მამული, ენა, სარწმუნოება! ეს სამება ურყევია – მისი დარღვევა არავის გამოსვლია, რადგან ის საქართველოსთან იგივდება ამ სახით, ამ დათქმით, ამ შეთანხმებით! – შალვა პაპუაშვილი

დღეს საღამოს პატივი მქონდა მონაწილეობა მიმეღო საქართველოს პოლიციელის დღისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაში. ზოგიერთი ზედაპირული წარმოდგენისგან განსხვავებით, პოლიცია ნებისმიერ ქვეყანაში მხოლოდ სამართალდამცავი უწყება არ არის; იგი მოქალაქეთა ფიზიკური, ფსიქოლოგიური და სოციალური უსაფრთხოების უზრუნველყოფის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საყრდენს წარმოადგენს. უსაფრთხოება არის სიმშვიდის, განვითარების და საზოგადოებრივი ნდობის აუცილებელი წინაპირობა, ხოლო მისი უზრუნველყოფა პასუხისმგებლიანი და თავდადებული ადამიანების გარეშე შეუძლებელია. ისეთ ქვეყანაში, როგორიც საქართველოა, რომელიც ყოველწლიურად უამრავ ტურისტსა და უცხოელ ვიზიტორს მასპინძლობს, პოლიციისა და მასთან დაკავშირებული მრავალფეროვანი სტრუქტურების როლი საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვაში, მოქალაქეთა და ტურისტთა უფლებების უზრუნველყოფასა და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების განმტკიცებაში განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს. თითოეულ მოქალაქესა თუ ვიზიტორს მხოლოდ მაშინ შეუძლია სრულად ისარგებლოს საკუთარი უფლებებით, როდესაც მას აქვს ნდობა, რომ პოლიციას მიმართავს და მისგან სათანადო სამართლებრივ მხარდაჭერას მიიღებს. დღეს მსოფლიოს არაერთი ქვეყანა დგას ისეთი გამოწვევების წინაშე, როგორიცაა ორგანიზებული დანაშაული, მაფიოზური ქსელები, ძალადობა და უსაფრთხოების ახალი პრობლემები. ამ გამოწვევების პირისპირ დგანან ქალები და კაცები, რომლებიც დღე და ღამე, მაღალი პასუხისმგებლობით, პროფესიონალიზმითა და თავდადებით, საკუთარი ხალხისა და ქვეყნის დასაცავად მსახურობენ. დღევანდელი ღონისძიება მხოლოდ ერთი ორგანიზაციის აღნიშვნა არ ყოფილა; იგი იყო პატივის მიგება იმ ოფიცრების, მეთაურებისა და სპეციალური დანიშნულების თანამშრომლების მიმართ, რომლებმაც საქართველოსა და ქართველი ხალხის სამსახურში სიცოცხლე გაიღეს ან მძიმე დაზიანებები მიიღეს და მრავალი სირთულე გადაიტანეს. რაც ჩემთვის განსაკუთრებით ღირებული და შთამბეჭდავი იყო, გახლდათ საქართველოს ხელისუფლების მიერ ამ სამსახურის ადამიანური განზომილების ხაზგასმა. განსაკუთრებული პატივისცემითა და მადლიერებით მოიხსენიეს პოლიციელთა მეუღლეები, შვილები, მშობლები და ოჯახის წევრები, რომელთაც ამ რთულ გზაზე მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით და არაერთი სირთულის ატანა უწევთ. უსაფრთხოების დამცველთა დაფასება ადამიანური ღირებულებების, პასუხისმგებლობისა და თავდადებისადმი პატივის მიგებას ნიშნავს — ღირებულებებისა, რომლებსაც საზღვრები არ გააჩნიათ და რომლებიც ყველა ქვეყნის მიერ არის აღიარებული. ღონისძიებიდან დაბრუნების შემდეგ საელჩოს დაცვის პოლიციას მათი პროფესიული დღე მივულოცე და მადლობა ვუთხარი.

