ოთხშაბათი, აპრილი 8, 2026

ბავშვს სახლში ვამეცადინებ, მეშინია, ვინმემ არ მომიკლას ან არ გააუპატ­იუროს

“ომის სამშობლოში” ომი არასდროს დასრულდება”
“ცხოვრება ომში” – ამ ორ სიტყვაში­ შეიძლება ჩატიო ის უბედურება, რომელზეც ავღანელი სამხედრო თარჯიმანი სამი აბდულ ჯაფარი გვიამბობს. “ჯოჯოხეთი მიწაზე” – ასე უწოდებს ამ საშინელებას უცხოური მედია, რასაც ჩვენი რესპონდენტიც ეთანხმება. ის ქართველ სამხედროებთან­ დიდი ხნის განმავლობაში­ მუშაობდა და სწორედ მათი დახმარებით გავიცანი. ახალგაზრდა ავღანელი თავის სამშობლოში მიმდინარე უსასრულო ომის უმძიმეს შედეგებზე გვიამბობს.
სამი აბდულ ჯაფარი:
– როდესაც ჩემი უცხოელი მეგობრები მირეკავენ, რა ხდება ავღანეთშიო, ვეუბნები,

რა უნდა ხდებოდეს “ომის სამშობლოში”, ომია და არა მგონია, ოდესმე დასრულდეს-მეთქი. ეს არის ქვეყანა, სადაც სახლშიც კი ვერ გრძნობ თავს უსაფრთხოდ. წლებია, დამოუკიდებელი სამხედრო თარჯიმანი ვარ. უამრავი ქვეყნის წარმომადგენელთან მომიწია ურთიერთობამ­ და როდესაც მათი თვალით ვუყურებ ავღან­ეთს, არც მიკვ­ირს, გიჟები რომ ვგონივართ.

ავღანეთში, კუნდუზის პროვინციაში

დავიბადე. მამა ჩვენს ქალაქში სკოლის დირექტორი იყო. როდესაც ტაჯიკეთსა­ და ავღანეთს შორის შეტაკება მოხდა, ბასმაჩებმა (შუა აზიაში საბჭოთა ხელისუ­ფლების წინააღმდეგ მებრძოლი ნაციონალისტური ბანდების მეომრები) მოკლეს, რადგან სწავლა ავღანური ტრადიციებისთვის კატეგორიულად მიუღებელია. იმ ომსა და უბედურებაში დედას ორი პატ­არა შვილი დავრჩით, რაც, ფაქტობრივად, უპატრონოდ დარჩენას ნიშნავდა. ჩვენი­ ტრადიციით, კაცის გარეშე ქალს დიდხანს არავინ დატოვებს. დედა ნერვიულობისგან ავად გახდა და მამას სიკვდილს გადაჰყვა. მე და ჩემი უმცროსი ძმა რაფი დავობლდით… 1985 წელს ხელისუფლებამ ორივე­ რუსეთში, ვოლგოგრადის სკოლა-ინტერნატში გაგვგზავნა. ეს იყო ავღანეთის მაშინდელი სახელმწიფოს პროგრამა დევნილი ბავშვებისთვის. ავღანეთის ომის, შიმშილისა და მუდმივი­ საფრთხის შემდეგ­ მე და ჩემი ძმა იქ საოც­რად მშვიდად ვგრძნობდით თავს. სკოლა-ინტერნატში ჩვენთან ერთად 250-ზე მეტი ავღანელი ბავშვი იყო. ვოლგოგრადის ბავშვთა სახლი ჩემს ცნობიერებას ტკბილად შემორჩა. კარგად გვაცმევდნენ და კარგად გვაჭმევდნენ, ზაფხულობით კი სხვადასხვა კურორტზე დავყავდით.
აქ, ავღანეთში, გადარჩენისთვის ბრძოლა უფროა, ვიდრე – ცხოვრება. ძალიან ძნელია, მუდმივ ჯოჯოხეთში ადამიანის სახე არ დაკარგო. როდესაც განსაცდელის წინაშე ვდგებოდი, ბავშვთა სახლში გატ­არებულ დღეებს ვიხსენებდი – კარგი ადამიანებიც ხომ არსებობენ დედამიწაზე, ვისაც სიკეთის კეთება შეუძლიათ-მეთქი.

 

– ავღანეთში დაბრუნდით?
– ავღანეთიდან საბჭოთა ჯარების გამოსვლიდან სამი წლის შემდეგ – 1992 წელს შეიარაღებულმა ოპოზიციამ პრეზიდენტ ნაჯიბულას მმართველობა დაამხო. ქვეყნის სათავეში მოჯაჰედები მოვიდნენ. რუსეთის სკოლა-ინტერნატებსა და ბავშვთა სახლებში განაწილებულ ავღანელებს გამოგვიცხადეს, აქ ყოფნას ვეღარ შეძლებთ, თქვენს ქვეყანაში უნდა დაბრუნდეთ, ვინც არ დაბრუნდება, ქუჩაში აღმოჩნდება, ჩვენი სახელმწიფო ვეღარ გარჩენთო!.. ეს ტრაგედია იყო, რადგან ჯერ პატარები­ ვიყავით. იყვნენ ისეთებიც, ვინც უკვე კოლეჯში სწავლობდნენ და თავსაც ირჩენდნენ – რუსეთიდან ავღანეთში ჩატანილი ნივთებით ვაჭრობდნენ, თუმცა ბევრმა ავღანეთში დაბრუნებას ვოლგოგრადის ქუჩებში ცხოვრება არჩია და მათხოვრობით, ქურდობით ირჩენდნენ თავს. ბევრი დაიღუპა კიდეც…
მეცხრე კლასში ვიყავი. მეც სხვებივით გამრიცხეს სკოლიდან. ძმა ჩემზე პატარა იყო. დამოუკიდებელი ცხოვრებისთვის ორივე მოუმზადებელი ვიყავით. მე ქუჩაში ყოფნას ავღანეთში დაბრუნება ვარჩიე, ჩემი ძმა კი რუსეთში დარჩა…
– ავღანეთში ვისთან დაბრუნდით?

