ირაკლი ღარიბაშვილი: სამწუხაროდ, ტელევიზიები პარტიული ორგანიზაციების დანაყოფებად გარდაიქმნენ

,,ხმალი ქარქაშში, ხელი ვადაზე. სეიედ ალი მოჯანი ირანის ისლამური რესპუბლიკის ელჩი საქართველოში ვაშინგტონისა და ზოგადად დასავლური სამყაროს თვალსაზრისით, გასულ პარასკევს მასკატში გამართულ მოლაპარაკებებში ყველაზე მეტად გამორჩეული არა საუბრების შინაარსი იყო, არამედ ირანის ქცევის ფორმა, რომელიც მნიშვნელოვნად გამოიყურებოდა. ეს ქცევა თანდათან გამოჰკვეთს ირანის ახალ იმიჯს დასავლეთის აღქმაში — იმიჯს, რომელიც შორდება „მხოლოდ კონფრონტაციული მოთამაშის“  ძველ სტერეოტიპს და მიისწრაფვის უფრო რთული და დახვეწილი მოდელისკენ. ირანის ისლამური რესპუბლიკა აჩვენებს, რომ არის მოთამაშე, რომელსაც შეუძლია დიალოგი და ამავე დროს არ არის მზად წინასწარ განსაზღვრული და იძულებით დაკისრებული წესები მიიღოს. ამერიკისთვის ირანის თავდაცვითი შესაძლებლობები არ ახალია.  წლებია, ამ  ფაქტს პენტაგონის გათვლებში თავისი ადგილი უკავია. ახალი რეალობა ისაა, რომ ირანი ხდება „დამოუკიდებელი“ პოლიტიკური სუბიექტი. კავკასიის ხალხები კარგად იცნობენ ამირანის ეპოსს. ამ ეპოსმა აჩვენა, რომ ლეგიტიმური ძალა წინააღმდეგობიდან მოდის. ირანმაც 2025 წლის ზაფხულში, ისრაელისა და ამერიკის აგრესიის წინააღმდეგ 12-დღიანი თავდაცვითი ომის შემდეგ, დაამტკიცა, რომ არ არის უბრალოდ „უსაფრთხოების საკითხი“, არამედ გეოპოლიტიკური რეალობაა. მისი ძალა მხოლოდ სიმტკიცისადმი რიდზე არ არის აგებული, არამედ გარკვეული რბილი ძალის კაპიტალზეა დაფუძნებული. ირანის დღევანდელი ძალა ისტორიული იდენტობის, ხანგრძლივი ზეწოლის გამოცდილებისა და კოლექტიური პოლიტიკური რაციონალობის შერწყმითაა წარმოქმნილი. დასავლეთის სტრატეგიულ ლიტერატურაში ასეთი ტიპის ძალის მოთოკვა გაცილებით რთულია, ვიდრე სამხედრო ძალისა. რაკეტას შეიძლება თვალ-ყური ადევნო, ბაზას — თავს დაესხა მაგრამ საზოგადოება, რომელიც ერთდროულად ეუბნება „არას“ არაკონვენციურ იარაღსა და ატომურ ბომბს, და უცხო პოლიტიკის თავს მოხვევასაც ეწინააღმდეგება, შედის გეოპოლიტიკური ძალის იმ სივრცეში, სადაც დასავლეთის ტრადიციული შეკავების ინსტრუმენტები შეზღუდულ ეფექტს იძლევა. ამ კუთხით, ირანის ისლამური რესპუბლიკის გზავნილი დასავლეთისთვის ორმაგი იყო: პირველი ფენა — ღია გზავნილი: ირანი მოლაპარაკებას აწარმოებს, მაგრამ ზეწოლის ქვეშ გარიგებას არ დათანხმდება, ანუ ეთანხმება დიალოგს, მაგრამ წინასწარ განსაზღვრულ, ცალმხრივ მოდელს არ იყაბულებს. მეორე ფენა — ფარული, მაგრამ უფრო მნიშვნელოვანი გზავნილი: ირანი წარმოადგენს „არაკონვენციური იარაღის გარეშე ძალის“ მოდელს; ძალას, რომლის ლეგიტიმაცია არა ბირთვული მუქარიდან, არამედ სოციალურ-პოლიტიკური წინააღმდეგობის უნარიდან მოდის. ეს მეორე ფენა სწორედ ისაა, რაც დასავლეთის უსაფრთხოების ლოგიკაში პარადოქსს ქმნის: როგორ უნდა გაუმკლავდე მოთამაშეს, რომელსაც არც ატომური ბომბი აქვს, არც ამ ბომბის შექმნას ცდლობს, მაგრამ ამავე დროს უარს ამბობს სუსტის პოზიციას დაჯერდეს? ეს სიტუაცია ამერიკას რომელ გამოცდილებას ახსენებს? კუბას რევოლუციის პირველ ათწლეულებში თუ ვიეტნამს ომის შემდეგ პერიოდს?! პასუხი მარტივია: ირანი ქვეყანაა, რომელსაც ერთდროულად ესმის საერთაშორისო სისტემის ენა, ამავე დროს კი არ სურს მთლიანად მასში გაითქვიფოს. ამ გაგებით, ირანის ქცევა ბოლო მოლაპარაკებებში უფრო მეტად მიანიშნებს „შორსმჭვრეტ რბილ ძალაზე“, ვიდრე მხოლოდ სამხედრო სიმტკიცეზე. ეს ძალა უფრო საზოგადოებიდან იკვებება და არა მხოლოდ სამხედრო საწყობებიდან. თამარ მეფის ეპოქის სიტყვებით რომ ვთქვათ, ხმალი ქარქაშშია, მაგრამ არავინ უნდა დაივიწყოს, რომ ეს ქარქაში ცარიელი არ არის- ამის შესახებ საქართველოში ირანის ელჩი სეიედ ალი მოჯანი სოციალურ მედიაში წერს.