ბიატლონის საერთაშორისო ფედერაციასთან თანამშრომლობით, ყველაფერს გავკეთებთ, რათა ჩვენმა ქვეყანამ ღირსეული ადგილი დავიკავოს სპორტის ამ დისციპლინაში, – ამის შესახებ საქართველოს ბიატლონის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტმა ბიატლონის საერთაშორისო დღისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე განაცხადა.მამუკა ხაბარელი მოუწოდებს ახალგაზრდებს, მაქსიმალურად დაინტერესდნენ ამ სპორტით, ვინაიდან, მისივე განმარტებით, ბიატლონი თანამედროვე მსოფლიოში ძალიან დიდი პოპულარობით სარგებლობს.ფედერაციის პრეზიდენტი ყურადღებას ამახვილებს იმ უნიკალურ შესაძლებლობებზე, რომელიც, მისი თქმით, საქართველოს, როგორც ბუნებრივი რესურსის, ისე თანამედროვე ინფრასტრუქტურის მიმართულებით აქვს.„დღეს საქართველოში აღვნიშნავთ ბიატლონის საერთაშორისო დღეს. ამ დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიება პირველად ტარდება ჩვენს ქვეყანაში, ბიატლონის ახალ ტრასაზე, რომელიც ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალის, ბაკურიანი 2025-სთვის აშენდა. ეს არის მკაფიო მაჩვენებელი, რომ აქტიურად ვიწყებთ ბიატლონის განვითარებისთვის ზრუნვას. გვინდა, ჩვენი ქვეყნის ახალგაზრდები, მომავალი თაობა ჩავაბათ სპორტის ამ უნიკალური სახეობის განვითარებაში. საქართველოში ამ დრომდე მაღალ დონეზე არ იყო განვითარებული ბიატლონი, დიდი სურვილი გვაქვს, რომ მაღალ დონეზე ავიყვანოთ სპორტის ეს სახეობა, ვინაიდან ძალიან პოპულარულია ბიატლონი თანამედროვე მსოფლიოში. ბიატლონის საერთაშორისო ფედერაციასთან თანამშრომლობით, საქართველოს ბიატლონის ეროვნული ფედერაცია ყველაფერს გააკეთებს, რათა ჩვენმა ქვეყანამ ღირსეული ადგილი დავიკავოს სპორტის ამ დისციპლინაში“, – განაცხადა მამუკა ხაბარელმა.

შეგვეწიოს უფალი, რომ მოვიხვეჭოთ მადლი სულისა წმინდისა, შევინარჩუნოთ სულიწმინდის მადლის სინათლე, გავხდეთ ტაძარი ღვთისა და სული ღვთისა მკვიდრობდეს ჩვენში, – ამის შესახებ უწმინდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა, შიო მესამემ დღევანდელი ქადაგებისას განაცხადა.შიო მესამემ საზოგადოებას სულთმოფენობის დღესასწაული მიულოცა და ამ დღის მნიშვნელობაზე გაამახვილა ყურადღება.„სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმინდისათა.ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, პატიოსანო მამებო, ძვირფასო ძმებო და დებო.გილოცავთ სულთმოფენობის დღესასწაულს, ყოვლადწმინდა სამების დღესასწაულს. დღეს არის ასევე ამ დიდებული ტაძრის დღესასწაული.დღეს ვზეიმობთ ქრისტეს მოციქულებზე სულიწმინდის გარდამოსვლას, რაზეც არაერთხელ უსაუბრია უფალ იესო ქრისტეს თავის მოწაფეებთან: „უმჯობესია თქვენთვის, რომ მე წავიდე, – უთქვამს მას, – და თუ წავალ, მოგივლენთ თქვენ სულიწმინდას“ (ინ. 16, 7). უკანასკნელად უშუალოდ თავის ზეცად ამაღლების წინ ესაუბრა ამაზე უფალი იესო ქრისტე, აღუთქვა სულიწმინდის მოვლინება; ჯერ უბრძანა, იერუსალიმში დარჩენილიყვნენ და დალოდებოდნენ სულიწმინდის მიღებას და უთხრა: „იოანე წყლით ნათლავდა ხალხს, ხოლო თქვენ რამდენიმე დღის შემდეგ სულიწმინდით მოინათლებით (საქმ. 1, 5), მიიღებთ ძალას, როდესაც სულიწმინდა გადმოვა თქვენზე და იქნებით ჩემი მოწმენი მთელ იუდეაში და ქვეყნის კიდემდე“ (საქმ. 1, 8 ).ეს დანაპირები უფალმა შეასრულა ზეცად ამაღლებიდან ათი დღის შემდეგ, სწორედ ამ დღეს, როდესაც ცეცხლოვანი ენების სახით გადმოვიდა სულიწმინდა მოციქულებზე და ეს უბრალო გალილეველი მეთევზეები მთელ იმჟამინდელ მსოფლიოში ქრისტეს სახარების უშიშარ მქადაგებლებად აქცია.