– უბრალოდ, ჩემს ქვეყანაში დავბ­რუნდი. მეგონა, ცხოვრების ნორმალურად გაგრძელებას შევძლებდი. ჩემი ნათესავებ­იდან ზოგი გაქცეული იყო, ზოგიც – მოკლული… ამ დაწყევლილ და ღვთისგან დავიწყებულ მიწაზე მაშინაც ომი იყო. ჩემი ჩამოსვლიდან ერთი თვის განმავლობაში ხელისუფლება სამ-ოთხჯერ შეიცვალა. მშობლიურ კუნდუზის პროვინციაში აღარ დავბრუნებულვარ, ქაბულში დავრჩი. ქუჩაში ვცხოვრობდი. ვიღაცის ფარდულს შევაფარე თავი. საჭმელს მათხოვრობით ვშოულობდი, ხანდახან ვიპარავდი­ კიდეც. თუმცა შემიძლია დავიფიცო, რომ ამას მხოლოდ მაშინ­ ვაკეთებდი, როცა გამოუვალ მდგომარეობაში ვიყავი… ომი სხვა რამეა, აქ კი ავღანელები­ ერთმანეთს ხოცავდნენ, ტაჯიკები ავღანელებს ებრძოდნენ, პუშტუნები – აზარებს,­ აზარები კიდევ – სხვებს… ყოველდღე თავბედს ვიწყევლიდი, ამ დანაღმულ მიწაზე­ რომ დავბრუნდი, მაგრამ გვიანი იყო. მხოლოდ პაკისტანში შემეძლო წასვლა და წავედი კიდეც. შავი სამუშაოს შოვნას ძლივს ვახერხებდი. ვმუშაობდი ყველგან, სადაც კი პურის ფულსა და ღამის გასათევს მომცემდნენ. ასე გაგრძელდა წლები. მერე მივხვდი, რაღაც უნდა მეღონა. მხოლოდ იმდენს მიხდიდნენ, რომ შიმშილით არ მოვმკვდარიყავი…­ დღემდე ასეა – მდიდრები მაღაზიებს ხსნიან­ და მუშახელს ისე ცოტას უხდიან, რომ არ დაიხოცონ. შავ მუშად მოწყობაც­ სანატრელია. სწავლა-განათლებისთვის ვის სცალია, ან სად არის სასწავლებლები?! ყველაფერი, რაც ვიცი – ხელობა თუ ენები, თვითონ ვისწავლე.

 

– რამდენი ენა იცით?
– შვიდი – ორი ავღანური სახელმწიფო ენა (პუშტუ და დარი), სპარსული, რუსული, ინგლისური, ურდუ (ინდურის ნაირსახეობა) და ფრანგული… ინდური პაკისტანში ვისწავლე (იქ ოთხი ენაა გავრცელებული: ურდუ, პენჯაბური, სინდური და სირაიკი). აქაურების უმეტესობამ რამდენიმე უცხო ენა იცის და მაინც ერთ-ერთი ყველაზე ღატაკი, ჩამორჩენილი და განუვითარებელი ქვეყანა ვართ.

 

თავდაპირველად მცირე გასამრჯელოზეც თანახმა ვიყავი. უცხოელებისთვის­ ავღანელი გაჭირვებული ქვეყნის შვილია და მიზერულ თანხას მიხდიდნენ, არადა,­ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან ვთან­ა­მშრომლობ, რომლებსაც თალიბებსა და “ისლამური სახელმწიფოს” წევრებთანაც უწევთ ურთიერთობა და ერთ არასწორ სიტყვას შეიძლება­ რამდენიმე ადამიანი, ან სულაც პროვინცია შეეწიროს. მნიშვნელობა აქვს ინტონაციასაც. მოკლედ, მერე მივხვდი, რომ ჩემი შრომა უფრო ძვირი ღირდა… თარჯიმნობის წყალობით გავიცანი ქართველი სამხედროებიც, რომლებიც ჩვენი ქვეყნის ყველაზე საშიშ პროვინციაში – ჯალალაბადში ავღანელ ჯარისკაცებს სამხედრო ინსტრუქტაჟს უტარებდნენ. სხვა უცხოელებისგან განსხვავებით, ისინი სულსა და გულს დებდნენ საქმეში. თავიდან ძალიან მიკვირდა, მერე მივხვდი, რომ ჩვენი ეროვნული სატკივარი­ გულთან ახლოს მიჰქონდათ. ავღანეთში­ ყველა ფულის საკეთებლად ჩამოდის. ზოგს აწყობს კიდეც ომი, რადგან საქმე ექნება, ქართველებისთვის კი ასე არ იყო. ისინი განიცდიდნენ ჩვენს პრობლემებს, მშიერი ბავშვების გასაჭირს, რომლებიც ძალიან უბრალო ავადმყოფობის დროსაც კი პანტაპუნტით იხოცებიან. იმ ქართველებთან დღემდე მეგობრული ურთიერთობა მაქვს, რადგან ძალიან ძვირფასები არიან ჩემთვის.
 