ევროკავშირის საგარეო პოლიტიკური უწყების ხელმძღვანელის, კაია კალასის თქმით, აშშ-ის ვიცე პრეზიდენტის, ჯეი დი ვენსის მისამართით ზამთრის ოლიმპიადის გახსნის ცერემონიაზე დამსწრეთა ნაწილისგან უკმაყოფილების შეძახილებით გამოხატვა ევროპული ღირსების გამოხატულება იყო.ამის შესახებ კალასმა „ევრონიუსთან“ ინტერვიუში განაცხადა.ჟურნალისტმა კალასს ჰკითხა, თუ რაზე მეტყველებს ოლიმპიურ ცერემონიაზე მომხდარი ინციდენტი, რა დროსაც აშშ-ის ნაკრებისადმი მისალმებისას აშშ-ის ვიცე პრეზიდენტ ჯეი დი ვენსის მისამართით აუდიოტორიის ნაწილმა უკმაყოფილება შეძახილებით გამოხატა, და რას ამბობს ეს აშშ-ისა და ევროკავშირის ურთიერთობებზე, რაზეც ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა ასე უპასუხა: „ჩვენ ძალიან ბევრი არცთუ სასიამოვნო სიტყვები მოვისმინეთ აშშ-სგან ევროპის მისამართით. და ცხადია, ჩვენს საზოგადოებას აქვს ღირსება, ევროპული ღირსება და ეს ჩანს“.