დღეს გახლავთ ქრისტეს ეკლესიის დაარსების დღე ამ დედამიწაზე. მას უწოდებენ „ქრისტეს ეკლესიის დაბადების დღესაც“. ეს დღე ყოველთვის განსაკუთრებით აღინიშნება, რადგან ქრისტეს ეკლესია არ არის მხოლოდ ეკლესია ქრისტესი, მხოლოდ ქრისტეს მისტიკური სხეული, არამედ ეს არის ქრისტეს ეკლესია, რომელშიც მოქმედებს სულიწმინდა. ჩვენ ვცხონდებით, სულს გადავირჩენთ ამ ეკლესიის წევრობით, ქრისტეს სხეულში მყოფობით და სულიწმინდის მადლით და ძალით, რომელიც გვაკურთხებს, განგვწმენდს და გვაცხონებს.სად ვიღებთ სულიწმინდის ამ მადლს? – საეკლესიო საიდუმლოებების მეშვეობით, ტაძარში, ერთობლივ ლოცვებში, ღვთისმსახურებაში მონაწილეობით, მღვდელმთავრისა თუ მღვდლის ლოცვა-კურთხევის მეშვეობით.მრავალი წმინდა მამა წერს, რომ მთავარი მიზანი ქრისტიანული ცხოვრებისა სწორედ სულიწმინდის მადლის მოხვეჭაა. ამიტომ ყოველთვის უნდა ვევედროთ უფალს, მოგვცეს სულიწმინდის მადლი, მით უმეტეს, ძვირფასო ძმებო და დებო, რომ ამის შესახებ მცნება თვით უფალმა იესო ქრისტემ მოგვცა. წმინდა მოციქულები როცა სთხოვდნენ, ლოცვა ესწავლებინა, ხომ გახსოვთ, უფალმა რომელი ლოცვა ასწავლა მათ? – „მამაო ჩვენოს“ ლოცვა. შემდეგ, როგორც კი დაასრულა „მამაო ჩვენოს“ შესახებ სწავლება, უთხრა მათ: „ითხოვდით და მოგეცემათ, ირეკდეთ და გაგიღებენ, ეძიეთ და ჰპოვებთ; რადგან ყველა, ვინც ითხოვს, მიიღებს, ყველა, ვინც ეძებს, პოულობს და ვინც რეკს, ყველას გაუღებენ“ (მთ. 7, 7-8 ). შემდეგ დასძენს: „რომელი იქნება თქვენ შორის ისეთი მამა, რომ შვილი სთხოვსო პურს და პურის ნაცვლად ქვა მისცეს? ან სთხოვს შვილი თევზს და თევზის ნაცვლად გველს მისცემს? და მეტადრე მამა თქვენი ზეციერი მოგცემთ თქვენ სულიწმინდას, ვინც ამას სთხოვს“ (მთ. 7, 9-11). ამ სიტყვებიდან ჩანს, რომ ღვთის ნებაა, ჩვენ სულიწმინდის მადლი ვითხოვოთ უფლისგან.აი, სწორედ ამიტომ არის, ძვირფასო ძმებო და დებო, რომ დღევანდელ დღეს წმინდა ეკლესია განსაკუთრებით ევედრება სულიწმინდას და ლოცულობს შემდეგი სიტყვებით: „მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მომნიჭებელო ცხორებისაო, მოვედ და დაემკვიდრე ჩვენ შორის და წმიდა მყვენ ჩვენ ყოვლისაგან ბიწისა და აცხოვნენ სულნი ჩვენნი. ამინ“.კიდევ ერთხელ გილოცავთ დღევანდელ დღესასწაულს. გილოცავთ ამ შესანიშნავი ტაძრის დღესასწაულს. დღეს შეუძლებელია, არ გავიხსენოთ მისი უწმინდესობა და უნეტარესობა, კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II, რომელმაც მთელ ჩვენს ერს დაუტოვა ეს დიდებული ტაძარი, რომელსაც იგი „საქართველოს ავტოპორტრეტს“ უწოდებდა (სამართლიანად უწოდებდა ასე) და რომელმაც ისეთი ღვაწლი მოიღვაწა, სულიწმინდის ისეთი მადლით აღივსო, რომ მისი ღვაწლი ჭეშმარიტად სამოციქულო მასშტაბისაა. ეს გამოჩნდა მისი გარდაცვალებისა და გასვენების დღეებში, რომ თითქმის მთელი საქართველო, მოქცეული ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე, მოსული იყო მისთვის მადლიერების და სიყვარულის გამოსახატავად.კიდევ ერთხელ გილოცავთ. ღმერთმა დაგლოცოთ, გაგახაროთ და გაგაძლიეროთ. შეგვეწიოს უფალი, რომ მოვიხვეჭოთ მადლი სულისა წმინდისა, შევინარჩუნოთ სულიწმინდის მადლის სინათლე, გავხდეთ ტაძარი ღვთისა და სული ღვთისა მკვიდრობდეს ჩვენში.მადლი სულისა წმინდისა იყავნ თქვენ ყოველთა თანა და სრულიად საქართველოსთან. ამინ. ჩვენთან არს ღმერთი“, – განაცხადა პატრიარქმა შიო მესამემ.