– მანამდე არაფერი გსმენიათ ქართველების შესახებ?
– ვოლგოგრადის სკოლა-ინტერნატში “გრუზინებს” ეძახდნენ და ცნობილი იყო, რომ ძალიან თბილები და მეგობრულები­ იყვნენ, ბავშვები კი – ძალიან ჯიუტები­. მე მათთან ურთიერთობა არასდროს მქონია…

როდესაც ავღანეთში დავბრუნდი, შევიტყვე, რომ ჩვენი ქვეყნის სამხრეთით არსებობს საუკუნეების წინ ჩამოსული გურჯების დასახლება და იმ ტერიტორიაზე შესვლას თალიბებიც ერიდებიან, თუმცა მე იქ არასდროს ვყოფილვარ.

 

ჩვენ არ გვაქვს შესაძლებლობა, საკუთარი ქვეყანა მოვინახულოთ და შვილებს გავაცნოთ. აქ ომია და უნდა გადარჩე… ვინც მოახერხა და გამდიდრდა, თანა­მდებობები იყიდეს, უცხოეთში ვილები აქვთ, იარაღისა და ნარკოტიკების ბიზნესს­ მართავენ და ქაბულში უზარმაზარი სასახლეები აქვთ. კორუფცია ყველა სფეროში ყვავის.

 

კანონს ის ქმნის, ვისაც ფული აქვს. ბოდიშს გიხდით თქვენც და ქართველ მკითხველსაც, მაგრამ აქ ფულიანმა კაცმა შეიძლება მცირეწლოვანი­ ბავშვი (სქესს მნიშვნელობა არა აქვს) გააუპატიუროს და დაუსჯელი დარჩეს, რადგან კანონი არ არსებობს, მოძალადე ბავშვის მშობლებს დასცინის, ისინი კი ვერაფერს ეუბნებიან. მოსახლეობა ამ ტრაგიზმს ვერ აცნობიერებს…

 

ავღანური არმია თალიბების წინააღმდეგ ბრძოლაში ნადგურდება, არმიაში წასვლით მთელ ოჯახს საფრთხეს უქმნიან, ჩვენი ხელისუფლება და თალიბები კი გარიგებული არიან…

 

მოსახლეობის 97%-ს ელემენტარული განათლება არა აქვს, მთავრობა კი ამ უბედური, ცხოველებს დამსგავსებული ხალხის ხარჯზე მდიდრდება. ყველა სახელმწიფო უწყებას ამერიკა უხდის ფულს, მაგრამ ამ თანხას ავღანეთის ხელისუფლება ჯიბეში იდებს.
ვიღაცებმა დაიწყეს კორუფციული სქემის­ ჟურნალისტური გამოძიება, მაგრამ ზოგი მოკლეს, ზოგი კი იძულებული გახდა, ქვეყნიდან წასულიყო. მეც ცალკე თალ­იბები მდევნიან და ცალკე ხელისუფლება,­ მეუბნებიან, რომ ქვეყნის შიდა პრობლემებზე უცხოელებს ვუყვები, რითაც, თურმე, ტრადიციებს ვაყენებ შეურ­აცხყოფას… აქ ფული ყველაფერს წყვეტს. ამას წინათ თალიბი გაათავისუფლეს, რომელმაც სკოლა დაბომბა და ბავშვები­ დაიხოცნენ. ზოგს ლამის მთელი ბატალიონი ჰყავს ამოწყვეტილი. ნარკოტიკების წინააღმდეგ სახელმწიფო პროგრამაა შემუშავებული, მაგრამ ხელისუფლების პირველი პირები ამ ბიზნესით დღემდე მდიდრდებიან…
რამდენიმე წლის წინ ავსტრალიურ სამშენებლო კომპანიასთან ვმუშაობდი თარჯიმნად. კანადის საელჩოს აშენებდნენ. მშენებლობაზე ადგილობრივებიც იყვნენ დასაქმებული. ფეხსაცმელი არ ეცვათ. ზამთარი იყო, თოვდა. კანადელები ფეხშიშველა, ველურ ავღანელებს უცხოპლანეტელებივით უყურებდნენ და ფოტოებს უღებდნენ. უამრავი ასეთი ფაქტი არსებობს, ამიტომაც საერთაშორისო საზოგადოებისთვის ავღანეთი მხოლოდ ომსა და ტერორიზმთან ასოცირდება…

