შეფასებით, კარგად იქცევიან. დღეს ვსაუბრობთ, რამდენი კულტურული ღონისძიება ტარდება ციხეებში, როგორი დასაქმების პირობებია პატიმრებისთვის და როგორ იყიდება მათი ნაწარმი მთელი ქვეყნის მასშტაბით; რესოციალიზაციის რა პირობებია და ა.შ. მიუხედავად ამისა, რა თქმა უნდა, ვეთანხმები ჩემს კოლეგებს, რომლებიც ამბობენ, რომ რაღაც უნდა მოვიმოქმედოთ, რათა პატიმრების რაოდენობა საშუალო ევროპულ სტანდარტს მივუახლოვოთ და ამ შემთხვევაში, ჩვენთვის ნამდვილად არ არის მისაღები ის სტანდარტი, რომელიც ჩვენს სტრატეგიულ პარტნიორთან – ამერიკის შეერთებულ შტატებში არის დამკვიდრებული – ბოლო რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში ყოველ 100 000 პატიმარზე 600-700 ადამიანი იხდის სასჯელს და ეს მათთან არის ჩვეულებრივი ამბავი“, – განაცხადა სოზარ სუბარმა.

ქეთევან ნინუაhttp://tiflisnews.ge
საინფორმაციო სააგენტო tiflisnews.ge კონტაქტი- ☎️ 555 100 929

გია ვოლსკი – საქართველოს ხელისუფლებამ ყველაფერი გააკეთა, რაც შეეძლო, რათა ელექტროენერგიაზე ტარიფი საზოგადოებისთვის შეღავათიანი ყოფილიყო

ტარიფების თემა პოლიტიკური დებატებისა და დაპირისპირებისთვის საკმაოდ ნოყიერი ნიადაგია, საქართველოს ხელისუფლებამ ამ პერიოდის განმავლობაში, რაც შეეძლო, ყველაფერი გააკეთა იმისათვის, რომ ეს ტარიფი საზოგადოებისთვის შეღავათიანი ყოფილიყო, – ამის შესახებ პარლამენტის პირველმა ვიცე-სპიკერმა, გია ვოლსკიმ განაცხადა.მისი თქმით, საქართველოზე გაცილებით ძლიერი სახელმწიფოს ხელისუფლებებს არ ხელეწიფებათ, ტარიფებში ცვლილება მოახდინონ.„ზოგადად, მსოფლიოში ძალიან მძიმე პროცესები მიდის და ხშირ შემთხვევაში არათუ საქართველოს, არამედ გაცილებით უფრო ძლიერი სახელმწიფოს ხელისუფლებებს არ ხელეწიფებათ, ტარიფებში ცვლილება მოახდინონ“, – აღნიშნა ვოლსკიმ.ცნობისთვის, ელექტროენერგიის სამომხმარებლო ტარიფი ხუთი თეთრით გაიზარდა.

ელექტროენერგიის სამომხმარებლო ტარიფი ხუთი თეთრით გაიზარდა

ელექტროენერგიის სამომხმარებლო ტარიფი ხუთი თეთრით გაიზარდა, კომერციული ტარიფი კი- 5-6 თეთრით, – ამის შესახებ საქართველოს ენერგეტიკისა და წყალმომარაგების მარეგულირებელი კომისიის სხდომაზე გახდა ცნობილი.ახალი ტარიფები პირველი აპრილიდან შევა ძალაში.კერძოდ, თბილისში მცხოვრებს აბონენტებს, რომლებიც ყოველთვიურად 0-იდან 101 კილოვატამდე ელექტროენერგიას მოიხმარდნენ და ერთ კილოვატში 15,041 თეთრს იხდიდნენ, პირველი აპრილიდან ტარიფი 20,041 თეთრამდე გაეზრდებათ.დღეის მდგომარეობით, სამომხმარებლო ტარიფები ასეთია:„თბილისი – 0 კვტ.სთ-დან 101 კვტ.სთ-ის ჩათვლით და საერთო მოხმარების მრიცხველის მქონე (საყოფაცხოვრებო) – 15.041 თეთრი;101 კვტ.სთ-დან 301 კვტ.სთ-ის ჩათვლით (საყოფაცხოვრებო) – 19.053 თეთრი;301 კვტ.სთ-დან და მეტი (საყოფაცხოვრებო) – 23.537 თეთრი.რეგიონები – 0 კვტ.სთ-დან 101 კვტ.სთ-ის ჩათვლით და საერთო მოხმარების მრციხველის მქონე (საყოფაცხოვრებო) – 14.731 თეთრი;101 კვტ.სთ-დან 301 კვტ.სთ-ის ჩათვლით (საყოფაცხოვრებო) – 18.708 თეთრი;31 კვტ.სთ-დან და მეტი (საყოფაცხოვრებო) – 23.227 თეთრი.

აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, დავით გაბაიძემ თანამდებობა დატოვა

აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ თანამდებობა დატოვა. დავით გაბაიძემ გადადგომის შესახებ განცხადება დღეს გააკეთა.დავით გაბაიძემ მადლობა გადაუხადა „ქართულ ოცნებას“, მის დამფუძნებელს, თანამშრომლებს და განაცხადა, რომ გადაწყვეტილება პირადად მიიღო.დავით გაბაიძე უარყოფს, რომ თორნიკე რიჟვაძესთან ახლობლობის გამო მოუწია თანამდებობის დატოვება.„დიდი ხანია, ვფიქრობ ამაზე და გუნდთანაც მქონდა კონსულტაციები. უკვე არასრული ათი წელია, ვხელმძღვანელობდი უმაღლეს საბჭოს და ვფიქრობ, საჭიროა ცვლილებები. რაც შეეხება თორნიკე რიჟვაძის გუნდთან კავშირს, კარგად გახსოვთ, მე მანამდე გავხდი უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, ვიდრე თორნიკე რიჟვაძე დაიკავებდა მთავრობის თავმჯდომარის თანამდებობას“, – განაცხადა დავით გაბაიძემ.დავით გაბაიძე გარკვეული დროის შემდეგ უმაღლეს საბჭოს მანდატსაც დატოვებს. მისი თქმით, აქვს სხვა შეთავაზებები, რომლებსაც ამ დროისთვის არ აკონკრეტებს.დავით გაბაიძე ბოლო არჩევნების შემდეგ უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარედ მესამედ იყო არჩეული.

ირანის ელჩი საქართველოში: „აშშ-ის გათვლები კრიზისებად იქცა – შედეგი საპირისპიროა…რეგიონში ახალი გეოპოლიტიკური წესრიგი ყალიბდება“

,,წუხელ საქართველოს ერთ-ერთ ანალიტიკურ ცენტრში, 61 წევრისგან შემდგარ თავყრილობაზე — რომელსაც მკვლევრები, სამხედროები, ყოფილი მაღალჩინოსნები და ეკონომიკის, ენერგეტიკის, უსაფრთხოებისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სფეროს ექსპერტები ესწრებოდნენ — ირანის უახლესი მოვლენების შესახებ ვისაუბრე. ამ შეხვედრაზე ხაზი გავუსვი, რომ დღეს ირანი დგას ისტორიის იმავე მონაკვეთში, სადაც ოთხი საუკუნის წინ იმამყული-ხანმა მტკიცე ძალმოსილებით ევროპული კოლონიალიზმი ჰორმუზის სრუტიდან გააძევა. დღესაც, ირანის შვილები — მათ შორის წარმოშობით ქართველი თანამემამულეებიც — ღირსებითა და ერთიანობით, უკვე ოცდაათზე მეტი დღე-ღამის განმავლობაში იცავენ საკუთარ ტერიტორიულ მთლიანობას. ამ თავდაცვას მნიშვნელოვანი სტრატეგიული შედეგებიც მოჰყვა; მათ შორის ის, რომ ამ პერიოდში მხოლოდ 116 გემს მიეცა ჰორმუზის სრუტიდან გასვლის ნებართვა, რის შედეგადაც ამ სასიცოცხლო საზღვაო მარშრუტით ვაჭრობა, გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით, 97 პროცენტით შემცირდა. ასევე აღვნიშნე, რომ დაახლოებით სამი თვის წინ, შეერთებული შტატების პრეზიდენტმა, რეგიონში სამხედრო ძალების გაგზავნის გადაწყვეტილების მიღებისას, ირანში „რეჟიმის შეცვლაზე“ ისაუბრა და ახსენა საკუთარი „დაუმარცხებელი“ ფლოტი, ისტორიული ესპანური არმადის მსგავსი. ის ხაზს უსვამდა ირანის დაჩოქების შესაძლებლობას საზღვაო შეტევისა და ბლოკადის გზით. ამ განცხადებების შემდეგ, აშშ-ის საზღვაო ფლოტი ირანის საზღვაო წყლებთან ახლოს მივიდა, თუმცა ახლა, კონფლიქტის დაწყებიდან ოცდაათი დღის შემდეგ, ეს თითქოს „დაუმარცხებელი“ ფლოტი საგრძნობლად არის უკან დახეული და ირანის საზღვაო აკვატორიიდან ათას კილომეტრზე მეტითაა დაშორებული. უფრო მეტიც, თავად აშშ-ის პრეზიდენტის თქმით, ქვეყნის ერთ-ერთი ავიამზიდი ერთ კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში ირანის საჰაერო დარტყმების ქვეშ იმყოფებოდა და 17 მიმართულებიდან განიცადა დარტყმები. კითხვაზე, თუ რა იყო ამ მოქმედებების მიზანი, აღვნიშნე, რომ ირანის „სირიიზაცია“ აშშ-ისა და ისრაელის ერთ-ერთ მთავარ მიზანს წარმოადგენდა — ანუ სახელმწიფო სტრუქტურების დასუსტება, რაც განმეორებითი სამხედრო ჩარევებისთვის ნიადაგის შექმნას და საბოლოოდ სუსტი, არაეფექტური სახელმწიფოს ფორმირებას გულისხმობს, რომელიც ვერ შეძლებს საკუთარი სუვერენიტეტის დაცვას. ამ კონტექსტში, ტერორისტული პროქსი დაჯგუფებების გამოყენება, რომელიც, მათი აზრით აშშ-ისა და ისრაელის მხარდაჭერით შექმნილი ძალებია, მუდმივი დესტაბილიზაციისა და ირანული საზოგადოების უსაფრთხოებისა და ერთიანობის საფრთხის ინსტრუმენტად განიხილება. შეხვედრაში მონაწილე მკვლევართა ნაწილის შეფასებებიც საყურადღებო იყო. მათი აზრით, მოჰამად მოსადეყის მთავრობის დამხობიდან მოყოლებული, ირანში ჩამოყალიბდა ფართო საზოგადოებრივი აღქმა შეერთებული შტატების მიმართ, რომელიც ღრმა უნდობლობას ეფუძნება. ეს დამოკიდებულება ირანის ისლამური რევოლუციის შემდეგ კიდევ უფრო გაძლიერდა და პოლიტიკურ ელიტებს გასცდა, საზოგადოებრივ ფენებშიც გავრცელდა. ქართველი ანალიტიკოსების შეფასებით, აშშ-ის პოლიტიკა ირანის მიმართ ბოლო ათწლეულებში ხშირად ხასიათდებოდა არასწორი გათვლებით, კრიზისების პროვოცირებითა და გაუთვალისწინებელი შედეგებით. ამან არა მხოლოდ ვერ დაასუსტა ირანი, არამედ რიგ შემთხვევებში გააძლიერა მისი როლი რეგიონულ და გლობალურ პროცესებში. კითხვაზე აშშ-ის მიერ „ცალმხრივი გამარჯვების“ გამოცხადების შესაძლო სცენარის შესახებ, აღინიშნა, რომ ვაშინგტონს მსგავსი პრაქტიკა უკვე ორჯერ აქვს გამოცდილი: 1. 2003 წელს, ერაყში შეჭრისა და ოკუპაციის დაწყებისას — სამხედრო ოკუპაციას არ გამოუწვევია ერაყელი ხალხის დასუსტება, ამ პროცესმა საბოლოოდ მრავალფეროვანი პოლიტიკური სისტემის ჩამოყალიბება გამოიწვია, ხოლო დღეს ერაყს ირანთან მნიშვნელოვანი ეკონომიკური და სავაჭრო ურთიერთობები აქვს. 2. 2020 წელს, ავღანეთის ომის დასრულებისა და ქვეყნიდან დაჩქარებული, ქაოსური გასვლისას — მიუხედავად მრავალი სირთულისა, საზღვრის ორივე მხარეს ეკონომიკური ურთიერთობები დღემდე გრძელდება. ამ ფონზე, არ არის გამორიცხული, რომ თუ აშშ-ის პრეზიდენტი გადაწყვეტს ცალმხრივად გამოაცხადოს ჰიპოთეტური გამარჯვება და გაიყვანოს ძალები რეგიონიდან — მათ შორის ევროპიდანაც, მაგალითად გერმანიიდან — ეს შესაძლოა გახდეს აზიასა და ევროპას შორის შიდა-რეგიონული და ტრანსკონტინენტური კავშირების გაძლიერების საფუძველი. ირანს, თავისი გეოპოლიტიკური მდებარეობის წყალობით დასავლეთ აზიის ერთ-ერთ მთავარ საკვანძო გზაჯვარედინზე, აქვს პოტენციალი, მეზობლებთან — კავკასიასა და ცენტრალურ აზიასთან — ინფრასტრუქტურულ და რეგიონულ კავშირებზე დაყრდნობით, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშოს აზიასა და ევროპას შორის ეკონომიკურ და სატრანზიტო კავშირში. შეხვედრის დასასრულს, კითხვაზე თუ როდის და რატომ გადაუხვია აშშ-მა ომსა და პოლიტიკაში ეთიკურ პრინციპებს, აღვნიშნე, რომ ამ ცვლილების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნიშანი გახლდათ ამერიკის გასვლა „პარიზის შეთანხმებიდან“, რაც მიუთითებს, რომ ეს ქვეყანა გლობალურ დონეზე გარემოსა და კაცობრიობის საერთო მომავალს სათანადო მნიშვნელობას არ ანიჭებს. ქვეყანა, რომელიც არ აფასებს ბუნებას, კლიმატს, წყალსა და ეკოსისტემას, შესაბამისად არც ადამიანებს აფასებს — მათი იდენტობის, რელიგიის, ეროვნებისა თუ სოციალური სტატუსის მიუხედავად. ეს მიდგომა ასახავს აშშ-ის პოლიტიკურ ხედვას, განსაკუთრებით დონალდ ტრამპის პრეზიდენტობის პერიოდში. კითხვაზე შიიზმსა და მართლმადიდებლობას შორის საერთო ელემენტების შესახებ, აღვნიშნე, რომ ორივე ტრადიციას აერთიანებს მნიშვნელოვანი რწმენა — „აღდგომის“ იდეა — რაც ქმნის საფუძველს უფრო ღრმა დიალოგისა და ურთიერთგაგებისთვის. ეს საერთო ხედვა ხელს უწყობს სინერგიას, თანამშრომლობას და კულტურული ურთიერთობების გაღრმავებას შიიტურ და მართლმადიდებლურ სამყაროს შორის. ასევე დაისვა კითხვა ინფრასტრუქტურაზე თავდასხმების მიზნების შესახებ, რაზეც პასუხად აღვნიშნე, რომ ეს ახალი ფენომენი არ არის და დაკავშირებულია იმ პროცესებთან, რომელიც უკრაინის კრიზისის დაწყებიდან განვითარდა — განსაკუთრებით ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში, აშშ-ისა და ზოგიერთი დასავლური აქტორის მონაწილეობით. უკრაინის გამოცდილებამ და ნატოს გაფართოებამ აჩვენა, რომ კონფრონტაციული მიდგომები არ იწვევს სტაბილურობას და ხშირად მძიმე, ზოგჯერ შეუქცევად შედეგებს იძლევა. დღეს მსგავსი მოდელების გავრცელება სხვა რეგიონებში, მათ შორის დასავლეთ აზიაში, მიუთითებს, რომ ასეთი მიდგომების გაგრძელებამ შეიძლება უფრო ფართომასშტაბიანი დესტაბილიზაცია გამოიწვიოს. ამასთან დაკავშირებით, ევროპის ზოგიერთ დედაქალაქში უკვე შეინიშნება გადაფასების ნიშნები და ნაკლები მზადყოფნა ისეთ კონფლიქტებში ჩართვისთვის, რომლებიც მკაფიო სამართლებრივ და ეთიკურ საფუძველს მოკლებულია. დასასრულს, საქართველოს პოლიტიკის შეფასებისას აღვნიშნე, რომ ქვეყანამ ბოლო წლებში გონივრული პოლიტიკის წყალობით შეძლო თავი დაეცვა რთული რეგიონული კონფლიქტებისგან. საქართველო არ იქცა ახალი დაპირისპირების ფრონტად და არც ესკალაციის გზას დაადგა; პირიქით, „აქტიური ნეიტრალიტეტის“ გზით, ერთდროულად შეინარჩუნა შიდა სტაბილურობა და ხელი შეუწყო ეკონომიკურ განვითარებას. საქართველოს გეოპოლიტიკურმა მდებარეობამ — როგორც აზიასა და ევროპას შორის დამაკავშირებელი კვანძისა — კიდევ უფრო დიდი მნიშვნელობა შეიძინა. კავკასია და მისი ქვეყნები, ცენტრალურ აზიასთან ერთად, მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ჩრდილოეთ-სამხრეთისა და აღმოსავლეთ-დასავლეთის სტრატეგიული კორიდორების დაკავშირებაში და ქმნიან ფართო ეკონომიკური თანამშრომლობის საფუძველს. მიმდინარე პროცესებმა შესაძლოა გლობალურ დონეზე გეოპოლიტიკური ბალანსის გადახედვა გამოიწვიოს, ხოლო რეგიონული დიალოგისა და თანამშრომლობის გაძლიერება ხელს შეუწყობს როგორც კოლექტიურ უსაფრთხოებას, ისე ეკონომიკურ განვითარებას-ამის შესახებ სოციალურ ქსელში წერს საქართველოში ირანის ისლამური რესპუბლიკის ელჩი სეიედ ალი მოჯანი.