ხვიჩა კვარაცხელიას ჩემპიონთა ლიგის ფინალში „არსენალთან“ არც გოლი გაუტანია და არც საგოლე გადაცემა შეუსრულებია, მაგრამ „პარი სენ-ჟერმენის“ გამარჯვებაში მის როლს ყველა აღნიშნავს.საქართველოს ნაკრების კაპიტანმა უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში გამართული ევროპის მთავარი საკლუბო ტურნირის გადამწყვეტ მატჩში პენალტი მოიპოვა და ანგარიშის გათანაბრების საშუალება მისცა პსჟ-ს, რომელმაც საბოლოოდ პენალტების სერიაში გაიმარჯვა და ტიტული ზედიზედ მეორედ მოიპოვა.უცხოური მედია კვარაცხელიას თამაშს ასე ეხმაურება:Footmercato: „მადლობა, ხვიჩა კვარაცხელია, ამ წარმოუდგენელი 2025/2026 წლების ჩემპიონთა ლიგის სეზონისთვის! ბრავო მხატვარო“.ESPN: „ხვიჩა კვარაცხელიამ ჩემპიონთა ლიგის ფინალში ძალიან გარისკა, რადგან მოედნის დატოვებისას ფეხი უმძიმეს მდგომარეობაში ჰქონდა. ასეა, როდესაც გუნდისთვის ყველაფერს აკეთებ“.ActuFoot: „მსოფლიო ჩემპიონატის გარეშე, „ოქროს ბურთი“ შეხვდებოდა. ამაზე კამათი შეუძლებელია“.Bolavip Argentina: „პოსტი ეძღვნება ხვიჩა კვარაცხელიას, რომელმაც პსჟ-ს ისტორიის მიმდინარეობა შეცვალა. როდესაც „არსენალის“ დაცვა ძალიან საიმედოდ გამოიყურებოდა, სწორედ მისმა დრიბლინგმა, სისწრაფემ და შანსების შექმნის უნარმა გამოიწვია პენალტი, რომლითაც პსჟ-მ ანგარიში გაათანაბრა“.