– საერთაშორისო ორგანიზაციებს აქვთ მუშაობის შესაძლებლობა?
– შეიძლება რამის შეცვლის სურვილი­ ჰქონდეთ, მაგრამ სიცოცხლეს არავინ სწირავს და არც გაემტყუნება, ამიტომ წერენ პროექტებს, რათა მიიღონ გრანტები და ავღანელი მაღალჩინოსნების ჯიბეებში მილიონობით დოლარი წავიდეს… რას ვერჩი ამერიკელს, ფრანგს ან ხორვატს, როდესაც ავღანელი ღუპავს თავის ქვეყანას?!
არსებობს პროვინციები, სადაც დენის შესახებ არაფერი სმენიათ. ვერ წარმოუდგენიათ, რომ არსებობს ღილაკი, რომელსაც თითს მიაჭერ და ნათურა აინთება, არც ტელევიზორის და მაცივრის შესახებ იციან…
ასეთ ადგილებს ხელისუფლება ვერ აკონტროლებს. ის თალიბანის ხელშია, რომელიც ასეთ სიბნელეს სათავისოდ იყენებს. მან იცის ავღანელებში რელიგიის ძალა და ამ უბედურებაში მოლებსაც რთავს.
შემუშავებული აქვთ იდეოლოგია, როგორ მოახდინონ გავლენა ამ უბედურ ადამიანებზე. “თალიბანის” ლიდერები ან მოლები მათ ეუბნებიან, ამერიკას ჩვენგან განსხვავებული რელიგია აქვს და მუსლიმებს ებრძვის, ამიტომ უნდა გავანადგუროთო!
პაკისტანში მოქმედებს სამხედრო, კარგად დაფინანსებული ორგანიზაცია “აისაი”, რომელიც ამაში დიდ ფულს იხდის.
– თქვენს ოჯახზეც გვიამბეთ…

– მეუღლე და ორი ბიჭი მყავს… მეუღლეს ჩაცმაშიც არ ვზღუდავ, ამიტომაც მერჩიან, ჩვენს ქალებს ცუდ მაგალითს აძლევო. აქ შეიძლება კაცი იმიტომ მოკ­ლან, რომ მან ქალიშვილს განათლება მისცა. ტრადიციას ებრძვისო, იტყვიან.

აქაურებს, თითოეულს შვიდი ცოლი ჰყავს. ფულიან ხალხს შეუძლია, 12-13 წლის გოგონა “იყიდოს”. 20 წლის ქალს 4-5 შვილი ჰყავს, უბედურები, დაავადებული არიან და 40 წლის ასაკში 70-ისას ჰგვანან. 45 წლამდე თუ მიაღწიეს, გაუმართლათ… მონებივით ცხოვრობენ, რადგან ცნება “ქალის უფლება” არ არსებობს.

– ქვეყნიდან წასვლაზე არ გიფიქრიათ?

– ერთი პროცენტი მაინც რომ მქონდეს აქედან წასვლის შანსი, მოვკიდებდი ხელს ჩემს შვილებს და ნებისმიერ ისეთ ქვეყანაში წავიდოდი, სადაც ომი არ იქნებოდა. მათ ვეტყოდი, დაივიწყეთ ავღანეთი, აქ არის თქვენი სამშობლო და შეიყვარეთ, იცხოვრეთ ისე, რომ ამ ქვეყნის ღირსეული მოქალაქეები იყოთ-მეთქი!.. უფროსი ბიჭი მეხუთე კლასშია. უმეტესად სახლში ვამეცადინებ, რადგან მეშინია, ვინმემ არ მომიკლას ან არ გააუპატ­იუროს. მისი თანატოლები უკვე ჰაშიშს ეწევიან, ქურდობენ, იარაღით დადიან… აქ სურსათის მაღაზიაში, შაქრისა და პურის გვერდით, ჰეროინი, ოპიუმი და ჰაშიში იყიდება. იარაღიც ქუჩაში იყიდება. თუ ოდესმე ქვეყნიდან წასვლა გვეღირსა, 20 წლისაც რომ იყოს, პირველ კლასში შევიყვან, რათა სრულფასოვანი განათლება მიიღოს, მაგრამ სხვა ქვეყანაში ლეგალური თავშესაფრის მიღება ძალიან ძნელია. ავღანელებს მთელი მსოფლიო კამიკაძეებად და ტერორისტებად გვიცნობს. ვიზაზე ოცნებაც სისულელეა, უკეთესობის პერსპექტივა კი არ ჩანს.
როდესაც ავღანელს ეუბნებიან, თუ შაჰიდის ქამარს გაიკეთებ და ურჯულოების გარემოცვაში თავს აიფეთქებ, სამოთხეში მოხვდებიო, ის თვალისდაუხამხამებლად მიდის სიკვდილზე… “თალიბები” რელიგიურ ფანატიზმს განსაკუთრებული წარმატებით იყენებენ. ერთხელ პოლიციაში ატირებული 12 წლის გოგონა მოვიდა, ძმამ შაჰიდის ქამარი ჩამაცვა და ერთ-ერთი სახელმწიფო დაწესებულების მისაღებში თავის აფეთქება მიბრძანა, მე კი ჯერ სიკვდილი არ მინდა, მაგრამ სახლში რომ დავბრუნდე, ძმა მომკლავსო.
ჩვენს ხალხს პროტესტის გრძნობა არა აქვს. ის მცირე განათლებული ნაწილი სახელმწიფო სამსახურშია და იმის შიშით, ესეც არ დაკარგოს, ხმას არ იღებს. აქ ქალს ოჯახის წევრები იმიტომ კლავენ, რომ ქმრის სისასტიკე ვერ აიტანა და გაიქცა.
– ძმასთან ურთიერთობა თუ გაქვთ?

– ტელეფონითა და ინტერნეტით ვეხმიანებით ერთმანეთს. როსტოვში ცხოვრობს. როდესაც ავღანეთში ვბრუნდებოდი, ვფიქრობდი, რომ ის არასწორად იქცეოდა, ახლა კი ვხვდები, ჩემზე ჭკვიანი აღმოჩნდა.

