ლევან დავითაშვილი – ჩვენ ერთ-ერთ პრიორიტეტულ მიმართულებებში სწორედ საქართველოს ციფრულ და ფინანსურ მომსახურების ჰაბად ქცევაა, ამაზე პრემიერ-მინისტრი არაერთხელ საუბრობდა

ქუთაისში, მრავალსართულიანი კორპუსის რეაბილიტაციაზე დასაქმებული მუშა გადმოვარდა და დაიღუპა. შემთხვევა გუშინ მოხდა. ამის შესახებ „ინფო იმერეთი“ თვითმხილველებზე დაყრდნობით წერს.„საშინელი ტრაგედია მოხდა, ფასადის რეაბილიტაციაზე მუშაობდა კაცი და მე-3 სართულიდან გადმოვარდა და გარდაიცვალა", - განუცხადა სააგენტოს თვითმხილველმა.მომხდარზე დაწყებულია გამოძიება.

სოციალურ ქსელში ვრცელდება ათონის მთაზე, წმინდა პანტელეიმონის სახელობის მონასტერში მოღვაწე ბერი ერმოლაოსის (ჭეჟია) განმარტება მიუტევებელი ცოდვის შესახებ.ბერის განმარტებით, სულიწმინდის გმობა მაშინ ხდება, როდესაც ადამიანი, რომელსაც ღვთის განსაკუთრებული მადლით ღრმად აქვს გაცნობიერებული და გამოცდილი ღვთის არსებობა, შეგნებულად და ნებაყოფლობით უარყოფს მას. ასეთ შემთხვევაში, ადამიანს უკვე აქვს მიღებული ღვთის შემეცნების განსაკუთრებული გამოცდილება, თუმცა ამის მიუხედავად, თავად ირჩევს ღმერთისგან განდგომას.კითხვა: ვიცი, რომ ადამიანს ყველა ცოდვა მიეტევება სულიწმინდის გმობის ცოდვის გარდა. ეს რას გულისხმობს? ზუსტად არ ვიცი და მართლა მიეტევება ყველა ცოდვა?პასუხი: სულიწმინდის გმობის ცოდვაა, როცა უფლისგან მადლმონიჭებული ადამიანი შეგნებულად უარყოფს ღმერთს. უფალი სულიწმინდის ძალით ზოგიერთ ადამიანს აძლევს მოჭარბებულ მადლს, რომლის ძალითაც ამ ადამიანისთვის ღვთის — სამების რეალობა ცხადზე უცხადესი ხდება. და თუ ამის შემდეგ ადამიანი მაინც გადაწყვეტს ეჭვი შეიტანოს ღვთის არსებობაში, მაშინ ის სცოდავს სულიწმინდის წინაშე, რომლის ძალითაც მას ეს მადლი ებოძა.ყველა სხვა ცოდვას, თუ ადამიანი მოინანიებს, ღმერთი მიუტევებს, მაგრამ ამ ცოდვას — ვერა, რადგან ამ შემთხვევაში მონანიება არსობრივად გამორიცხულია ამ ცოდვის ბუნების გამო.სწორედ ამ ცოდვაში ჩავარდა სატანა: ის ანგელოზი იყო და სავსე იყო ღვთის შემეცნების მადლით, მაგრამ მან შეგნებულად უარყო ღმერთი, რის გამოც მას უკვე მონანიება აღარ შეუძლია და, შესაბამისად, არც ღმერთს შეუძლია მისი მიტევება.