სამხრეთ კორეაში სამხედრო ვერტმფრენი წვრთნების დროს ჩამოვარდა, რის შედეგადაც ეკიპაჟის ორი წევრი დაიღუპა.ქვეყნის სამხედრო ძალების ინფორმაციით, სამხრეთ კორეის არმიის AH-1S Cobra-ს ტიპის ვერტმფრენი ორშაბათს, გაპიონგის ჩრდილოეთ ოლქში, სასწავლო ფრენის დროს ჩამოვარდა.ეკიპაჟის ორი წევრი ახლომდებარე საავადმყოფოებში გადაიყვანეს, თუმცა მათი გადარჩენა ვერ მოხერხდა.ქვეყნის სამხედრო ძალების ცნობით, ჯერჯერობით უცნობია, რა გახდა კატასტროფის მიზეზი.როგორც მედია წერს, შემთხვევის შემდეგ სამხრეთ კორეის არმიამ ყველა AH-1S ვერტმფრენის ექსპლუატაცია შეაჩერა და ჩამოვარდნის მიზეზის გამოსაძიებლად საგანგებო რეაგირების ჯგუფი შექმნა.

რუსეთი ევროპაზე თავდასხმას არ გეგმავს, თუმცა სამხედრო რეაგირებისთვის მზადაა, – ამის შესახებ რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, სერგეი ლავროვმა განაცხადა.„ჩვენ არ ვაპირებთ ევროპაზე თავდასხმას, ამის აბსოლუტურად არანაირი საჭიროება არ გვაქვს მოულოდნელად ევროპა თუ განახორციელებს ჩვენ წინააღმდეგ ომისთვის მზადების მუქარას და დაიწყებს რუსეთის ფედერაციაზე თავდასხმას, მაშინ, როგორც პრეზიდენტმა განაცხადა, ეს არ იქნება სპეციალური სამხედრო ოპერაცია ჩვენი მხრიდან, არამედ სრულფასოვანი სამხედრო რეაგირება ყველა არსებული სამხედრო საშუალებით“, – განაცხადა ლავროვმა.

მილიარდერი ილონ მასკი აცხადებს, რომ SpaceX-ი მთვარეზე „თვითგანვითარებადი ქალაქის“ შექმნაზეა ფოკუსირებული, რომლის აშენებაც „ათ წელზე ნაკლებ დროში“ იქნება შესაძლებელი.მისივე თქმით, მარსზე მსგავსი გეგმის შესრულებას უფრო მეტი დრო დასჭირდება.მასკმა აღნიშნა, რომ მარსზე მოგზაურობა მხოლოდ მაშინ არის შესაძლებელი, როდესაც პლანეტები ყოველ 26 თვეში ერთ ხაზზე განლაგდებიან, ხოლო მთვარეზე მოგზაურობა ყოველ ათ დღეში შეიძლება.„მათთვის, ვინც არ იცის, SpaceX-მა უკვე გადაიტანა ყურადღება მთვარეზე თვითგანვითარებადი ქალაქის მშენებლობაზე, რადგან პოტენციურად ამის მიღწევა ათ წელზე ნაკლებ დროში შეგვიძლია, მაშინ როცა მარსზე მას 20+ წელი დასჭირდება. SpaceX-ის მისია იგივე რჩება: ცნობიერებისა და სიცოცხლის ისეთი სახით გავრცელება, როგორიც ჩვენ ვიცით, ვარსკვლავებამდე. მარსზე მოგზაურობა მხოლოდ მაშინ არის შესაძლებელი, როდესაც პლანეტები ყოველ 26 თვეში ერთ ხაზზე განლაგდებიან (მოგზაურობის ხანგრძლივობა ექვსი თვეა), მაშინ როცა მთვარეზე გაფრენა ყოველ ათ დღეში შეგვიძლია (მოგზაურობის ხანგრძლივობა ორი დღეა). ეს ნიშნავს, რომ მთვარის ქალაქის აშენება მარსზე გაცილებით სწრაფად შეგვიძლია. ამის მიუხედავად, SpaceX-ი ასევე შეეცდება მარსზე ქალაქის აშენებას და ამის გაკეთებას დაახლოებით 5-7 წელიწადში დაიწყებს. უმთავრესი პრიორიტეტი ცივილიზაციის მომავლის უზრუნველყოფაა და ამისთვის მთვარე უფრო სწრაფია“, – წერს ილონ მასკი.