 

ქეთევან ნინუაhttp://tiflisnews.ge
საინფორმაციო სააგენტო tiflisnews.ge კონტაქტი- ☎️ 555 100 929

ალექსანდრე რაქვიაშვილი – კითხვა, რა არჩევანი უნდა გავაკეთოთ, ძალიან მარტივია, გვინდა, ვიყოთ ცივილიზებული, განვითარებული, ყველანაირად უნდა ვეცადოთ, დასავლური ოჯახის წევრი გავხდეთ

კითხვა, რა არჩევანი უნდა გავაკეთოთ, ძალიან მარტივია, ჩვენ გვინდა, ვიყოთ ცივილიზებული, განვითარებული, სადაც ერთი ადამიანის უფლებები დაცულია, – ამის შესახებ პარტია „გირჩის“ ერთ-ერთმა ლიდერმა, ალექსანდრე რაქვიაშვილმა საქართველოს პირველი არხის გადაცემაში „ „დისკუსია აქტუალურ თემაზე“ სტუმრობისას განაცხადა.„დასავლეთი ეს არ არის გეოგრაფია, დასავლურ ცივილიზაციაში შედის ფაქტობრივად, ყველა განვითარებული, ცივილიზებული ქვეყანა და არიან აღმოსავლეთ დესპოტები, ჩინეთი, რუსეთი, სადაც ადამიანს ფასი არ აქვს, სადაც მას ანადგურებენ, გენოციდს უწყობენ ერებს და ა.შ.“, – აღნიშნა რაქვიაშვილმა.გადაცემის წამყვანის შეკითხვაზე, აქვს თუ არა „გირჩს“ კვლავ ხედვა, რომ ნატო-სა და ევროკავშირში გაწევრიანება არის უსაფრთხოების მთავარი გარანტი, რაქვიაშვილმა განაცხადა, რომ ცხადია, ნატო-ში გაწევრიანება უსაფრთხოების ბევრად უფრო მაღალ სტანდარტს აწესებს, ვიდრე ნატო-ში არგაწევრიანება.„ჩვენ არ ვიცით არცერთი შემთხვევა, როცა ნატო-ს წევრ ქვეყანას რამე დაემუქრა, ვიღაცამ ომი გამოუცხადა და ასე შემდეგ. ეს არის უსაფრთხოების ყველაზე მაღალი სტანდარტი, როცა ვხედავთ, რომ უამრავი ომია მსოფლიოში. ცხადია, ჩვენ ყველანაირად უნდა ვეცადოთ, ვიყოთ დასავლური ოჯახის წევრი. თუ გავხდებით, დაცულიც ვიქნებით და განვითარებულიც. ნატო-ზე უკეთესს თუ მოიგონებენ დასავლელი პატნიორები, კიდევ უკეთესი. ჩვენ მაქსიმალურად უნდა ვცადოთ, წამოვიღოთ ყველა ის სიკეთე, რაც დასავლეთს აქვს“, – განაცხადა რაქვიაშვილმა.მისი თქმით, საქართველოს აქვს უზარმაზარი პრივილეგია, რადგან აქვს დამოუკიდებლობა.„სამყაროში 10 000-მდე ერია და 200-საც კი არ აქვს დამოუკიდებლობა, ანუ უფლება, თავად განსაზღვროს საკუთარი მომავალი. ჩვენ ეს პრივილეგია გვაქვს, ჩვენი უფროსი თაობის და წინაპრების დამსახურებით ჩვენ შანსი გვაქვს, ვიყოთ დამოკიდებლები. შეიძლება, ბევრი საამაყო რაღაც გვქონდეს, კულტურა, რელიგია, სხვადასხვა გმირი, თუ ადამიანები, მაგრამ პირველი, რაც უნდა გავაკეთოთ, რომ სხვა მხრივ დავიმკვიდროთ ჩვენი ადგილი, უნდა შევინარჩუნოთ დამოუკიდებლობა და სულ ხომ ორი გზა არსებობს, კაცობრიობას ხომ მეტი არაფერი არ მოუგონია, გარდა იმისა, გყავდეს ძლიერი ჯარი და საკუთარი თავი დაიცვა, ამ შემთხვევაში კი, „ქართულმა ოცნებამ“ ჯარი გაანადგურა თავიდან ბოლომდე. ჩვენ რეგიონში ყველაზე სუსტი ქვეყნის ჯარზე უფრო სუსტი ჯარი გვყავს, იარაღი როდის უყიდია, არავინ არ იცის. მეორეა, გყავდეს მოკავშირეები და მოკავშირეები ასე ციდან არ ვარდება. ანუ, შენ გამო ასე ომს არავინ არ დაიწყებს, მით უმეტეს, დემოკრატიული ქვეყნები, მათ უჭირთ ასეთი რაღაცები. ამიტომ, შენ ძალიან ბევრი საერთო უნდა გქონდეს იმ ხალხთან, ვისგანაც შენ დაცვა გჭირდება. ჰოდა, არცერთი დესპოტი, არც ჩინეთი, არც რუსეთი, არც ერთი ჩვენი აღმოსავლეთით მეზობელი ჩვენ დამოუკიდებლობას და უნიკალურობას პატივს არასდროს არ სცემდა. ყველა ცდილობდა ჩვენს ასიმილაციას, ჩვენი ენის გაქრობას, ჩვენი დამოუკიდებლობის განადგურებას და ამიტომ, არანაირი შანსი არ არსებობს, თუ არ გაგვიმართლა, ვერ გადავრჩით და რომელიღაც ჩვენმა მეზობელმა, პირველ რიგში რუსეთმა ჩაგვყლაპა, ისევ ბევრი ადამიანის, ისევ ჩვენი მომავლის საზრუნავი იქნება დამოუკიდებლობა“, – განაცხადა რაქვიაშვილმა.

საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე შიო (მუჯირი) სააღდგომო ლიტურგიას სიონის საპატრიარქო ტაძარში აღასრულებს

საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე შიო (მუჯირი) სააღდგომო ლიტურგიას სიონის საპატრიარქო ტაძარში აღასრულებს.აღნიშნულის შესახებ ინფორმაციას საპატრიარქოს საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახური ავრცელებს.„8 აპრილს, დიდ ოთხშაბათს საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე, სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტი შიო (მუჯირი) თბილისის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში სხვა სასულიერო პირებთან ერთად შვიდგზის ზეთისცხებას აღასრულებს.9 აპრილს, დიდ ხუთშაბათს, 10:00 საათზე მისი მაღალყოვლადუსამღვდელოესობა ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში წმინდა ბასილი დიდის წირვას აღავლენს, 18:00 საათზე კი წაკითხულ იქნება თორმეტი ვნების სახარება.10 აპრილს, დიდ პარასკევს, 09:00 საათზე ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე, მიტროპოლიტი შიო შეასრულებს დიდ ჟამნობას, 14:00 საათზე – მწუხრის ჟამს და გარდამოხსნის გამოსვენებას.11 აპრილს, დიდ შაბათს, 23:00 საათზე მისი მაღალყოვლადუსამღვდელოესობა თბილისის სიონის საპატრიარქო ტაძარში აღასრულებს სააღდგომო ლიტურგიას“, – ნათქვამია ინფორმაციაში.

დონალდ ტრამპის განცხადებით, უკანონოა ირანის მთავრობის მოწოდება, რომ მოქალაქეებმა ენერგეტიკული ობიექტების გარშემო ცოცხალი ჯაჭვი შეკრან

აშშ-ის პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის განცხადებით, ირანის მთავრობის მოწოდება, რომ ახალგაზრდებმა ენერგეტიკული ობიექტების გარშემო გარშემო ცოცხალი ჯაჭვი შეკრან, უკანონოა.„სრულიად უკანონოა. მათ ამის უფლება არ აქვთ“, – აღნიშნა ტრამპმა „ენბისი ნიუსთან“ სატელეფონო კომენტარში.ამასთან, აშშ-ის პრეზიდენტმა „ენბისი ნიუსს“ ირანელებთან მოლაპარაკებებზე ინფორმაციის მიწოდებაზე უარი განუცხადა.რაც შეეხება კითხვას, რამ განაპირობა მისი მუქარა, რომლის მიხედვითაც, „მთელი ცივილიზაცია დაიღუპება“, ტრამპმა უპასუხა: „ეს თქვენ უნდა გაარკვიოთ“.ირანის მთავრობამ მოუწოდა სტუდენტებს, სპორტსმენებს, არტისტებს და ტექნოლოგიური კომპანიების თანამშრომლებს, ელექტროსადგურების გარშემო ცოცხალი ჯაჭვი შეკრან.