,,ჩვენ და ევროპა თანამშრომლობის თუ დაპირისპირების გზაზე? არჩევანი, რომელიც ევროპამ უნდა გააკეთოს.ევროპაში ჩემი ცხოვრების და საქმიანობის თითქმის ერთი ათწლეული გავატარე. ამ პერიოდში ვცხოვრობდი და ვმუშაობდი ევროპის სამ მნიშვნელოვან დედაქალაქში — პარიზში, ბერლინსა და ვარშავაში. ყოველი მისიის დაწყებამდე თვეებს ვუთმობდი იმ ქვეყნების ისტორიის, კულტურის, საზოგადოების, ეკონომიკის, პოლიტიკისა და ინტელექტუალური ტრადიციების შესწავლას, რომლებმაც თანამედროვე ევროპის საფუძვლების ჩამოყალიბებაში გადამწყვეტი როლი შეასრულეს. ამ წლების განმავლობაში მქონდა შესაძლებლობა მესაუბრა პოლიტიკოსებთან, მოაზროვნეებთან, უნივერსიტეტის პროფესორებთან, ხელოვანებთან, სპორტსმენებთან, მწერლებთან, ბიზნესმენებთან და ჩვეულებრივ მოქალაქეებთან. მათგან ბევრი რამ ვისწავლე, ზოგიერთთან კი მეგობრობა ჩამომიყალიბდა, რომელიც დღემდე გრძელდება. ამ გამოცდილებებს შორის განსაკუთრებულად მახსოვს არაერთი ხანგრძლივი და შინაარსიანი საუბარი საფრანგეთის ყოფილ პრეზიდენტთან, ვალერი ჟისკარ დ’ესტენთან, რომელიც ერთიანი ევროპის იდეის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან არქიტექტორად ითვლებოდა. ამ გამოცდილებამ ერთი მკაფიო დასკვნა გამაკეთებინა: მსოფლიო ევროპის გარეშე რაღაც მნიშვნელოვანს დაკარგავდა. ევროპა მხოლოდ სახელმწიფოებისა და პოლიტიკური ინსტიტუტების ერთობლიობა არ არის. იგი კაცობრიობის ისტორიული მეხსიერების, კულტურული მემკვიდრეობის, სამეცნიერო მიღწევებისა და ცივილიზაციური გამოცდილების მნიშვნელოვანი ნაწილია. ფილოსოფიიდან და ხელოვნებიდან დაწყებული, მეცნიერებით, სამართლის სისტემებით, ლიტერატურითა და არქიტექტურით დამთავრებული — თანამედროვე სამყაროს ჩამოყალიბებაში ევროპის წვლილი უდავოა. თუმცა, როგორც ყველა ცოცხალი სისტემა, ევროპაც დიდი გამოწვევების წინაშე დგას. ევროკავშირმა ბოლო ათწლეულებში რეგიონული თანამშრომლობის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მოდელი შექმნა, მაგრამ დღეს მას რთულ კითხვებზე უწევს პასუხის გაცემა — იდენტობის, უსაფრთხოების, განვითარების, მიგრაციის, გეოპოლიტიკური კონკურენციისა და გლობალურ წესრიგში საკუთარი ადგილის შესახებ. ჩემი აზრით, ევროპის მთავარი პრობლემა შესაძლებლობების ნაკლებობა არ არის. მთავარი გამოწვევა იმ უზარმაზარი პოტენციალის გარდაქმნაა დაბალანსებულ პოლიტიკურ და სტრატეგიულ როლად, რომელიც დღევანდელ სამყაროში ეფექტური იქნება. ევროპა საკუთარ შიგნით უფრო მეტად არის შეთანხმებული, ვიდრე გარე სამყაროსთან ურთიერთობისას. სხვადასხვა ისტორიული გამოცდილება, კულტურული ტრადიციები და ეროვნული ინტერესები ხშირად ართულებს საერთო და ერთიანი პოზიციის ჩამოყალიბებას. ამავე დროს, მსოფლიოც შეიცვალა. ძალთა ბალანსი უკვე აღარ არის ისეთი, როგორიც სამი ათწლეულის წინ იყო. ჩნდებიან ეკონომიკური, პოლიტიკური და ტექნოლოგიური განვითარების ახალი ცენტრები და არც ერთ რეგიონს — მათ შორის ევროპას — აღარ შეუძლია მხოლოდ წარსულის მოდელებზე დაყრდნობით მოქმედება. სწორედ ამიტომ, მიმაჩნია, რომ ევროპასა და სხვა ერებს შორის ურთიერთობებს დღეს უფრო მეტად სჭირდება თანამშრომლობის წესების ხელახალი გააზრება — წესების, რომლებიც ურთიერთპატივისცემას, განსხვავებულობის აღიარებას, კულტურული მრავალფეროვნების მიღებასა და თანასწორ დიალოგს დაეფუძნება. არც სხვების გარიყვა და არც მათი დამცირება არასოდეს ყოფილა წარმატებული ცივილიზაციური განვითარების საფუძველი. ქვეყნებმა, რომლებიც დღეს ევროპასთან ურთიერთობების ფორმირებას ცდილობენ, ევროპა ისეთი უნდა დაინახონ, როგორიც ის რეალურად არის — თავისი ძლიერი მხარეებით, შესაძლებლობებით, შეზღუდვებითა და სირთულეებით. თავის მხრივ, ევროპასაც მოუწევს თანამედროვე მსოფლიოს ახალ რეალობებთან ადაპტირება და სხვადასხვა კულტურასთან და საზოგადოებასთან ურთიერთობის ახალი ენის პოვნა. მე კვლავ მჯერა, რომ ევროპას შეუძლია XXI საუკუნეშიც დარჩეს ერთ-ერთ განმსაზღვრელ ძალად. თუმცა არა როგორც რომელიმე სხვა სახელმწიფოს ან ძალის ცენტრის ანარეკლი, არამედ როგორც დამოუკიდებელი ცივილიზაციური პოლუსი, რომლის გავლენაც დაფუძნებულია კულტურაზე, ცოდნაზე, ისტორიულ გამოცდილებასა და დიალოგის უნარზე. ჩემი თვალსაზრისით, ევროპის ყველაზე დიდი სიმდიდრე არც მისი ეკონომიკაა და არც სამხედრო შესაძლებლობები. მისი მთავარი ძალა საკუთარი გამოცდილებიდან სწავლისა და გადამწყვეტ მომენტებში თვითგანახლების უნარშია. თუ ევროპა ამ უნარს შეინარჩუნებს, იგი მომავალშიც დარჩება გონიერების, ბალანსისა და თანამშრომლობის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საყრდენად მსოფლიოში''-ამის შესახებ ირანის ელჩი საქართველოში ალი მოჯანი წერს.

აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატამ „კავკასიაში ჩინეთის კონტროლის წინააღმდეგ ბრძოლის აქტი“ მიიღო.კანონპროექტი გამოხატავს ვაშინგტონში მზარდ შეშფოთებას იმის შესახებ, რომ პარტია „ქართული ოცნება“ სულ უფრო მეტად ექცევა აშშ-ის მთავარი გეოპოლიტიკური მოწინააღმდეგეების გავლენის ორბიტაში. კანონპროექტი აშშ-ის ადმინისტრაციას ავალდებულებს, მოამზადოს გასაიდუმლოებული შეფასება საქართველოში რუსული და ჩინური სადაზვერვო სტრუქტურების შეღწევის მასშტაბების შესახებ მათ შორის, იმის თაობაზე თუ რამდენად იკვეთება მათი საქმიანობა ერთმანეთთან.წარმომადგენელთა პალატა აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტს დაზვერვისა და თავდაცვის მაღალჩინოსნებთან ერთად, ავალებს, რომ აქტის მიღებიდან არაუგვიანეს 180 დღეში წარადგინონ გასაიდუმლოებული ანგარიში. ასევე, გასაიდუმლოებული ანგარიშის მომზადების გარდა, კანონპროექტი აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტს საქართველოსთან ურთიერთობების შესახებ აშშ-ს 5-წლიანი სტრატეგიის შემუშავებას ავალებს და განსაზღვრავს, უნდა გააგრძელოს თუ არა აშშ-მა საქართველოს მთავრობასთან პარტნიორობაში ინვესტიციების ჩადება.კანონპროექტის მიღებამდე წარმომადგენელთა პალატაში სიტყვით გამოვიდა რესპუბლიკელი კონგრესმენი ჯო უილსონი.„არალეგიტიმური „ქართული ოცნების“ რეჟიმი ამჟამად ქვეყნის ჩინეთის კომუნისტური პარტიისთვის და ომის დამნაშავე პუტინისთვის და ირანისთვის მიყიდვის პროცესშია, რაც ეწინააღმდეგება ქართველი ხალხის ნებას და ამერიკის შეერთებული შტატების ინტერესებს. არჩევნები საქართველოში გაყალბებული იყო. ამასთან ერთად, ისინი ავრცელებდნენ ყველაზე ბინძურ ანტიამერიკულ პროპაგანდას და მუდმივად შეურაცხყოფენ პრეზიდენტ ტრამპს, მას „დიფ სთეითის“ აგენტად მოიხსენიებენ. სინამდვილეში, ჩვენ ასევე ვიცით, რომ ლეგიტიმური პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი იყო საპატიო სტუმარი პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის ინაუგურაციაზე….ამ რეჟიმის ქცევა საფრთხეს უქმნის ყველაფერს, რასაც პრეზიდენტმა ტრამპმა სამხრეთ კავკასიაში მიაღწია და ეს უნდა შეიცვალოს“, – აღნიშნა უილსონმა.შეგახსენებთ, რომ მას შემდეგ, რაც კანონპროექტი წარმომადგენელთა პალატამ მიიღო, ის გადაეცა სენატს განსახილველად და დასამტკიცებლად.

აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი სომხეთის პრემიერ-მინისტრს, ნიკოლ ფაშინიანს არჩევნებში გამარჯვებას ულოცავს. ამის შესახებ მარკო რუბიო სოციალურ ქსელში წერს.„ვულოცავ პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანს და მის პარტიას ხელახლა გამარჯვებას არჩევნებში. ჩვენ ერთგული ვრჩებით ისტორიული ვაშინგტონის მშვიდობის სამიტის მიზნების ხელშეწყობის, მათ შორის „ტრამპის გზა მშვიდობისა და კეთილდღეობის“ მიმართ. მოუთმენლად ველოდებით ერთობლივ მუშაობას, რათა სამხრეთ კავკასიასა და მის ფარგლებს გარეთ უზრუნველვყოთ მშვიდობა, სტაბილურობა და კეთილდღეობა“, – წერს რუბიო.