უფალი ჩვენი იესო ქრისტეს ზეცად ამაღლების შემდეგ მთელ ქვეყანაზე გაბრწყინდა კაცთა ნათესავის მაცხოვნებელი აღდგომის ნათელი.წმინდა მოციქულებმა მოძღვრისა და უფლის მკვდრეთით აღდგომის მარადიული და ხელშეუხებელი სიხარულის სიტკბოება განიცადეს. მათ სრული შეგნებით, გონიერებითა და სიხარულით გააცნობიერეს ის უდიდესი ძლევა, ქრისტე ღმერთმა რომ მოიპოვა მსოფლიო ბოროტებასა და სიკვდილზე, გაითავისეს ისიც, რომ თავადაც ამ ძლევაში მონაწილეობისათვის იყვნენ მოწოდებულნი. მოციქულთა წინაშე იხსნებოდა უდიდესი, დიდებული და ერთობ მძიმე გზა, მასზე შესადგომად და საბოლოო გამარჯვების მიღწევისათვის ადამიანური შესაძლებლობები, ცხადია, არ კმაროდა. მხოლოდ სულიწმინდამ, მისმა მადლმა და კაცთმოყვარეობამ მიანიჭა მოციქულებსა და დედაეკლესიას ის უძლეველი ძალა, რომლითაც მონადირებული და განათლებულია მთელი ქვეყანა. სულიწმინდამ ამა სოფლის მძლედ ჰყო უფლის მოწაფენი, ბოროტების, ლეგიონის მთავრის მძლეველ, ქვეყნის კეთილ ანგელოზებად განაწესა ისინი, უძლური სხეულის მქონენი, მოკვდავი ადამიანები, უმდიდრესებად წარმოჩინდნენ მის მიერ. ბრძენ კაცებად წარმოაჩენს მათ, რომელთაც ელინური ფილოსოფიიდან და ამა სოფლის სიბრძნიდან არაფერი აუღიათ! „მეთევზურთა ბადეებით“ მოინადირეს კაცობრიობა და ღმერთის შემეცნებასა და სიბრძნის ზღვაში ჩაძირეს უღმერთოების მთელი სისაძაგლე.წმინდა მოციქულების დროინდელი სულთმოფენობის შემდეგ სულიწმინდა განუშორებლად იმყოფება ეკლესიაში, მისი მადლი განუწყვეტლივ აღასრულებს ყველა საიდუმლოს. ეს დღესასწაული მხოლოდ წარსული მოვლენის გახსენება როდია, ის საღვთო სულის განსაკუთრებული და უხვი მყოფობაა ეკლესიაში, მისი მადლისმიერი დიდი მფარველობაა ყველას მიმართ, ვინც ამ დღეს ღმრთის ტაძრებში მუხლმოდრეკილი და გულშემუსვრილი ლოცულობს საკუთარ სულში სულიწმინდის მიღებისა და თავისი ცხოვრების კურთხევისათვის. აუცილებელია მოვემზადოთ ამ მადლის არა მხოლოდ შეხებისათვის, არამედ ჩვენს გულებში მოუკლებელი და განუყრელი დამკვიდრებისთვის. ნუ ვიფიქრებთ, თითქოს დრო უფლის ამაღლებიდან წმინდა სულთმოფენობამდე სიცარიელეს წარმოადგენს, რადგან იგი მხოლოდ იმისთვის მოგვეცა, რომ ჩვენი სულის ჭურჭელი წრფელი და ლოცვით განწმენდილი შევაგებოთ მას.ნათქვამია, მაცხოვრის მოწაფეები ღვთის სულის გარდამოსვლის მოლოდინისას მხოლოდ „ლოცვასა და ვედრებაში“ იყვნენო. მათი სიხარული ამ უდიდესი ნიჭისა (საქ. 11,20) არ უკავშირდებოდა არავითარ შრომასა და სიძნელეს, რადგან მოციქულთა ღვაწლი მხოლოდ სულიერი იყო. ამ საოცარი დღის დადგომამდე არც ჩვენ მოგვეთხოვება მარხვა და მეტანიების კეთება, არამედ მხოლოდ - მადლის სასიხარულო წყურვილი და ლოცვა „ჰოი, სულო წმინდაო, მოვედ და დაემკვიდრე ეკლესიის გულში! ჰოი, სულო წმინდაო, მოდი ჩვენს მიწიერ ტაძრებშიც და ჩვენს გულებშიც!“ეკლესია იქ არის, სადაც სული წმინდა მკვიდრობს. ამიტომაც მწვალებელთა თავყრილობა ეკლესია ვერ იქნება, თუნდაც მათი ტაძრის გარეგნული ფორმა ღვთის სახლს მოგვაგონებდეს - იგი მხოლოდ უსიცოცხლო სხეულია. სულიწმინდა მხოლოდ იქ იმყოფება, სადაც მართალი სარწმუნოება და მყარად განმტკიცებული სიმართლე და სიკეთეა. სწორედ ამგვარი ეკლესიის შესახებ მოწმობს უფალი, როგორც თავის სასძლოზე, და აუწყებს მას: „ყოვლად შუენიერ ხარ, მახლობელო ჩემო და ბიწი არა არს შენ თანა“ (ქება 4,7).