აზერბაიჯანის პირველი ლედის ცხოვრების გზა

როგორც ცნობილია, აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი მეუღლესთან - მეჰრიბან ალიევასთან ერთად იმყოფება საქართველოში.მეჰრიბან ალიევა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პირველი ლედია მსოფლიოში. წლების წინ, ყველაზე გემოვნებიან და ლამაზ პირველ ქალბატონთა სიებშიც ხვდებოდა. 61 წლის მეჰრიბანი ახლა ისე აქტიურად არ ჩანს მსოფლიო მედიის ფურცლებზე, თუმცა აზერბაიჯანში მისი გავლენა არ შემცირებულა. მას ამიერკავკასიაში ყველაზე გავლენიან ქალადაც მოიხსენიებენ ხოლმე და მრავალი ტიტულის მფლობელია.მეჰრიბან არიფ ყიზი ალიევა (ქალიშვილობის გვარი - ფაშაევა) დაიბადა 1964 წლის 26 აგვისტოს, ბაქოში. ის ეთნიკური აზერბაიჯანელია. ინტელექტუალების ოჯახში დაიბადა, მისი წინაპრები, ფაშაევების კლანი, აღიარებული იყო, როგორც ყველაზე გავლენიანი, ეკონომიკის აკადემიურ წრეებსა და ბიზნეს სექტორებში. მისი ბაბუა, მირ ჯალალ ფაშაევი, მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე და ფილოსოფიის დოქტორი იყო. მამამისი, არიფ ფაშაევი - აზერბაიჯანის საავიაციო აკადემიის რექტორი. დედამისი, აიდა იმანგულიევა, აღმოსავლეთმცოდნეობას სწავლობდა. აიდას მამა, ნასირ იმანგულიევი, ბაქოს გაზეთის მთავარი რედაქტორი იყო.მეჰრიბანის გარდა, მის მშობლებს კიდევ ერთი ქალიშვილი, ნარგიზ ფაშაევა ჰყავდათ, რომელმაც ასევე მიიღო ფილოლოგიის ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი და აზერბაიჯანის დედაქალაქში მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილიალის რექტორია.მეჰრიბანმა ბავშვობაში სწავლისადმი განსაკუთრებული ინტერესი გამოავლინა. სკოლა ოქროს მედალზე დაამთავრა, რამაც მას საშუალება მისცა მარტივად ჩარიცხულიყო მშობლიურ ქალაქში სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი მედიცინის განყოფილებაზე. გარკვეული პერიოდის შემდეგივან სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტში გადავიდა, რომელიც 1988 წელს წარჩინებით დაამთავრა.სწავლის შემდეგ რუსეთის დედაქალაქში დარჩა და სამსახურიც იქვე იშოვა, მოსკოვში, ჰერმან ჰელმჰოლცის თვალის დაავადებათა კვლევით ინსტიტუტში. იმ დროს ინსტიტუტს აკადემიკოსი მიხაილ კრასნოვი ხელმძღვანელობდა. ეს შესანიშნავი მომზადება იყო ახალგაზრდა ექიმისთვის.1990-იანი წლების შუა პერიოდში სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, საზოგადოებრივ საქმიანობას შეუდგა. მისი მონაწილეობით დაარსდა ფონდი „აზერბაიჯანული კულტურის მეგობრები“, რომელსაც პირველი ლედი დღემდე ხელმძღვანელობს.მეჰრიბანი და ილჰამი 1983 წელს დაქორწინდნენ. ახალდაქორწინებულები იმ დროს ჯერ კიდევ სტუდენტები იყვნენ. მეჰრიბანი ახალი გადასული იყო მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტში, ხოლო ილჰამი მოსკოვის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში ასპირანტურას სწავლობდა.ერთი წლის შემდეგ შეეძინათ ქალიშვილი, ლეილა ალიევა, ხოლო 1989 წელს - გოგონა, სახელად არზუ. 1997 წელს, როდესაც წყვილი ლონდონში იმყოფებოდა, ვაჟი, ჰეიდარი გაჩნდა.წყვილის შვილები აზერბაიჯანში ასევე დიდი გავლენით სარგებლობენ. მათი პირადი ცხოვრებაც იყო განხილვის საგანი. ლეილა მომღერალ ემინ აგალაროვზე დაქორწინდა. წყვილს 2008 წელს ტყუპი ვაჟი შეეძინა. ერთმანეთს დაშორდნენ, მაგრამ თბილი ურთიერთობა შეინარჩუნეს.არზუმ ბიზნესმენ აიდინ კურბონოვის ვაჟზე, სამედ კურბონოვზე იქორწინა. ერთი წლის შემდეგ ახალდაქორწინებულებს პირველი შვილი, აიდინი შეეძინათ, ხოლო 2016 წელს ქალიშვილი, აზიზა ეყოლათ.რაც შეეხება წყვილის ერთადერთ ვაჟს, რომელიც ბაბუის მოსახელეა და მამის მემკვიდრე, ხშირად საუბრობენ მის გავლენებზე და დუბაისა თუ სხვა ქვეყნებში არსებულ მის ქონებაზე. ჰეიდარს ცოლი და ორი შვილი ჰყავს.როცა 2017 წლის 21 თებერვალს მეჰრიბან ალიევამ ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა, ამან პოლიტოლოგებში აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია. ბევრი ამტკიცებდა, რომ ეს აზერბაიჯანში ნეომონარქიისთვის მზადების დასაწყისი იყო. არსებობდა თეორია, რომ ალიევის გადადგომის შემდეგ მის თანამდებობას მისი მეუღლე დაიკავებდა, შემდეგ კი დედამისი ქვეყნის კონტროლს თავის ზრდასრულ ვაჟს, ჰეიდარ ალიევ უმცროსს გადასცემდა...ბევრს წერენ ალიევების ოჯახის გავლენებზე და უზარმაზარ ქონებაზე. გავრცელებული ცნობებით, მათ საკუთარ ქვეყანაშიც და მის ფარგლებს გარეთაც ეკუთვნით უძრავი ქონება თუ კომპანიები. რადიო თავისუფლების აზერბაიჯანული სამსახურის ჟურნალისტების ცნობით, The Washington Post-ზე დაყრდნობით, 2011 წელს მეჰრიბანის 14 წლის ვაჟი, ჰეიდარი, დუბაიში ცხრა მდიდრული სასახლის მფლობელი გახდა. სასახლეები დაახლოებით 44 მილიონ დოლარად შეიძინეს. ქალიშვილები, ლეილა და არზუ, ასევე ფლობენ დუბაიში მათ სახელზე რეგისტრირებულ ქონებას. ალიევის შვილების საკუთრებაში არსებული ქონების ჯამური ღირებულება 75 მილიონ დოლარად არის შეფასებული. რადიო თავისუფლების აზერბაიჯანული სამსახურის ჟურნალისტების მიერ ჩატარებული გამოძიების თანახმად, ლეილა და არზუ აკონტროლებენ აზერბაიჯანულ მობილურ ტელეფონების კომპანია „აზერფონს“.არზუ „სილქ ვეი ბანკის“ თანამფლობელია...მეჰრიბანი ყოველთვის აქტიურად იყო ჩართული საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ის აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწეა, ასევე, აზერბაიჯანის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი (2017 წლიდან), ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტი. მე-3, მე-4 და მე-5 მოწვევის მილი მეჯლისის (პარლამენტის) წევრი (2005–2017); მმართველი პარტია „ახალი აზერბაიჯანის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი და თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის პრეზიდენტი, აზერბაიჯან-საფრანგეთის საპარლამენტთაშორისო ურთიერთობების სამუშაო ჯგუფისა და „აზერბაიჯანის კულტურის მეგობრების ფონდის“ ხელმძღვანელი; კეთილი ნების ელჩი ISESCO-ში (2006), გაეროსა და ოის-ში.ასევე წლების განმავლობაში მიიჩნეოდა ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზ და გემოვნებიან პირველ ლედიდ მსოფლიოში. საჯარო მოხელე შიიტი მუსლიმია. თუმცა ორთოდოქსმა ფრთამ არაერთხეд გააკრიტიკა "რწმენისთვის შეუფერებელი" ქცევისა და ჩაცმულობის სტილის გამო.ექსპერტები ამტკიცებენ, რომ ალიევამ არაერთხელ გაიკეთა პლასტიკური ოპერაცია; პლასტიკური ქირურგიის გავლენა მეჰრიბანის გარეგნობაზე, სავარაუდოდ, „ადრე და შემდეგ“ ფოტოებს შორის განსხვავებაში ჩანს. თუმცა, აზერბაიჯანის პირველ ლედის კომენტარი ამ ჭორებზე არ გაუკეთებია.დღეს მეჰრიბან ალიევა კვლავ აქტიურად არის ჩართული საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში და უცხოურ ვიზიტებზეც სულ ახლავს მეუღლეს.

როგორი ამინდი იქნება აღდგომას საქართველოში

ამინდის გრძელვადიანი პროგნოზების განყოფილების უფროსი, ხათუნა ქოქოსაძე, გადაცემაში "იმედის დილა" მიმდინარე კვირის ამინდის პროგნოზის შესახებ საუბრობს:- დღეს, დღის განმავლობაში, ქარი გაგრძელდება. ხვალ ჩადგება, შესუსტდება და აღარ იქნება. თუმცა, 8, 9 აპრილს ისევ ქარია მოსალოდნელი. 10-ში ცოტა შესუსტდება, 11-ში ისევ ქარი გვექნება. 12-ში უნალექო ამინდია მოსალოდნელი და აღარც ქარი იქნება.ძირითადად შიდა ქართლში, გორი-სურამის მონაკვეთზე, თბილისშიც, გარეუბნებში უფრო ძლიერი ქარი იქნება. 20-22 მეტრ წამამდე მიაღწევს ქარის სიჩქარე და მთიან-მაღალმთიან რაიონებშიც, დაახლოებით, 15-17 მეტრ წამამდე იქნება, ეს საკმაოდ ძლიერ კატეგორიაში გადის.აღმოსავლეთ საქართველოში დღეს უნალექო ამინდი იქნება. ხვალ ზოგან წვიმაა მოსალოდნელი, მათ შორის, თბილისშიც ღრუბლიანი ამინდი და მცირე წვიმაა მოსალოდნელი. 8-ში უმეტესად უნალექო ამინდი იქნება და 9-დან 11-მდე დროგამოშვებით, ხანმოკლე ხასიათის წვიმაა მოსალოდნელი.მაღალ მთაში თოვლის სახით იქნება ნალექი. 12-ში გამოიდარებს, უმეტესად უნალექო ამინდი იქნება მთლიანად აღმოსავლეთ საქართველოში.12-შიც და 13-შიც (აღდგომასა და მიცვალებულთა მოხსენიების დღეს) უმეტესად უნალექო ამინდი იქნება, ქარიც არ გვექნება. ტემპერატურაც ცოტა მოიმატებს - დასავლეთ საქართველოში 23-24 გრადუსამდე, აღმოსავლეთში - 20-21 გრადუსამდე.11-ში წვიმაა მოსალოდნელი, რომელიც საღამომდე გაგრძელდება, თუმცა გვიან ღამით უკვე შეწყდება. ზოგან თუ დარჩება მცირე ნალექი, უფრო მეტად ჩრდილოეთ მთიან რაიონებში.დასავლეთ საქართველოში დღეს ზოგან მცირე წვიმა იქნება. ხვალ უმეტესად უნალექო ამინდია მოსალოდნელი. უმეტეს რაიონში მაინც 8-ში, 9-ში, 10-ში, 11-ში ხანმოკლე ხასიათის წვიმა იქნება. ამ დღეებში ტემპერატურა 15, 16, 17 გრადუსის ფარგლებშია მოსალოდნელი. დასავლეთშიც, აღმოსავლეთშიც, დაახლოებით, ასეთი ტემპერატურა გვექნება. კვირას და ორშაბათს, 12-ში და 13-ში, უნალექო ამინდი იქნება და ტემპერატურაც მოიმატებს. ​ამ კვირაში თოვლი მაღალმთიან რეგიონებში: ბაკურიანში, გუდაურში, მესტიაში, გოდერძიზე, აჭარის მაღალმთიან რაიონებში იქნება. რაჭაში, ამბროლაურის რაიონში, ალბათ, უფრო ღამის საათებში თოვლჭყაპი თუ იქნება. ძირითადად ნალექი მაღალმთიან რეგიონებში იქნება. 

ბოლო სიახლეები