ერევანში, წმინდა ანას ეკლესიაში ნიკოლ ფაშინიანზე თავდასხმის მცდელობის ბრალდებით სამი ადამიანი დააკავეს

ერევანში, წმინდა ანას ეკლესიაში სომხეთის პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანზე თავდასხმა სცადეს, რის შედეგადაც სამი პირი დააკავეს.მედიის ცნობით, ინციდენტი მაშინ მოხდა, როდესაც ფაშინიანი დაცვასთან და სხვა თანამდებობის პირებთან ერთად ეკლესიის დატოვებას ცდილობდა.დაცვის თანამშრომლები სომხეთის პრემიერ-მინისტრს გზას უხსნიდნენ, რა დროსაც ახალგაზრდა მამაკაცმა მათ უთხრა, რომ სურდა იქ დარჩენილიყო, სადაც იდგა.„ასე ნუ მიყურებ“, – მიმართა მოქალაქემ სომხეთის პრემიერ-მინისტრს და ხელის დარტყმა სცადა.ნიკოლ ფაშინიანმა მასთან ერთად მყოფებს სიჩუმისკენ ჟესტით მიუთითა და სთხოვა, რეაგირება არ მოეხდინათ.ამასთან, სომხეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელმა დაადასტურა, რომ ეკლესიის ეზოში სამი პირი დააკავეს, მათ შორის ინციდენტში მონაწილე ახალგაზრდა, დანარჩენი ორის ვინაობა უცნობია.

ბოლო სიახლეები