ჩვენც ტაძარნი ვართ ღვთისა, როგორც თვით პავლე მოციქული ამბობს: „ხორცნი ეგე თქვენნი ტაძარნი თქუენ შორის სულისა წმიდისანი არიან, რომელი-ეგე გაქუს ღმრთისაგან, და არა ხართ თვისთა თავთანი“ (I კორ. 6,19). ესე იგი, საკუთარ თავს კი არა, ღმერთს, ჩვენს უფალ იესო ქრისტეს ვეკუთვნით, რომელმაც უდიდესი სასყიდლით - თავისი პატიოსანი სისხლით გამოგვისყიდა და შეგვიძინა (საქ. 20,28).ქვით, აგურით, მარმარილოთი და რკინით ნაგები მიწიერი ტაძრებიც ზიანდება და განახლებას საჭიროებს, თუმცა ბევრად უფრო მტკიცე მასალით არიან ნაშენები, ვიდრე ჩვენი სხეული, რომელიც ცოდვით დაცემის შემდეგ თავის უძლურებასა და მრავალ სნეულებას უკვლად სულს გადასცემს. ვილოცოთ, რომ სულიწმინდამ არა მარტო არ მიგვატოვოს, არამედ განგვაახლოს, გაგვაძლიეროს, განგვანათლოს და კეთილმშვენიერებაც მოგვანიჭოს.სულიწმინდა პირველ საუკუნეთა ნათელია, იგია საუკუნო ცხოველმყოფელი ცეცხლი, ცხოვრების მომცემელი და თვით სიცოცხლეც. იგია გონება და ძალა, რომლის სიღრმის წვდომასა და აღწერას ვერასდროს შეძლებს ვერც ერთი მოკვდავი, და არა მარტო მოკვდავი, თვით ზეციურ ანგელოზთა დასნიც კი. ვინც იტყვის, ვიცი სულიწმინდაო - ცდება, რადგან მხოლოდ ღმერთმა უწყის ჭეშმარიტად მის შესახებ, რამეთუ თავად ღმერთია იგი: „ღმრთისა არავინ იცის, გარნა სულმანვე ღმრთისაგან“ (I კორ. 2,11).სულიწმინდასთან თითქოსდა „დაძმობილება“ მწვალებელთ სჩვევიათ. ჩვენ, მართლმადიდებლებს, შიშითა და ძრწოლით გვმართებს ზეციური სულის, ჩვენი ღმერთის სახელის ხსენებაც კი. თუკი შენში არ არის სული ქრისტესი, არც შენ ხარ ქრისტესი; თუ იგი არ შეეხება შენს გულს ამ ცხოვრებაში, ვაი შენდა! რადგან სულიერად კვლავ მკვდარი ხარ (რომ. 8,9,10). ვისაც განუცდია ოდესმე დიდი სიხარული, ეს სულიწმინდა იყო. განა გარეგნული სრული კმაყოფილების დროს არ გტანჯავდა წუხილი იმაზე, რომ ზეცას დაშორდი? - ამას სულიწმინდა გაუწყებდა და თავისკენ გიხმობდა. და პირიქით, ყველაფრისაგან მოკლებულს განა ოდესმე არ განგიცდია სრული კმაყოფილება ყველაფერში, ისე, რომ აღარაფერი გისურვებია? - ესეც მანუგეშებელი სული იყო. ჭეშმარიტად გვჯეროდეს - როცა სულიწმინდა ჩვენს სულს შეეხება, ქვეყნიერება სხვაგვარად წარმოგვიდგება და ჩვენში დაივანებს საოცარი სითბო და სიყვარული ყოველთა მიმართ და ყოველთა წინაშე.უფალო, აღამაღლე მიწიდან ჩვენი გონება შენთან - ზეცაში, დაე, როცა ჩვენს თვალებს უსარგებლო და დამამძიმებელი აზრების ბურუსი მოსცილდება, მუდამ შენს ჭვრეტაში იყოს. ჰქმენ ჩვენი გული წმინდა და ამაღლებულ აზრთა სამსხვერპლოდ; ჰქმენ იგი შენს „მთად წმინდად“ (ფს. 47,1). მზეო სიმართლისაო, უფალო იესო ქრისტე, კვლავ გამობრწყინდი ჩვენ ცოდვილთა ღამის სამყაროში და განაცისკროვნე ღრმად მძინარე ჩვენი სულები, განაღვიძე ისინი, რათა გაქებდნენ და გადიდებდნენ ერთ ჭეშმარიტ ღმერთს - მამას, ძეს და სულიწმინდას აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ!